Psalmi 50

¹In finem. Psalmus David,

²cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.

³Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

⁴Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

⁵Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.

⁶Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut iustificeris in sermonibus tuis, et vincas cum iudicaris.

⁷Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.

⁸Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi.

⁹Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor.

¹⁰Auditui meo dabis gaudium et laetitiam, et exsultabunt ossa humiliata.

¹¹Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.

¹²Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.

¹³Ne proiicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.

¹⁴Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.

¹⁵Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.

¹⁶Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae, et exsultabit lingua mea iustitiam tuam.

¹⁷Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.

¹⁸Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis.

¹⁹Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

²⁰Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut aedificentur muri Ierusalem.

²¹Tunc acceptabis sacrificium iustitiae, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.