Collatio
Psalmi 113
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Alleluia. In exitu Israël de Aegypto, domus Iacob de populo barbaro, | Ἀλληλούϊα. Ἐν ἐξόδῳ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, οἴκου Ἰακὼβ ἐκ λαοῦ βαρβάρου, |
| 2 | facta est Iudaea sanctificatio eius; Israël potestas eius. | ἐγενήθη Ἰουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ, Ἰσραὴλ ἐξουσία αὐτοῦ. |
| 3 | Mare vidit, et fugit; Iordanis conversus est retrorsum. | Ἡ θάλασσα εἶδε καὶ ἔφυγεν, ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω. |
| 4 | Montes exsultaverunt ut arietes, et colles sicut agni ovium. | Τὰ ὄρη ἐσκίρτησαν ὡσεὶ κριοὶ, καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων. |
| 5 | Quid est tibi, mare, quod fugisti? et tu, Iordanis, quia conversus es retrorsum? | Τί σοι ἐστὶ θάλασσα ὅτι ἔφυγες; καὶ σὺ Ἰορδάνη ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω; |
| 6 | montes, exsultastis sicut arietes? et colles, sicut agni ovium? | Τὰ ὄρη ὅτι ἐσκίρτησατε ὡσεὶ κριοί; καὶ οἱ βουνοὶ ὡς ἀρνία προβάτων; |
| 7 | A facie Domini mota est terra, a facie Dei Iacob: | Ἀπὸ προσώπου Κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Ἰακὼβ, |
| 8 | qui convertit petram in stagna aquarum, et rupem in fontes aquarum. | τοῦ στρέψαντος τὴν πέτραν εἰς λίμνας ὑδάτων, καὶ τὴν ἀκρότομον εἰς πηγὰς ὑδάτων. |
| 9 | Non nobis, Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam: | Μὴ ἡμῖν Κύριε, μὴ ἡμῖν, ἀλλʼ ἢ τῷ ὀνόματί σου δὸς δόξαν, ἐπὶ τῷ ἐλέει σου καὶ τῇ ἀληθείᾳ σου· |
| 10 | super misericordia tua et veritate tua; nequando dicant gentes: Ubi est Deus eorum? | μή ποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη, ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; |
| 11 | Deus autem noster in caelo; omnia quaecumque voluit fecit. | Ὁ δὲ Θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ, πάντα ὅσα ἠθέλησεν ἐποίησε. |
| 12 | Simulacra gentium argentum et aurum, opera manuum hominum. | Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. |
| 13 | Os habent, et non loquentur; oculos habent, et non videbunt. | Στόμα ἔχουσι καὶ οὐ λαλήσουσιν, ὀφθαλμοὺς ἔχουσι καὶ οὐκ ὄψονται· |
| 14 | Aures habent, et non audient; nares habent, et non odorabunt. | Ὦτα ἔχουσι καὶ οὐκ ἀκούσονται, ῥῖνας ἔχουσι καὶ οὐκ ὀσφρανθήσονται· |
| 15 | Manus habent, et non palpabunt; pedes habent, et non ambulabunt; non clamabunt in gutture suo. | Χεῖρας ἔχουσι καὶ οὐ ψηλαφήσουσι, πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν, οὐ φωνήσουσιν ἐν τῷ λάρυγγι αὐτῶν. |
| 16 | Similes illis fiant qui faciunt ea, et omnes qui confidunt in eis. | ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο οἱ ποιοῦντες αὐτὰ, καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπʼ αὐτοῖς. |
| 17 | Domus Israël speravit in Domino; adiutor eorum et protector eorum est. | Οἶκος Ἰσραὴλ ἔλπισεν ἐπὶ Κύριον, βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν. |
| 18 | Domus Aaron speravit in Domino; adiutor eorum et protector eorum est. | Οἶκος Ἀαρὼν ἤλπισεν ἐπὶ Κύριον, βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν. |
| 19 | Qui timent Dominum speraverunt in Domino; adiutor eorum et protector eorum est. | Οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον, βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστι. |
| 20 | Dominus memor fuit nostri, et benedixit nobis. Benedixit domui Israël; benedixit domui Aaron. | Κύριος μνησθεὶς ἡμῶν εὐλόγησεν ἡμᾶς, εὐλόγησε τὸν οἶκον Ἰσραὴλ, εὐλόγησε τὸν οἶκον Ἀαρών· |
| 21 | Benedixit omnibus qui timent Dominum, pusillis cum maioribus. | Εὐλόγησε τοὺς φοβουμένους τὸν Κύριον, τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων. |
| 22 | Adiiciat Dominus super vos, super vos et super filios vestros. | Προσθείη Κύριος ἐφʼ ὑμᾶς, ἐφʼ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν. |
| 23 | Benedicti vos a Domino, qui fecit caelum et terram. | Εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, τῷ ποιήσαντι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. |
| 24 | Caelum caeli Domino; terram autem dedit filiis hominum. | Ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ τῷ Κυρίῳ, τὴν δὲ γῆν ἔδωκε τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. |
| 25 | Non mortui laudabunt te, Domine, neque omnes qui descendunt in infernum: | Οὐχ οἱ νεκροὶ αἰνέσουσί σε Κύριε, οὐδὲ πάντες οἱ καταβαίνοντες εἰς ᾅδου· |
| 26 | sed nos qui vivimus, benedicimus Domino, ex hoc nunc et usque in saeculum. | Ἀλλʼ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν Κύριον, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος. |
