Collatio
Psalmi 48
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem, filiis Core. Psalmus. | Εἰς τὸ τέλος, τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός. |
| 2 | Audite haec, omnes gentes; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem: | Ἀκούσατε ταῦτα πάντα τὰ ἔθνη, ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην, |
| 3 | quique terrigenae et filii hominum, simul in unum dives et pauper. | οἵ τε γηγενεῖς καὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, ἐπιτοαυτὸ πλούσιος καὶ πένης. |
| 4 | Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam. | Τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν. |
| 5 | Inclinabo in parabolam aurem meam; aperiam in psalterio propositionem meam. | Κλινῶ εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου, ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόβλημά μου. |
| 6 | Cur timebo in die mala? iniquitas calcanei mei circumdabit me. | Ἱνατί φοβοῦμαι ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ; ἡ ἀνομία τῆς πτέρνης μου κυκλώσει με. |
| 7 | Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur. | Οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτῶν καυχώμενοι. |
| 8 | Frater non redimit, redimet homo: non dabit Deo placationem suam, | Ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται, λυτρώσεται ἄνθρωπος; οὐ δώσει τῷ Θεῷ ἐξίλασμα ἑαυτοῦ, |
| 9 | et pretium redemptionis animae suae. Et laborabit in aeternum; | καὶ τὴν τιμὴν τῆς λυτρώσεως τῆς ψυχῆς αὐτοῦ· καὶ ἐκοπίασεν εἰς τὸν αἰῶνα, |
| 10 | et vivet adhuc in finem. | καὶ ζήσεται εἰς τέλος· ὅτι οὐκ ὄψεται καταφθορὰν, |
| 11 | Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes: simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas, | Ὅταν ἴδῃ σοφοὺς ἀποθνήσκοντας, ἐπιτοαυτὸ ἄφρων καὶ ἄνους ἀπολοῦνται, καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον αὐτῶν. |
| 12 | et sepulchra eorum domus illorum in aeternum; tabernacula eorum in progenie et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis. | Καὶ οἱ τάφοι αὐτῶν οἰκίαι αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα, σκηνώματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν, ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν. |
| 13 | Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est iumentis insipientibus, et similis factus est illis. | Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν, οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις, καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς. |
| 14 | Haec via illorum scandalum ipsis; et postea in ore suo complacebunt. | Αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν σκάνδαλον αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐν τῷ στόματι αὐτῶν εὐλογήσουσι· διάψαλμα. |
| 15 | Sicut oves in inferno positi sunt: mors depascet eos. Et dominabuntur eorum iusti in matutino; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum. | Ὡς πρόβατα ἐν ᾅδῃ ἔθεντο, θάνατος ποιμανεῖ αὐτούς· καὶ κατακυριεύσουσιν αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τοπρωῒ, καὶ ἡ βοήθεια αὐτῶν παλαιωθήσεται ἐν τῷ ᾅδῃ ἐκ τῆς δόξης αὐτῶν. |
| 16 | Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me. | Πλὴν ὁ Θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με· διάψαλμα. |
| 17 | Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus eius: | Μὴ φοβοῦ ὅταν πλουτήσῃ ἄνθρωπος, καὶ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ. |
| 18 | quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria eius. | Ὅτι οὐκ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα, οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ. |
| 19 | Quia anima eius in vita ipsius benedicetur; confitebitur tibi cum benefeceris ei. | Ὅτι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εὐλογηθήσεται, ἐξομολογήσεταί σοι ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ. |
| 20 | Introibit usque in progenies patrum suorum; et usque in aeternum non videbit lumen. | Εἰσελεύσεται ἕως γενεᾶς πατέρων αὐτοῦ, ἕως αἰῶνος οὐκ ὄψεται φῶς. |
| 21 | Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est iumentis insipientibus, et similis factus est illis. | Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν, οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις, καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς. |
