Psalmi 76

¹In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph.

²Voce mea ad Dominum clamavi; voce mea ad Deum, et intendit mihi.

³In die tribulationis meae Deum exquisivi; manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus. Renuit consolari anima mea;

⁴memor fui Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus.

⁵Anticipaverunt vigilias oculi mei; turbatus sum, et non sum locutus.

⁶Cogitavi dies antiquos, et annos aeternos in mente habui.

⁷Et meditatus sum nocte cum corde meo, et exercitabar, et scopebam spiritum meum.

⁸Numquid in aeternum proiiciet Deus? aut non apponet ut complacitior sit adhuc?

⁹aut in finem misericordiam suam abscindet, a generatione in generationem?

¹⁰aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira sua misericordias suas?

¹¹Et dixi: Nunc coepi; haec mutatio dexterae Excelsi.

¹²Memor fui operum Domini, quia memor ero ab initio mirabilium tuorum:

¹³et meditabor in omnibus operibus tuis, et in adinventionibus tuis exercebor.

¹⁴Deus, in sancto via tua: quis deus magnus sicut Deus noster?

¹⁵Tu es Deus qui facis mirabilia: notam fecisti in populis virtutem tuam.

¹⁶Redemisti in brachio tuo populum tuum, filios Iacob et Ioseph.

¹⁷Viderunt te aquae, Deus; viderunt te aquae, et timuerunt: et turbatae sunt abyssi.

¹⁸Multitudo sonitus aquarum; vocem dederunt nubes. Etenim sagittae tuae transeunt;

¹⁹vox tonitrui tui in rota. Illuxerunt coruscationes tuae orbi terrae; commota est, et contremuit terra.

²⁰In mari via tua, et semitae tuae in aquis multis, et vestigia tua non cognoscentur.

²¹Deduxisti sicut oves populum tuum, in manu Moysi et Aaron.