Collatio
Psalmi 2
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? | Ἱνατί ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά; |
| 2 | Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus christum eius. | Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπιτοαυτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ. |
| 3 | Dirumpamus vincula eorum, et proiiciamus a nobis iugum ipsorum. | Διαῤῥήξωμεν τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν, καὶ ἀποῤῥίψωμεν ἀφʼ ἡμῶν τὸν ζυγὸν αὐτῶν. |
| 4 | Qui habitat in caelis irridebit eos, et Dominus subsannabit eos. | Ὁ κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτοὺς, καὶ ὁ Κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς. |
| 5 | Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos. | Τότε λαλήσει πρὸς αὐτοὺς ἐν ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ ταράξει αὐτούς. |
| 6 | Ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion, montem sanctum eius, praedicans praeceptum eius. | Ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπʼ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ, |
| 7 | Dominus dixit ad me: Filius meus es tu; ego hodie genui te. | διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου· Κύριος εἶπε πρὸς μὲ, υἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. |
| 8 | Postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae. | Αἴτησαι παρʼ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου, καὶ τὴν κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς. |
| 9 | Reges eos in virga ferrea, et tamquam vas figuli confringes eos. | Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ὡς σκεῦος κεραμέως συντρίψεις αὐτούς. |
| 10 | Et nunc, reges, intelligite; erudimini, qui iudicatis terram. | Καὶ νῦν βασιλεῖς σύνετε, παιδεύθητε πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν. |
| 11 | Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore. | Δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν φόβῳ, καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρόμῳ. |
| 12 | Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis de via iusta. | Δράξασθε παιδείας, μή ποτε ὀργισθῇ Κύριος, καὶ ἀπολεῖσθε ἐξ ὁδοῦ δικαίας· ὅταν ἐκκαυθῇ ἐν τάχει ὁ θυμὸς αὐτοῦ, μακάριοι πάντες οἱ πεποιθότες ἐπʼ αὐτῷ. |
| 13 | Cum exarserit in brevi ira eius, beati omnes qui confidunt in eo. | — |
