Psalmi 49

¹Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum.

²Ex Sion species decoris eius:

³Deus manifeste veniet; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu eius exardescet; et in circuitu eius tempestas valida.

⁴Advocabit caelum desursum, et terram, discernere populum suum.

⁵Congregate illi sanctos eius, qui ordinant testamentum eius super sacrificia.

⁶Et annuntiabunt caeli iustitiam eius, quoniam Deus iudex est.

⁷Audi, populus meus, et loquar; Israël, et testificabor tibi: Deus, Deus tuus ego sum.

⁸Non in sacrificiis tuis arguam te; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.

⁹Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos:

¹⁰quoniam meae sunt omnes ferae silvarum, iumenta in montibus, et boves.

¹¹Cognovi omnia volatilia caeli, et pulchritudo agri mecum est.

¹²Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terrae et plenitudo eius.

¹³Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo?

¹⁴Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua.

¹⁵Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me.

¹⁶Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras iustitias meas? et assumis testamentum meum per os tuum?

¹⁷Tu vero odisti disciplinam, et proiecisti sermones meos retrorsum.

¹⁸Si videbas furem, currebas cum eo; et cum adulteris portionem tuam ponebas.

¹⁹Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos.

²⁰Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum.

²¹Haec fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam.

²²Intelligite haec, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat.

²³Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei.