Collatio
Psalmi 104
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Alleluia. Confitemini Domino, et invocate nomen eius; annuntiate inter gentes opera eius. | Ἀλληλούϊα. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπικαλεῖσθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ· ἀπαγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔργα αὐτοῦ. |
| 2 | Cantate ei, et psallite ei; narrate omnia mirabilia eius. | Ασατε αὐτῷ καὶ ψάλατε αὐτῷ. διηγήσασθε πάντα τὰ θαυμάσια αὐτοῦ. |
| 3 | Laudamini in nomine sancto eius; laetetur cor quaerentium Dominum. | Ἐπαινεῖσθε ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· εὐφρανθήτω καρδία ζητούντων τὸν Κύριον. |
| 4 | Quaerite Dominum, et confirmamini; quaerite faciem eius semper. | Ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ κραταιώθητε· ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διαπαντός. |
| 5 | Mementote mirabilium eius quae fecit; prodigia eius, et iudicia oris eius: | Μνήσθητε τῶν θαυμασίων αὐτον ὧν ἐποίησε, τὰ τέρατα αὐτοῦ, καὶ τὰ κρίματα τοῦ στόματος αὐτοῦ. |
| 6 | semen Abraham servi eius; filii Iacob electi eius. | Σπέρμα Ἁβραὰμ δοῦλοι αὐτοῦ, υἱοὶ Ἰακὼβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ. |
| 7 | Ipse Dominus Deus noster; in universa terra iudicia eius. | Αὐτὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ. |
| 8 | Memor fuit in saeculum testamenti sui; verbi quod mandavit in mille generationes: | Ἐμνήσθη εἰς τὸν αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ, λόγου οὗ ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεὰς, |
| 9 | quod disposuit ad Abraham, et iuramenti sui ad Isaac: | ὃν διέθετο τῷ Ἁβραὰμ, καὶ τοῦ ὅρκου αὐτοῦ τῷ Ἰσαάκ· |
| 10 | et statuit illud Iacob in praeceptum, et Israël in testamentum aeternum, | Καὶ ἔστησεν αὐτὴν τῷ Ἰακὼβ εἰς πρόσταγμα, καὶ τῷ Ἰσραὴλ εἰς διαθήκην αἰώνιον, |
| 11 | dicens: Tibi dabo terram Chanaan, funiculum haereditatis vestrae: | λέγων, σοὶ δώσω τὴν γῆν Χαναὰν, σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν. |
| 12 | cum essent numero brevi, paucissimi, et incolae eius. | Ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἀριθμῷ βραχεῖς, ὀλιγοστοὺς καὶ παροίκους ἐν αὐτῇ, |
| 13 | Et pertransierunt de gente in gentem, et de regno ad populum alterum. | καὶ διῆλθον ἐξ ἔθνους εἰς ἔθνος, καὶ ἐκ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον, |
| 14 | Non reliquit hominem nocere eis: et corripuit pro eis reges. | οὐκ ἀφῆκεν ἄνθρωπον ἀδικῆσαι αὐτοὺς, καὶ ἤλεγξεν ὑπὲρ αὐτῶν βασιλεῖς· |
| 15 | Nolite tangere christos meos, et in prophetis meis nolite malignari. | Μὴ ἅψησθε τῶν χριστῶν μου, καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε. |
| 16 | Et vocavit famem super terram, et omne firmamentum panis contrivit. | Καὶ ἐκάλεσε λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, πᾶν στήριγμα ἄρτου συνέτριψεν. |
| 17 | Misit ante eos virum: in servum venundatus est, Ioseph. | Ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτῶν ἄνθρωπον, εἰς δοῦλον ἐπράθη Ἰωσήφ. |
| 18 | Humiliaverunt in compedibus pedes eius; ferrum pertransiit animam eius: | Ἐταπείνωσαν ἐν πέδαις τοὺς πόδας αὐτοῦ, σίδηρον διῆλθεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· |
| 19 | donec veniret verbum eius. Eloquium Domini inflammavit eum. | Μέχρι τοῦ ἐλθεῖν τὸν λόγον αὐτοῦ· τὸ λόγιον τοῦ Κυρίου ἐπύρωσεν αὐτόν. |
| 20 | Misit rex, et solvit eum; princeps populorum, et dimisit eum. | Ἀπέστειλε βασιλεὺς καὶ ἔλυσεν αὐτὸν, ἄρχων λαῶν καὶ ἀφῆκεν αὐτόν. |
| 21 | Constituit eum dominum domus suae, et principem omnis possessionis suae: | Κατέστησεν αὐτὸν κύριον τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ ἄρχοντα πάσης τῆς κτήσεως αὐτοῦ, |
