Collatio
Psalmi 108
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem. Psalmus David. | Εἰς τὸ τέλος, ψαλμὸς τῷ Δαυίδ. Ὁ Θεὸς τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς, |
| 2 | Deus, laudem meam ne tacueris, quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est. | ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπʼ ἐμὲ ἠνοίχθη· ἐλάλησαν κατʼ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ, |
| 3 | Locuti sunt adversum me lingua dolosa, et sermonibus odii circumdederunt me: et expugnaverunt me gratis. | καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με, καὶ ἐπολέμησάν με δωρέαν. |
| 4 | Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi; ego autem orabam. | Ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾷν με, ἐνδιέβαλλόν με, ἐγὼ δὲ προσηυχόμην. |
| 5 | Et posuerunt adversum me mala pro bonis, et odium pro dilectione mea. | Καὶ ἔθεντο κατʼ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν, καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου. |
| 6 | Constitue super eum peccatorem, et diabolus stet a dextris eius. | Κατάστησον ἐπʼ αὐτὸν ἁμαρτωλὸν, καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ. |
| 7 | Cum iudicatur, exeat condemnatus; et oratio eius fiat in peccatum. | Ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν, ἐξέλθοι καταδεδικασμένος, καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἰς ἁμαρτίαν. |
| 8 | Fiant dies eius pauci, et episcopatum eius accipiat alter. | Γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι, καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος. |
| 9 | Fiant filii eius orphani, et uxor eius vidua. | Γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοὶ, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα. |
| 10 | Nutantes transferantur filii eius et mendicent, et eiiciantur de habitationibus suis. | Σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἐπαιτησάτωσαν, ἐκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν. |
| 11 | Scrutetur foenerator omnem substantiam eius, et diripiant alieni labores eius. | Ἐξερευνησάτω δανειστὴς πάντα ὅσα ὑπάρχει αὐτῷ, καὶ διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι τοὺς πόνους αὐτοῦ. |
| 12 | Non sit illi adiutor, nec sit qui misereatur pupillis eius. | Μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήμπτωρ, μηδὲ γενηθήτω οἰκτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ. |
| 13 | Fiant nati eius in interitum; in generatione una deleatur nomen eius. | Γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολόθρευσιν, ἐν γενεᾷ μιᾷ ἐξαλειφθείη τὸ ὄνομα αὐτοῦ. |
| 14 | In memoriam redeat iniquitas patrum eius in conspectu Domini, et peccatum matris eius non deleatur. | Ἀναμνησθείη ἡ ἀνομία τῶν πατέρων αὐτοῦ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη. |
| 15 | Fiant contra Dominum semper, et dispereat de terra memoria eorum: | Γενηθήτωσαν ἐναντίον Κυρίου διαπαντὸς, καὶ ἐξολοθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν· |
| 16 | pro eo quod non est recordatus facere misericordiam, | Ἀνθʼ ὧν οὐκ ἐμνήσθη ποιῆσαι ἔλεος, καὶ κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν, καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι. |
| 17 | et persecutus est hominem inopem et mendicum, et compunctum corde, mortificare. | Καὶ ἠγάπησε κατάραν, καὶ ἥξει αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν, καὶ μακρυνθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ. |
| 18 | Et dilexit maledictionem, et veniet ei; et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo. Et induit maledictionem sicut vestimentum; et intravit sicut aqua in interiora eius, et sicut oleum in ossibus eius. | Καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτιον, καὶ εἰσῆλθεν ὡσεὶ ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ, καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ. |
| 19 | Fiat ei sicut vestimentum quo operitur, et sicut zona qua semper praecingitur. | Γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον ὃ περιβάλλεται, καὶ ὡσεὶ ζώνη ἣν διαπαντὸς περιζώννυται. |
| 20 | Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum, et qui loquuntur mala adversus animam meam. | Τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ Κυρίου, καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου. |
| 21 | Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum, quia suavis est misericordia tua. | Καὶ σὺ Κύριε Κύριε ποίησον μετʼ ἐμοῦ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου. |
| 22 | Libera me, quia egenus et pauper ego sum, et cor meum conturbatum est intra me. | Ῥῦσαί με ὅτι πτωχὸς καὶ πένης εἰμὶ ἐγὼ, καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου. |
| 23 | Sicut umbra cum declinat ablatus sum, et excussus sum sicut locustae. | Ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην, ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες. |
| 24 | Genua mea infirmata sunt a ieiunio, et caro mea immutata est propter oleum. | Τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας, καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη διʼ ἔλαιον. |
| 25 | Et ego factus sum opprobrium illis; viderunt me, et moverunt capita sua. | Κᾀγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς· εἴδοσάν με, ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν. |
| 26 | Adiuva me, Domine Deus meus; salvum me fac secundum misericordiam tuam. | Βοήθησόν μοι Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου. |
| 27 | Et sciant quia manus tua haec, et tu, Domine, fecisti eam. | Καὶ γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη, καὶ σὺ Κύριε ἐποίησας αὐτήν. |
| 28 | Maledicent illi, et tu benedices: qui insurgunt in me confundantur; servus autem tuus laetabitur. | Καταράσονται αὐτοὶ, καὶ σὺ εὐλογήσεις· οἱ ἐπανιστάμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν, ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται. |
| 29 | Induantur qui detrahunt mihi pudore, et operiantur sicut diploide confusione sua. | Ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπήν· καὶ περιβαλέσθωσαν ὡς διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν. |
| 30 | Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum: | Ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ σφόδρα ἐν τῷ στόματί μου, καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν· |
| 31 | quia astitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam. | Ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος, τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου. |
