Comparaison
Psaumes 9
Crampon, Vulgata Clementina et Septante (édition sixtine, 1587), verset par verset.
| Crampon | Vulgata Clementina | Septante (édition sixtine, 1587) | |
|---|---|---|---|
| 1 | Au maître de chant. Sur l’air « Mort au fils ». Psaume de David. | In finem, pro occultis filii. Psalmus David. | Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν κρυφίων τοῦ υἱοῦ, ψαλμὸς τῷ Δαυίδ. |
| 2 | Je louerai Yahweh de tout mon cœur, je raconterai toutes tes merveilles. | Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua. | Ἐξομολογήσομαι σοι Κύριε ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου. |
| 3 | Je me réjouirai et je tressaillerai en toi, je chanterai ton nom, ô Très-Haut. | Laetabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime. | Εὐφρανθήσομαι καὶ ἀγαλλιάσομαι ἐν σοὶ, ψαλῶ τῷ ὀνόματί σου ὕψιστε. |
| 4 | Mes ennemis reculent, ils trébuchent et tombent devant ta face. | In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua. | Ἐν τῷ ἀποστραφῆναι τὸν ἐχθρόν μου εἰς τὰ ὀπίσω, ἀσθενήσουσι καὶ ἀπολοῦνται ἀπὸ προσώπου σου. |
| 5 | Car tu as fait triompher mon droit et ma cause, tu t’es assis sur ton trône en juste juge. | Quoniam fecisti iudicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui iudicas iustitiam. | Ὅτι ἐποίησας τὴν κρίσιν μου καὶ τὴν δίκην μου, ἐκάθισας ἐπὶ θρόνου ὁ κρίνων δικαιοσύνην. |
| 6 | Tu as châtié les nations, tu as fait périr l’impie, tu as effacé leur nom pour toujours et à jamais. | Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in aeternum, et in saeculum saeculi. | Ἐπετίμησας ἔθνεσι, καὶ ἀπώλετο ὁ ἀσεβὴς· τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐξήλειψας εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. |
| 7 | L’ennemi est anéanti ! Des ruines pour toujours ! Des villes que tu as renversées ! Leur souvenir a disparu ! | Inimici defecerunt frameae in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu; | Τοῦ ἐχθροῦ ἐξέλιπον αἱ ῥομφαῖαι εἰς τέλος, καὶ πόλεις καθεῖλες· ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτῶν μετʼ ἤχου, |
| 8 | Mais Yahweh siège à jamais, il a dressé son trône pour le jugement. | et Dominus in aeternum permanet. Paravit in iudicio thronum suum, | καὶ ὁ Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα μένει· ἡτοίμασεν ἐν κρίσει τὸν θρόνον αὐτοῦ, |
| 9 | Il juge le monde avec justice, il juge les peuples avec droiture. | et ipse iudicabit orbem terrae in aequitate: iudicabit populos in iustitia. | καὶ αὐτὸς κρινεῖ τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, κρινεῖ λαοὺς ἐν εὐθύτητι. |
| 10 | Et Yahweh est un refuge pour l’opprimé, un refuge au temps de la détresse. | Et factus est Dominus refugium pauperi; adiutor in opportunitatibus, in tribulatione. | Καὶ ἐγένετο Κύριος καταφυγὴ τῷ πένητι, βοηθὸς ἐν εὐκαιρίαις, ἐν θλίψει. |
| 11 | En toi se confient tous ceux qui connaissent ton nom ; car tu ne délaisses pas ceux qui te cherchent, Yahweh. | Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quaerentes te, Domine. | Καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σὲ οἱ γινώσκοντες τὸ ὄνομά σου, ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητοῦντάς σε Κύριε. |
| 12 | Chantez à Yahweh, qui réside en Sion, publiez parmi les peuples ses hauts faits. | Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia eius: | Ψάλατε τῷ Κυρίῳ τῷ κατοικοῦντι ἐν Σιὼν, ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ. |
