Psalmi 21

¹In finem, pro susceptione matutina. Psalmus David.

²Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti? longe a salute mea verba delictorum meorum.

³Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies; et nocte, et non ad insipientiam mihi.

⁴Tu autem in sancto habitas, laus Israël.

⁵In te speraverunt patres nostri; speraverunt, et liberasti eos.

⁶Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt; in te speraverunt, et non sunt confusi.

⁷Ego autem sum vermis, et non homo; opprobrium hominum, et abiectio plebis.

⁸Omnes videntes me deriserunt me; locuti sunt labiis, et moverunt caput.

⁹Speravit in Domino, eripiat eum: salvum faciat eum, quoniam vult eum.

¹⁰Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre, spes mea ab uberibus matris meae.

¹¹In te proiectus sum ex utero; de ventre matris meae Deus meus es tu:

¹²ne discesseris a me, quoniam tribulatio proxima est, quoniam non est qui adiuvet.

¹³Circumdederunt me vituli multi; tauri pingues obsederunt me.

¹⁴Aperuerunt super me os suum, sicut leo rapiens et rugiens.

¹⁵Sicut aqua effusus sum, et dispersa sunt omnia ossa mea: factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

¹⁶Aruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhaesit faucibus meis: et in pulverem mortis deduxisti me.

¹⁷Quoniam circumdederunt me canes multi; concilium malignantium obsedit me. Foderunt manus meas et pedes meos;

¹⁸dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

¹⁹Diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestem meam miserunt sortem.

²⁰Tu autem, Domine, ne elongaveris auxilium tuum a me; ad defensionem meam conspice.

²¹Erue a framea, Deus, animam meam, et de manu canis unicam meam.

²²Salva me ex ore leonis, et a cornibus unicornium humilitatem meam.

²³Narrabo nomen tuum fratribus meis; in medio ecclesiae laudabo te.

²⁴Qui timetis Dominum, laudate eum; universum semen Iacob, glorificate eum.

²⁵Timeat eum omne semen Israël, quoniam non sprevit, neque despexit deprecationem pauperis, nec avertit faciem suam a me: et cum clamarem ad eum, exaudivit me.

²⁶Apud te laus mea in ecclesia magna; vota mea reddam in conspectu timentium eum.

²⁷Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum qui requirunt eum: vivent corda eorum in saeculum saeculi.

²⁸Reminiscentur et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et adorabunt in conspectu eius universae familiae gentium:

²⁹quoniam Domini est regnum, et ipse dominabitur gentium.

³⁰Manducaverunt et adoraverunt omnes pingues terrae; in conspectu eius cadent omnes qui descendunt in terram.

³¹Et anima mea illi vivet; et semen meum serviet ipsi.

³²Annuntiabitur Domino generatio ventura; et annuntiabunt caeli iustitiam eius populo qui nascetur, quem fecit Dominus.