Psalmi 68

¹In finem, pro iis qui commutabuntur. David.

²Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquae usque ad animam meam.

³Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.

⁴Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

⁵Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei iniuste; quae non rapui, tunc exsolvebam.

⁶Deus, tu scis insipientiam meam; et delicta mea a te non sunt abscondita.

⁷Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum; non confundantur super me qui quaerunt te, Deus Israël.

⁸Quoniam propter te sustinui opprobrium; operuit confusio faciem meam.

⁹Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meae.

¹⁰Quoniam zelus domus tuae comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

¹¹Et operui in ieiunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.

¹²Et posui vestimentum meum cilicium; et factus sum illis in parabolam.

¹³Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.

¹⁴Ego vero orationem meam ad te, Domine; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiae tuae, exaudi me in veritate salutis tuae.

¹⁵Eripe me de luto, ut non infigar; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

¹⁶Non me demergat tempestas aquae, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.

¹⁷Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

¹⁸Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me.

¹⁹Intende animae meae, et libera eam; propter inimicos meos, eripe me.

²⁰Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;

²¹in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam: et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit; et qui consolaretur, et non inveni.

²²Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.

²³Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.

²⁴Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.

²⁵Effunde super eos iram tuam, et furor irae tuae comprehendat eos.

²⁶Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

²⁷Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.

²⁸Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in iustitiam tuam.

²⁹Deleantur de libro viventium, et cum iustis non scribantur.

³⁰Ego sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscepit me.

³¹Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude:

³²et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.

³³Videant pauperes, et laetentur; quaerite Deum, et vivet anima vestra:

³⁴quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.

³⁵Laudent illum caeli et terra; mare, et omnia reptilia in eis.

³⁶Quoniam Deus salvam faciet Sion, et aedificabuntur civitates Iuda, et inhabitabunt ibi, et haereditate acquirent eam.

³⁷Et semen servorum eius possidebit eam; et qui diligunt nomen eius habitabunt in ea.