Collatio
Psalmi 107
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Canticum Psalmi, ipsi David. | Ὠδὴ ψαλμοῦ τῷ Δαυίδ. |
| 2 | Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psallam in gloria mea. | Ἑτοίμη ἡ καρδία μου ὁ Θεὸς, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου. |
| 3 | Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara; exsurgam diluculo. | Ἐξεγέρθητι ψαλτήριον καὶ κιθάρα, ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου. |
| 4 | Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus: | Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν. |
| 5 | quia magna est super caelos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua. | Ὅτι μέγα ἐπάνω τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου, καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου. |
| 6 | Exaltare super caelos, Deus, et super omnem terram gloria tua: | Ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς, ὁ Θεὸς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου. |
| 7 | ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me. | Ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου, καὶ ἐπάκουσόν μου. |
| 8 | Deus locutus est in sancto suo: Exsultabo, et dividam Sichimam; et convallem tabernaculorum dimetiar. | Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ, ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα, καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω. |
| 9 | Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Iuda rex meus; | Ἐμός ἐστι Γαλαὰδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς, καὶ Ἐφραίμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου· Ἰούδας βασιλεύς μου, |
| 10 | Moab lebes spei meae: in Idumaeam extendam calceamentum meum; mihi alienigenae amici facti sunt. | Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου· ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν ἐπιβαλῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν. |
| 11 | Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumaeam? | Τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἢ τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ἰδουμαίας; |
| 12 | nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris? | Οὐχὶ σὺ ὁ Θεὸς ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ ὁ Θεὸς ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν; |
| 13 | Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis. | Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου. |
| 14 | In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros. | Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν. |