| 13 | Car celui qui redemande le sang versé s’en est souvenu, il n’a point oublié le cri des affligés. | quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum. | Ὅτι ἐκζητῶν τὰ αἵματα αὐτῶν ἐμνήσθη, οὐκ ἐπελάθετο τῆς δεήσεως τῶν πενήτων. |
| 14 | « Aie pitié de moi, Yahweh, disaient-ils ; vois l’affliction où m’ont réduit mes ennemis, toi qui me retires des portes de la mort, | Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis, | Ἐλέησόν με Κύριε, ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, ὁ ὑψῶν με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου· |
| 15 | afin que je puisse raconter toutes les louanges, aux portes de la fille de Sion, tressaillir de joie à cause de ton salut. » | qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiae Sion: | Ὅπως ἂν ἐξαγγείλω πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών· ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ τῷ σωτηρίῳ σου. |
| 16 | Les nations sont tombées dans la fosse qu’elles ont creusée, dans le lacet qu’elles ont caché s’est pris leur pied. | exultabo in salutari tuo. Infixae sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum. | Ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διαφθορᾷ ᾗ ἐποίησαν· ἐν παγίδι ταύτῃ ᾗ ἔκρυψαν συνελήφθη ὁ ποὺς αὐτῶν. |
| 17 | Yahweh s’est montré, il a exercé le jugement, dans l’œuvre de ses mains il a enlacé l’impie. — Higgaion. Séla. | Cognoscetur Dominus iudicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. | Γινώσκεται Κύριος κρίματα ποιῶν, ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη ὁ ἁμαρτωλός· ᾠδὴ διαψάλματος. |
| 18 | Les impies retournent au schéol, toutes les nations qui oublient Dieu. | Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quae obliviscuntur Deum. | Ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν ᾅδην, πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα τοῦ Θεοῦ. |
| 19 | Car le malheureux n’est pas toujours oublié, l’espérance des affligés ne périt pas à jamais. | Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem. | Ὅτι οὐκ εἰς τέλος ἐπιλησθήσεται ὁ πτωχὸς, ἡ ὑπομονὴ τῶν πενήτων οὐκ ἀπολεῖται εἰς τὸν αἰῶνα. |
| 20 | Lève-toi, Yahweh ! Que l’homme ne triomphe pas ! Que les nations soient jugées devant ta face ! | Exsurge, Domine; non confortetur homo: iudicentur gentes in conspectu tuo. | Ἀνάστηθι Κύριε, μὴ κραταιούσθω ἄνθρωπος, κριθήτωσαν ἔθνη ἐνώπιόν σου. |
| 21 | Répands sur elles l’épouvante, Yahweh ; que les peuples sachent qu’ils sont des hommes ! — Séla. | Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt. | Κατάστησον, Κύριε, νομοθέτην ἐπʼ αὐτοὺς, γνώτωσαν ἔθνη ὅτι ἀνθρωποί εἰσι· διάψαλμα. |
| Vg 9,22LXX 9,22 | — | Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione? | Ἱνατί, Κύριε, ἀφέστηκας μακρόθεν, ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις, ἐν θλίψει; |
| Vg 9,23LXX 9,23 | — | Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant. | Ἐν τῷ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβῆ, ἐμπυρίζεται ὁ πτωχὸς, συλλαμβάνονται ἐν διαβουλίοις οἷς διαλογίζονται. |
| Vg 9,24LXX 9,24 | — | Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae, et iniquus benedicitur. | Ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀδικῶν ἐνευλογεῖται. |
