Psalmi 59

¹In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam,

²cum succendit Mesopotamiam Syriae et Sobal, et convertit Ioab, et percussit Idumaeam in valle Salinarum duodecim millia.

³Deus, repulisti nos, et destruxisti nos; iratus es, et misertus es nobis.

⁴Commovisti terram, et conturbasti eam; sana contritiones eius, quia commota est.

⁵Ostendisti populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis.

⁶Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus; ut liberentur dilecti tui.

⁷Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

⁸Deus locutus est in sancto suo: laetabor, et partibor Sichimam; et convallem tabernaculorum metibor.

⁹Meus est Galaad, et meus est Manasses; et Ephraim fortitudo capitis mei. Iuda rex meus;

¹⁰Moab olla spei meae. In Idumaeam extendam calceamentum meum: mihi alienigenae subditi sunt.

¹¹Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumaeam?

¹²nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris?

¹³Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

¹⁴In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.