Collatio
Psalmi 84
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem, filiis Core. Psalmus. | Εἰς τὸ τέλος, τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός. |
| 2 | Benedixisti, Domine, terram tuam; avertisti captivitatem Iacob. | Εὐδόκησας Κύριε τὴν γῆν σου, ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ. |
| 3 | Remisisti iniquitatem plebis tuae; operuisti omnia peccata eorum. | Ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου, ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν· διάψαλμα. |
| 4 | Mitigasti omnem iram tuam; avertisti ab ira indignationis tuae. | Κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου, ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου. |
| 5 | Converte nos, Deus salutaris noster, et averte iram tuam a nobis. | Ἐπίστρεψον ἡμᾶς ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν, καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφʼ ἡμῶν. |
| 6 | Numquid in aeternum irasceris nobis? aut extendes iram tuam a generatione in generationem? | Μὴ εἰς τὸν αἰῶνα ὀργισθῇς ἡμῖν; ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν; |
| 7 | Deus, tu conversus vivificabis nos, et plebs tua laetabitur in te. | Ὁ Θεὸς, σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί. |
| 8 | Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis. | Δεῖξον ἡμῖν Κύριε τὸ ἔλεός σου, καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴης ἡμῖν. |
| 9 | Audiam quid loquatur in me Dominus Deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam, et super sanctos suos, et in eos qui convertuntur ad cor. | Ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεὸς, ὅτι λαλήσει εἰρήνην ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς ἐπιστρέφοντας πρὸς αὐτὸν καρδίαν. |
| 10 | Verumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra. | Πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ, τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν. |
| 11 | Misericordia et veritas obviaverunt sibi; iustitia et pax osculatae sunt. | Ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν. |
| 12 | Veritas de terra orta est, et iustitia de caelo prospexit. | Ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε. |
| 13 | Etenim Dominus dabit benignitatem, et terra nostra dabit fructum suum. | Καὶ γὰρ ὁ Κύριος δώσει χρηστότητα, καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς. |
| 14 | Iustitia ante eum ambulabit, et ponet in via gressus suos. | Δικαιοσύνη ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται, καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ. |
