Collatio
Psalmi 93
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Psalmus ipsi David, quarta sabbati. Deus ultionum Dominus; Deus ultionum libere egit. | Ψαλμὸς τῷ Δαυὶδ τετράδι σαββάτου. Θεὸς ἐκδικήσεων Κύριος, ὁ Θεὸς ἐκδικήσεων ἐπαῤῥησιάσατο. |
| 2 | Exaltare, qui iudicas terram; redde retributionem superbis. | Ὑψώθητι ὁ κρίνων τὴν γῆν, ἀπόδος ἀνταπόδοσιν τοῖς ὑπερηφάνοις. |
| 3 | Usquequo peccatores, Domine, usquequo peccatores gloriabuntur; | Ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ, Κύριε, ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται; |
| 4 | effabuntur et loquentur iniquitatem; loquentur omnes qui operantur iniustitiam? | Φθέγξονται καὶ λαλήσουσιν ἀδικίαν, λαλήσουσι πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν. |
| 5 | Populum tuum, Domine, humiliaverunt, et haereditatem tuam vexaverunt. | Τὸν λαόν σου, Κύριε, ἐταπείνωσαν, καὶ τὴν κληρονομίαν σου ἐκάκωσαν. |
| 6 | Viduam et advenam interfecerunt, et pupillos occiderunt. | Χήραν καὶ ὀρφανὸν ἀπέκτειναν, καὶ προσήλυτον ἐφόνευσαν. |
| 7 | Et dixerunt: Non videbit Dominus, nec intelliget Deus Iacob. | Καὶ εἶπαν, οὐκ ὄψεται Κύριος, οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ. |
| 8 | Intelligite, insipientes in populo; et stulti, aliquando sapite. | Σύνετε δὴ ἄφρονες ἐν τῷ λαῷ, καὶ μωροὶ, ποτὲ φρονήσατε. |
| 9 | Qui plantavit aurem non audiet? aut qui finxit oculum non considerat? | Ὁ φυτεύσας τὸ οὖς, οὐχὶ ἀκούει; ἢ ὁ πλάσας τὸν ὀφθαλμὸν, οὐχὶ κατανοεῖ; |
| 10 | Qui corripit gentes non arguet, qui docet hominem scientiam? | Ὁ παιδεύων ἔθνη, οὐχὶ ἐλέγξει; ὁ διδάσκων ἄνθρωπον γνῶσιν; |
| 11 | Dominus scit cogitationes hominum, quoniam vanae sunt. | Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν ἀνθρώπων, ὅτι εἰσὶ μάταιοι. |
| 12 | Beatus homo quem tu erudieris, Domine, et de lege tua docueris eum: | Μακάριος ὁ ἄνθρωπος ὃν ἂν σὺ παιδεύσῃς Κύριε, καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν· |
| 13 | ut mitiges ei a diebus malis, donec fodiatur peccatori fovea. | τοῦ πραΰναι αὐτῷ ἀφʼ ἡμερῶν πονηρῶν, ἕως οὗ ὀρυγῇ τῷ ἁμαρτωλῷ βόθρος. |
| 14 | Quia non repellet Dominus plebem suam, et haereditatem suam non derelinquet, | Ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ οὐκ ἐγκαταλείψει, |
| 15 | quoadusque iustitia convertatur in iudicium: et qui iuxta illam, omnes qui recto sunt corde. | ἕως οὗ δικαιοσύνη ἐπιστρέψῃ εἰς κρίσιν, καὶ ἐχόμενοι αὐτῆς πάντες οἱ εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ· διάψαλμα. |
| 16 | Quis consurget mihi adversus malignantes? aut quis stabit mecum adversus operantes iniquitatem? | Τίς ἀναστήσεταί μοι ἐπὶ πονηρευομένους, ἢ τίς συμπαραστήσεταί μοι ἐπὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν; |
| 17 | Nisi quia Dominus adiuvit me, paulominus habitasset in inferno anima mea. | Εἰ μὴ ὅτι Κύριος ἐβοήθησέ μοι, παραβραχὺ παρῴκησε τῷ ᾅδῃ ἡ ψυχή μου. |
| 18 | Si dicebam: Motus est pes meus: misericordia tua, Domine, adiuvabat me. | Εἰ ἔλεγον, σεσάλευται ὁ πούς μου, τὸ ἔλεός σου Κύριε ἐβοήθει μοι. |
| 19 | Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae laetificaverunt animam meam. | Κύριε, κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου, αἱ παρακλήσεις σου ἠγάπησαν τὴν ψυχήν μου. |
| 20 | Numquid adhaeret tibi sedes iniquitatis, qui fingis laborem in praecepto? | Μὴ συμπροσέσται σοι θρόνος ἀνομίας, ὁ πλάσσων κόπον ἐπὶ προστάγματι. |
| 21 | Captabunt in animam iusti, et sanguinem innocentem condemnabunt. | Θηρεύσουσιν ἐπὶ ψυχὴν δικαίου, καὶ αἷμα ἀθῶον καταδικάσονται. |
| 22 | Et factus est mihi Dominus in refugium, et Deus meus in adiutorium spei meae. | Καὶ ἐγένετό μοι Κύριος εἰς καταφυγὴν, καὶ ὁ Θεός μου εἰς βοηθὸν ἐλπίδος μου. |
| 23 | Et reddet illis iniquitatem ipsorum, et in malitia eorum disperdet eos: disperdet illos Dominus Deus noster. | Καὶ ἀποδώσει αὐτοῖς τὴν ἀνομίαν αὐτῶν, καὶ τὴν πονηρίαν αὐτῶν· ἀφανιεῖ αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν. |
