Collatio
Psalmi 87
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Canticum Psalmi, filiis Core, in finem, pro Maheleth ad respondendum. Intellectus Eman Ezrahitae. | Ὠδὴ ψαλμοῦ τοῖς υἱοῖς Κορὲ, εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ μαελὲθ τοῦ ἀποκριθῆναι, συνέσεως Αἰμὰν τῷ Ἰσραηλίτῃ. |
| 2 | Domine, Deus salutis meae, in die clamavi et nocte coram te. | Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου. |
| 3 | Intret in conspectu tuo oratio mea, inclina aurem tuam ad precem meam. | Εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου, Κύριε. |
| 4 | Quia repleta est malis anima mea, et vita mea inferno appropinquavit. | Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε. |
| 5 | Aestimatus sum cum descendentibus in lacum, factus sum sicut homo sine adiutorio, | Προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, ἐγενήθην ὡς ἄνθρωπος ἀβοήθητος, |
| 6 | inter mortuos liber; sicut vulnerati dormientes in sepulchris, quorum non es memor amplius, et ipsi de manu tua repulsi sunt. | ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος, ὡσεὶ τραυματίαι ἐῤῥιμμένοι καθεύδοντες ἐν τάφῳ, ὧν οὐκ ἐμνήσθης ἔτι, καὶ αὐτοὶ ἐκ τῆς χειρός σου ἀπώσθησαν. |
| 7 | Posuerunt me in lacu inferiori, in tenebrosis, et in umbra mortis. | Ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ, ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου. |
| 8 | Super me confirmatus est furor tuus, et omnes fluctus tuos induxisti super me. | Ἐπʼ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπʼ ἐμέ· διάψαλμα. |
| 9 | Longe fecisti notos meos a me; posuerunt me abominationem sibi. Traditus sum, et non egrediebar; | Ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπʼ ἐμοῦ, ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτοῖς· παρεδόθην καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην. |
| 10 | oculi mei languerunt prae inopia. Clamavi ad te, Domine, tota die; expandi ad te manus meas. | Οἱ ὀφθαλμοί μου ἠσθένησαυ ἀπὸ πτωχείας· καὶ ἐκέκραξα πρὸς σὲ Κύριε ὅλην τὴν ἡμέραν, διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου. |
| 11 | Numquid mortuis facies mirabilia? aut medici suscitabunt, et confitebuntur tibi? | Μὴ τοῖς νεκροῖς ποιήσεις θαυμάσια, ἢ ἰατροὶ ἀναστήσουσι καὶ ἐξομολογήσονταί σοι; |
| 12 | Numquid narrabit aliquis in sepulchro misericordiam tuam, et veritatem tuam in perditione? | Μὴ διηγήσεταί τις ἐν τάφῳ τὸ ἔλεός σου, καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ; |
| 13 | Numquid cognoscentur in tenebris mirabilia tua? et iustitia tua in terra oblivionis? | Μὴ γνωσθήσεται ἐν τῷ σκότει τὰ θαυμάσιά σου, καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένῃ; |
| 14 | Et ego ad te, Domine, clamavi, et mane oratio mea praeveniet te. | Κᾀγὼ πρὸς σὲ Κύριε ἐκέκραξα, καὶ τοπρωῒ ἡ προσευχή μου προφθάσει σε. |
| 15 | Ut quid, Domine, repellis orationem meam; avertis faciem tuam a me? | Ἱνατί Κύριε ἀπωθεῖς τὴν προσευχήν μου, ἀποστρέφεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπʼ ἐμοῦ; |
| 16 | Pauper sum ego, et in laboribus a iuventute mea; exaltatus autem, humiliatus sum et conturbatus. | Πτωχός εἰμι ἐγὼ καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου, ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθην καὶ ἐξηπορήθην. |
| 17 | In me transierunt irae tuae, et terrores tui conturbaverunt me: | Ἐπʼ ἐμὲ διῆλθον αἱ ὀργαί σου, καὶ οἱ φοβερισμοί σου ἐξετάραξάν με. |
| 18 | circumdederunt me sicut aqua tota die; circumdederunt me simul. | Ἐκύκλωσάν με ὡς ὕδωρ, ὅλην τὴν ἡμέραν περιέσχον με ἅμα. |
| 19 | Elongasti a me amicum et proximum, et notos meos a miseria. | Ἐμάκρυνας ἀπʼ ἐμοῦ φίλον, καὶ τοὺς γνωστούς μου ἀπὸ ταλαιπωρίας. |