| Vg 9,25LXX 9,25 | — | Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem irae suae, non quaeret. | Παρώξυνε τὸν Κύριον ὁ ἁμαρτωλὸς, κατὰ τὸ πλῆθος τῆς ὀργῆς αὐτοῦ οὐκ ἐκζητήσει· οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς ἐνώπιον αὐτοῦ. |
| Vg 9,26LXX 9,26 | — | Non est Deus in conspectu eius; inquinatae sunt viae illius in omni tempore. Auferuntur iudicia tua a facie eius; omnium inimicorum suorum dominabitur. | Βεβηλοῦνται αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἐν παντὶ καιρῷ· ἀνταναιρεῖται τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ κατακυριεύσει. |
| Vg 9,27LXX 9,27 | — | Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo. | Εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, οὐ μὴ σαλευθῶ ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν ἄνευ κακοῦ. |
| Vg 9,28LXX 9,28 | — | Cuius maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua eius labor et dolor. | Οὗ ἀρᾶς τὸ στόμα αὐτοῦ γέμει καὶ πικρίας καὶ δόλου, ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ κόπος καὶ πόνος. |
| Vg 9,29LXX 9,29 | — | Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem. | Ἐγκάθηται ἔνεδρα μετὰ πλουσίων ἐν ἀποκρύφοις, τοῦ ἀποκτεῖναι ἀθῶον· οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν πένητα ἀποβλέπουσιν. |
| Vg 9,30LXX 9,30 | — | Oculi eius in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum. | Ἐνεδρεύει ἐν ἀποκρύφῳ ὡς λέων ἐν τῇ μάνδρᾳ αὐτοῦ· ἐνεδρεύει τοῦ ἁρπάσαι πτωχὸν, ἁρπάσαι πτωχὸν ἐν τῷ ἑλκύσαι αὐτόν· ἐν τῇ παγίδι αὐτοῦ |
| Vg 9,31LXX 9,31 | — | In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum. | ταπεινώσει αὐτὸν, κύψει καὶ πεσεῖται ἐν τῷ αὐτὸν κατακυριεῦσαι τῶν πενήτων. |
| Vg 9,32LXX 9,32 | — | Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem. | Εἶπε γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ, ἐπιλέλησται ὁ Θεὸς, ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τέλος. |
| Vg 9,33LXX 9,33 | — | Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum. | Ἀνάστηθι Κύριε ὁ Θεὸς, ὑψωθήτω ἡ χείρ σου, μὴ ἐπιλάθῃ τῶν πενήτων. |
| Vg 9,34LXX 9,34 | — | Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret. | Ἕνεκεν τίνος παρώξυνεν ὁ ἀσεβὴς τὸν Θεόν; εἶπε γὰρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, οὐ ζητήσει. |
| Vg 9,35LXX 9,35 | — | Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adiutor. | Βλέπεις, ὅτι σὺ πόνον καὶ θυμὸν κατανοεῖς, τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς χεῖράς σου· σοὶ ἐγκαταλέλειπται ὁ πτωχὸς, ὀρφανῷ σὺ ἦσθα βοηθός. |
| Vg 9,36LXX 9,36 | — | Contere brachium peccatoris et maligni; quaeretur peccatum illius, et non invenietur. | Σύντριψον τὸν βραχίονα τοῦ ἁμαρτωλοῦ καὶ πονηροῦ, ζητηθήσεται ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ. |
| Vg 9,37LXX 9,37 | — | Dominus regnabit in aeternum, et in saeculum saeculi; peribitis, gentes, de terra illius. | Βασιλεύσει Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ἀπολεῖσθε ἔθνη ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ. |
| Vg 9,38LXX 9,38 | — | Desiderium pauperum exaudivit Dominus; praeparationem cordis eorum audivit auris tua: | Τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πενήτων εἰσήκουσε Κύριος, τὴν ἑτοιμασίαν τῆς καρδίας αὐτῶν προσέσχε τὸ οὖς σου· |
| Vg 9,39LXX 9,39 | — | iudicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram. | Κρῖναι ὀρφανῷ καὶ ταπεινῷ, ἵνα μὴ προσθῇ ἔτι μεγαλαυχεῖν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς. |
