Psalmi 31

¹Ipsi David intellectus. Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata.

²Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in spiritu eius dolus.

³Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die.

⁴Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua, conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina.

⁵Delictum meum cognitum tibi feci, et iniustitiam meam non abscondi. Dixi: Confitebor adversum me iniustitiam meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei.

⁶Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno. Verumtamen in diluvio aquarum multarum, ad eum non approximabunt.

⁷Tu es refugium meum a tribulatione quae circumdedit me; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me.

⁸Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris; firmabo super te oculos meos.

⁹Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus. In camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te.

¹⁰Multa flagella peccatoris; sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.

¹¹Laetamini in Domino, et exsultate, iusti; et gloriamini, omnes recti corde.