Collatio
Psalmi 76
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph. | Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ Ἰδιθοὺν ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ. |
| 2 | Voce mea ad Dominum clamavi; voce mea ad Deum, et intendit mihi. | Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἡ φωνή μου πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ προσέσχε μοι. |
| 3 | In die tribulationis meae Deum exquisivi; manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus. Renuit consolari anima mea; | Ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα, ταῖς χερσί μου νυκτὸς ἐναντίον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠπατήθην· ἀπηνῄνατο παρακληθῆναι ἡ ψυχή μου· |
| 4 | memor fui Dei, et delectatus sum, et exercitatus sum, et defecit spiritus meus. | Ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐφράνθην, ἠδολέσχησα, καὶ ὠλιγοψύχησε τὸ πνεῦμά μου· διάψαλμα. |
| 5 | Anticipaverunt vigilias oculi mei; turbatus sum, et non sum locutus. | Προκατελάβοντο φυλακὰς πάντες οἱ ἐχθροί μου, ἐταράχθην καὶ οὐκ ἐλάλησα. |
| 6 | Cogitavi dies antiquos, et annos aeternos in mente habui. | Διελογισάμην ἡμέρας ἀρχαίας, καὶ ἔτη αἰώνια |
| 7 | Et meditatus sum nocte cum corde meo, et exercitabar, et scopebam spiritum meum. | ἐμνήσθην, καὶ ἐμελέτησα· νυκτὸς μετὰ τῆς καρδίας μου ἠδολέσχουν, καὶ ἔσκαλλον τὸ πνεῦμά μου. |
| 8 | Numquid in aeternum proiiciet Deus? aut non apponet ut complacitior sit adhuc? | Μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀπώσεται Κύριος, καὶ οὐ προσθήσει τοῦ εὐδοκῆσαι ἔτι; |
| 9 | aut in finem misericordiam suam abscindet, a generatione in generationem? | Ἢ εἰς τέλος ἀποκόψει τὸ ἔλεος ἀπὸ γενεᾶς καὶ γενεᾶς; |
| 10 | aut obliviscetur misereri Deus? aut continebit in ira sua misericordias suas? | Ἢ ἐπιλήσεται τοῦ οἰκτειρῆσαι ὁ Θεὸς, ἢ συνέξει ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ τοὺς οἰκτιρμοὺς αὐτοῦ; διάψαλμα. |
| 11 | Et dixi: Nunc coepi; haec mutatio dexterae Excelsi. | Καὶ εἶπα, νῦν ἠρξάμην, αὕτη ἡ ἀλλοίωσις τῆς δεξιᾶς τοῦ ὑψίστου. |
| 12 | Memor fui operum Domini, quia memor ero ab initio mirabilium tuorum: | Ἐμνήσθην τῶν ἔργων Κυρίου, ὅτι μνησθήσομαι ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν θαυμασίων σου, |
| 13 | et meditabor in omnibus operibus tuis, et in adinventionibus tuis exercebor. | καὶ μελετήσω ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασί σου ἀδολεσχήσω. |
| 14 | Deus, in sancto via tua: quis deus magnus sicut Deus noster? | Ὁ Θεὸς ἐν τῷ ἁγίῳ ἡ ὁδός σου, τίς θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; |
| 15 | Tu es Deus qui facis mirabilia: notam fecisti in populis virtutem tuam. | Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια, ἐγνώρισας ἐν τοῖς λαοῖς τὴν δύναμίν σου· |
| 16 | Redemisti in brachio tuo populum tuum, filios Iacob et Ioseph. | ἐλυτρώσω ἐν τῷ βραχίονί σου τὸν λαόν σου, τοὺς υἱοὺς Ἰακὼβ καὶ Ἰωσήφ· διάψαλμα. |
| 17 | Viderunt te aquae, Deus; viderunt te aquae, et timuerunt: et turbatae sunt abyssi. | Εἴδοσάν σε ὕδατα ὁ Θεὸς, εἴδοσάν σε ὕδατα καὶ ἐφοβήθησαν, καὶ ἐταράχθησαν ἄβυσσοι. |
| 18 | Multitudo sonitus aquarum; vocem dederunt nubes. Etenim sagittae tuae transeunt; | Πλῆθος ἤχους ὑδάτων, φωνὴν ἔδωκαν αἱ νεφέλαι· καὶ γὰρ τὰ βέλη σου διαπορεύονται. |
| 19 | vox tonitrui tui in rota. Illuxerunt coruscationes tuae orbi terrae; commota est, et contremuit terra. | Φωνὴ τῆς βροντῆς σου ἐν τῷ τροχῷ· ἔφαναν αἱ ἀστραπαί σου τῇ οἰκουμένῃ, ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ. |
| 20 | In mari via tua, et semitae tuae in aquis multis, et vestigia tua non cognoscentur. | Ἐν τῇ θαλάσσῃ ἡ ὁδός σου, καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς, καὶ τὰ ἴχνη σου οὐ γνωσθήσονται. |
| 21 | Deduxisti sicut oves populum tuum, in manu Moysi et Aaron. | Ὡδήγησας ὡς πρόβατα τὸν λαόν σου ἐν χειρὶ Μωυσῆ καὶ Ἀαρών. |
