Psalmi 18

¹In finem. Psalmus David.

²Caeli enarrant gloriam Dei, et opera manuum eius annuntiat firmamentum.

³Dies diei eructat verbum, et nox nocti indicat scientiam.

⁴Non sunt loquelae, neque sermones, quorum non audiantur voces eorum.

⁵In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum.

⁶In sole posuit tabernaculum suum; et ipse tamquam sponsus procedens de thalamo suo. Exsultavit ut gigas ad currendam viam;

⁷a summo caelo egressio eius. Et occursus eius usque ad summum eius; nec est qui se abscondat a calore eius.

⁸Lex Domini immaculata, convertens animas; testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis.

⁹Iustitiae Domini rectae, laetificantes corda; praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos.

¹⁰Timor Domini sanctus, permanens in saeculum saeculi; iudicia Domini vera, iustificata in semetipsa,

¹¹desiderabilia super aurum et lapidem pretiosum multum, et dulciora super mel et favum.

¹²Etenim servus tuus custodit ea; in custodiendis illis retributio multa.

¹³Delicta quis intelligit? ab occultis meis munda me;

¹⁴et ab alienis parce servo tuo. Si mei non fuerint dominati, tunc immaculatus ero, et emundabor a delicto maximo.

¹⁵Et erunt ut complaceant eloquia oris mei, et meditatio cordis mei in conspectu tuo semper. Domine, adiutor meus, et redemptor meus.