Psalmi 9

¹In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

²Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua.

³Laetabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime.

⁴In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

⁵Quoniam fecisti iudicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui iudicas iustitiam.

⁶Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in aeternum, et in saeculum saeculi.

⁷Inimici defecerunt frameae in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu;

⁸et Dominus in aeternum permanet. Paravit in iudicio thronum suum,

⁹et ipse iudicabit orbem terrae in aequitate: iudicabit populos in iustitia.

¹⁰Et factus est Dominus refugium pauperi; adiutor in opportunitatibus, in tribulatione.

¹¹Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quaerentes te, Domine.

¹²Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia eius:

¹³quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum.

¹⁴Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis,

¹⁵qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiae Sion:

¹⁶exultabo in salutari tuo. Infixae sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

¹⁷Cognoscetur Dominus iudicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

¹⁸Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quae obliviscuntur Deum.

¹⁹Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem.

²⁰Exsurge, Domine; non confortetur homo: iudicentur gentes in conspectu tuo.

²¹Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

²²Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

²³Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

²⁴Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae, et iniquus benedicitur.

²⁵Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem irae suae, non quaeret.

²⁶Non est Deus in conspectu eius; inquinatae sunt viae illius in omni tempore. Auferuntur iudicia tua a facie eius; omnium inimicorum suorum dominabitur.

²⁷Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

²⁸Cuius maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua eius labor et dolor.

²⁹Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

³⁰Oculi eius in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum.

³¹In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

³²Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem.

³³Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum.

³⁴Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.

³⁵Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adiutor.

³⁶Contere brachium peccatoris et maligni; quaeretur peccatum illius, et non invenietur.

³⁷Dominus regnabit in aeternum, et in saeculum saeculi; peribitis, gentes, de terra illius.

³⁸Desiderium pauperum exaudivit Dominus; praeparationem cordis eorum audivit auris tua:

³⁹iudicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.