Collatio
Psalmi 35
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem. Servo Domini ipsi David. | Εἰς τὸ τέλος, τῷ δούλῳ Κυρίου τῷ Δαυίδ. |
| 2 | Dixit iniustus ut delinquat in semetipso: non est timor Dei ante oculos eius. | Φησὶν ὁ παράνομος τοῦ ἁμαρτάνειν ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. |
| 3 | Quoniam dolose egit in conspectu eius, ut inveniatur iniquitas eius ad odium. | Ὅτι ἐδόλωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ, τοῦ εὑρεῖν τὴν ἀνομίαν αὐτοῦ καὶ μισῆσαι. |
| 4 | Verba oris eius iniquitas, et dolus; noluit intelligere ut bene ageret. | Τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία καὶ δόλος, οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι τοῦ ἀγαθῦναι. |
| 5 | Iniquitatem meditatus est in cubili suo; astitit omni viae non bonae: malitiam autem non odivit. | Ἀνομίαν ἐλογίσατο ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ, παρέστη πάσῃ ὁδῷ οὐκ ἀγαθῇ, τῇ δὲ κακίᾳ οὐ προσώχθισε. |
| 6 | Domine, in caelo misericordia tua, et veritas tua usque ad nubes. | Κύριε, ἐν τῷ οὐρανῷ τὸ ἔλεός σου, καὶ ἡ ἀλήθειά σου ἕως τῶν νεφελῶν. |
| 7 | Iustitia tua sicut montes Dei; iudicia tua abyssus multa. Homines et iumenta salvabis, Domine, | Ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ὄρη Θεοῦ, τὰ κρίματά σου ὡσεὶ ἄβυσσος πολλή· ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις Κύριε. |
| 8 | quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus. Filii autem hominum in tegmine alarum tuarum sperabunt. | Ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου ὁ Θεός· οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι. |
| 9 | Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos: | Μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου, καὶ τὸν χειμάῤῥουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς. |
| 10 | quoniam apud te est fons vitae, et in lumine tuo videbimus lumen. | Ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς. |
| 11 | Praetende misericordiam tuam scientibus te, et iustitiam tuam his qui recto sunt corde. | Παράτεινον τὸ ἔλεός σου τοῖς γινώσκουσί σε, καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ. |
| 12 | Non veniat mihi pes superbiae, et manus peccatoris non moveat me. | Μὴ ἐλθέτω μοι ποῦς ὑπερηφανίας, καὶ χεὶρ ἁμαρτωλῶν μὴ σαλεύσαι με· |
| 13 | Ibi ceciderunt qui operantur iniquitatem; expulsi sunt, nec potuerunt stare. | Ἐκεῖ ἔπεσον πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν, ἐξώσθησαν καὶ οὐ μὴ δύνωνται στῆναι. |
