Collatio
Psalmi 59
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam, | Εἰς τὸ τέλος, τοῖς ἀλλοιωθησομένοις ἔτι, εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυὶδ εἰς διδαχὴν, |
| 2 | cum succendit Mesopotamiam Syriae et Sobal, et convertit Ioab, et percussit Idumaeam in valle Salinarum duodecim millia. | ὁπότε ἐνεπύρισε τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας, καὶ τὴν Συρίαν Σοβὰλ, καὶ ἐπέστρεψεν Ἰωὰβ, καὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν, δώδεκα χιλιάδας. |
| 3 | Deus, repulisti nos, et destruxisti nos; iratus es, et misertus es nobis. | Ὁ Θεὸς ἀπώσω ἡμᾶς καὶ καθεῖλες ἡμᾶς, ὠργίσθης καὶ ᾠκτείρησας ἡμᾶς. |
| 4 | Commovisti terram, et conturbasti eam; sana contritiones eius, quia commota est. | Συνέσεισας τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτὴν, ἴασαι τὰ συντρίμματα αὐτῆς, ὅτι ἐσαλεύθη. |
| 5 | Ostendisti populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis. | Ἔδειξας τῷ λαῷ σου σκληρὰ, ἐπότισας ἡμᾶς οἶνον κατανύξεως. |
| 6 | Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus; ut liberentur dilecti tui. | Ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν, τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξον· διάψαλμα. |
| 7 | Salvum fac dextera tua, et exaudi me. | Ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου. |
| 8 | Deus locutus est in sancto suo: laetabor, et partibor Sichimam; et convallem tabernaculorum metibor. | Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ, ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα, καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω. |
| 9 | Meus est Galaad, et meus est Manasses; et Ephraim fortitudo capitis mei. Iuda rex meus; | Ἐμός ἐστι Γαλαὰδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆ, καὶ Ἐφραὶμ κραταίωσις τῆς κεφαλῆς μου· Ἰούδας βασιλεύς μου, |
| 10 | Moab olla spei meae. In Idumaeam extendam calceamentum meum: mihi alienigenae subditi sunt. | Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐκτενῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν. |
| 11 | Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumaeam? | Τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ἰδουμαίας; |
| 12 | nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris? | Οὐχὶ σὺ ὁ Θεὸς, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεὸς ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν; |
| 13 | Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis. | Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου. |
| 14 | In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos. | Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς θλίβοντας ἡμᾶς. |
