Psalmi 108

¹In finem. Psalmus David.

²Deus, laudem meam ne tacueris, quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est.

³Locuti sunt adversum me lingua dolosa, et sermonibus odii circumdederunt me: et expugnaverunt me gratis.

⁴Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi; ego autem orabam.

⁵Et posuerunt adversum me mala pro bonis, et odium pro dilectione mea.

⁶Constitue super eum peccatorem, et diabolus stet a dextris eius.

⁷Cum iudicatur, exeat condemnatus; et oratio eius fiat in peccatum.

⁸Fiant dies eius pauci, et episcopatum eius accipiat alter.

⁹Fiant filii eius orphani, et uxor eius vidua.

¹⁰Nutantes transferantur filii eius et mendicent, et eiiciantur de habitationibus suis.

¹¹Scrutetur foenerator omnem substantiam eius, et diripiant alieni labores eius.

¹²Non sit illi adiutor, nec sit qui misereatur pupillis eius.

¹³Fiant nati eius in interitum; in generatione una deleatur nomen eius.

¹⁴In memoriam redeat iniquitas patrum eius in conspectu Domini, et peccatum matris eius non deleatur.

¹⁵Fiant contra Dominum semper, et dispereat de terra memoria eorum:

¹⁶pro eo quod non est recordatus facere misericordiam,

¹⁷et persecutus est hominem inopem et mendicum, et compunctum corde, mortificare.

¹⁸Et dilexit maledictionem, et veniet ei; et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo. Et induit maledictionem sicut vestimentum; et intravit sicut aqua in interiora eius, et sicut oleum in ossibus eius.

¹⁹Fiat ei sicut vestimentum quo operitur, et sicut zona qua semper praecingitur.

²⁰Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum, et qui loquuntur mala adversus animam meam.

²¹Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum, quia suavis est misericordia tua.

²²Libera me, quia egenus et pauper ego sum, et cor meum conturbatum est intra me.

²³Sicut umbra cum declinat ablatus sum, et excussus sum sicut locustae.

²⁴Genua mea infirmata sunt a ieiunio, et caro mea immutata est propter oleum.

²⁵Et ego factus sum opprobrium illis; viderunt me, et moverunt capita sua.

²⁶Adiuva me, Domine Deus meus; salvum me fac secundum misericordiam tuam.

²⁷Et sciant quia manus tua haec, et tu, Domine, fecisti eam.

²⁸Maledicent illi, et tu benedices: qui insurgunt in me confundantur; servus autem tuus laetabitur.

²⁹Induantur qui detrahunt mihi pudore, et operiantur sicut diploide confusione sua.

³⁰Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum:

³¹quia astitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam.