
Vulgata Clementina
Psalmi 79
1In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus.
2Qui regis Israël, intende; qui deducis velut ovem Ioseph. Qui sedes super cherubim, manifestare
3coram Ephraim, Beniamin, et Manasse. Excita potentiam tuam, et veni, ut salvos facias nos.
4Deus, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
5Domine Deus virtutum, quousque irasceris super orationem servi tui?
6cibabis nos pane lacrimarum, et potum dabis nobis in lacrimis in mensura?
7Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris, et inimici nostri subsannaverunt nos.
8Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
9Vineam de Aegypto transtulisti: eiecisti gentes, et plantasti eam.
10Dux itineris fuisti in conspectu eius; plantasti radices eius, et implevit terram.
11Operuit montes umbra eius, et arbusta eius cedros Dei.
12Extendit palmites suos usque ad mare, et usque ad flumen propagines eius.
13Ut quid destruxisti maceriam eius, et vindemiant eam omnes qui praetergrediuntur viam?
14Exterminavit eam aper de silva, et singularis ferus depastus est eam.
15Deus virtutum, convertere, respice de caelo, et vide, et visita vineam istam:
16et perfice eam quam plantavit dextera tua, et super filium hominis quem confirmasti tibi.
17Incensa igni et suffossa, ab increpatione vultus tui peribunt.
18Fiat manus tua super virum dexterae tuae, et super filium hominis quem confirmasti tibi.
19Et non discedimus a te: vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus.
20Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam, et salvi erimus.
