Psalmi 24

¹In finem. Psalmus David. Ad te, Domine, levavi animam meam:

²Deus meus, in te confido; non erubescam.

³Neque irrideant me inimici mei: etenim universi qui sustinent te, non confundentur.

⁴Confundantur omnes iniqua agentes supervacue. Vias tuas, Domine, demonstra mihi, et semitas tuas edoce me.

⁵Dirige me in veritate tua, et doce me, quia tu es Deus salvator meus, et te sustinui tota die.

⁶Reminiscere miserationum tuarum, Domine, et misericordiarum tuarum quae a saeculo sunt.

⁷Delicta iuventutis meae, et ignorantias meas, ne memineris. Secundum misericordiam tuam memento mei tu, propter bonitatem tuam, Domine.

⁸Dulcis et rectus Dominus; propter hoc legem dabit delinquentibus in via.

⁹Diriget mansuetos in iudicio; docebit mites vias suas.

¹⁰Universae viae Domini, misericordia et veritas, requirentibus testamentum eius et testimonia eius.

¹¹Propter nomen tuum, Domine, propitiaberis peccato meo; multum est enim.

¹²Quis est homo qui timet Dominum? legem statuit ei in via quam elegit.

¹³Anima eius in bonis demorabitur, et semen eius haereditabit terram.

¹⁴Firmamentum est Dominus timentibus eum; et testamentum ipsius ut manifestetur illis.

¹⁵Oculi mei semper ad Dominum, quoniam ipse evellet de laqueo pedes meos.

¹⁶Respice in me, et miserere mei, quia unicus et pauper sum ego.

¹⁷Tribulationes cordis mei multiplicatae sunt: de necessitatibus meis erue me.

¹⁸Vide humilitatem meam et laborem meum, et dimitte universa delicta mea.

¹⁹Respice inimicos meos, quoniam multiplicati sunt, et odio iniquo oderunt me.

²⁰Custodi animam meam, et erue me: non erubescam, quoniam speravi in te.

²¹Innocentes et recti adhaeserunt mihi, quia sustinui te.

²²Libera, Deus, Israël ex omnibus tribulationibus suis.