| 22 | ut erudiret principes eius sicut semetipsum, et senes eius prudentiam doceret. | τοῦ παιδεῦσαι τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ ὡς ἑαυτὸν, καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτοῦ σοφίσαι. |
| 23 | Et intravit Israël in Aegyptum, et Iacob accola fuit in terra Cham. | Καὶ εἰσῆλθεν Ἰσραὴλ εἰς Αἴγυπτον, καὶ Ἰακὼβ παρῴκησεν ἐν γῇ Χάμ. |
| 24 | Et auxit populum suum vehementer, et firmavit eum super inimicos eius. | Καὶ ηὔξησε τὸν λαὸν αὐτοῦ σφόδρα, καὶ ἐκραταίωσεν αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. |
| 25 | Convertit cor eorum, ut odirent populum eius, et dolum facerent in servos eius. | Καὶ μετέστρεψε τὴν καρδίαν αὐτῶν τοῦ μισῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ, τοῦ δολιοῦσθαι ἐν τοῖς δούλοις αὐτοῦ. |
| 26 | Misit Moysen servum suum; Aaron quem elegit ipsum. | Ἐξαπέστειλε Μωυσῆν τὸν δοῦλον αὐτοῦ, Ἀαρὼν ὃν ἐξελέξατο αὐτόν. |
| 27 | Posuit in eis verba signorum suorum, et prodigiorum in terra Cham. | Ἔθετο ἐν αὐτοῖς τοὺς λόγους τῶν σημείων αὐτοῦ, καὶ τῶν τεράτων ἐν γῇ Χάμ. |
| 28 | Misit tenebras, et obscuravit; et non exacerbavit sermones suos. | Ἐξαπέστειλε σκότος καὶ ἐσκότασε, καὶ παρεπίκραναν τοὺς λόγους αὐτοῦ· |
| 29 | Convertit aquas eorum in sanguinem, et occidit pisces eorum. | Μετέστρεψε τὰ ὕδατα αὐτῶν εἰς αἷμα, καὶ ἀπέκτεινε τοὺς ἰχθύας αὐτῶν. |
| 30 | Edidit terra eorum ranas in penetralibus regum ipsorum. | Ἐξῆρψεν ἡ γῆ αὐτῶν βατράχους, ἐν τοῖς ταμείοις τῶν βασιλέων αὐτῶν. |
| 31 | Dixit, et venit coenomyia et ciniphes in omnibus finibus eorum. | Εἶπε καὶ ἦλθε κυνόμυια, καὶ σκνίπες ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν. |
| 32 | Posuit pluvias eorum grandinem: ignem comburentem in terra ipsorum. | Ἔθετο τὰς βροχὰς αὐτῶν χάλαζαν, πῦρ καταφλέγον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν. |
| 33 | Et percussit vineas eorum, et ficulneas eorum, et contrivit lignum finium eorum. | Καὶ ἐπάταξε τὰς ἀμπέλους αὐτῶν καὶ τὰς συκὰς αὐτῶν, καὶ συνέτριψε πᾶν ξύλον ὁρίου αὐτῶν. |
| 34 | Dixit, et venit locusta, et bruchus cuius non erat numerus: | Εἶπε καὶ ἦλθεν ἀκρὶς, καὶ βροῦχος οὗ οὐκ ἦν ἀριθμὸς, |
| 35 | et comedit omne foenum in terra eorum, et comedit omnem fructum terrae eorum. | καὶ κατέφαγε πάντα τὸν χόρτον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, καὶ κατέφαγε τὸν καρπὸν τῆς γῆς αὐτῶν. |
| 36 | Et percussit omne primogenitum in terra eorum, primitias omnis laboris eorum. | Καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐκ τῆς γῆς αὐτῶν, ἀπαρχὴν παντὸς πόνου αὐτῶν. |
| 37 | Et eduxit eos cum argento et auro, et non erat in tribubus eorum infirmus. | Καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ, καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν ὁ ἀσθενῶν. |
| 38 | Laetata est Aegyptus in profectione eorum, quia incubuit timor eorum super eos. | Εὐφράνθη Αἴγυπτος ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτῶν, ὅτι ἐπέπεσεν ὁ φόβος αὐτῶν ἐπʼ αὐτούς. |
| 39 | Expandit nubem in protectionem eorum, et ignem ut luceret eis per noctem. | Διεπέτασε νεφέλην εἰς σκέπην αὐτοῖς, καὶ πῦρ τοῦ φωτίσαι αὐτοῖς τὴν νύκτα. |
| 40 | Petierunt, et venit coturnix, et pane caeli saturavit eos. | Ἤτησαν, καὶ ἦλθεν ὀρτυγομήτρα, καὶ ἄρτον οὐρανοῦ ἐνέπλησεν αὐτούς. |
| 41 | Dirupit petram, et fluxerunt aquae: abierunt in sicco flumina. | Διέῤῥηξε πέτραν, καὶ ἐῤῥύησαν ὕδατα, ἐπορεύθησαν ἐν ἀνύδροις ποταμοί. |
| 42 | Quoniam memor fuit verbi sancti sui, quod habuit ad Abraham puerum suum. | Ὅτι ἐμνήσθη τοῦ λόγου τοῦ ἁγίου αὐτοῦ, τοῦ πρὸς Ἀβραὰμ τὸν δοῦλον αὐτοῦ· |
| 43 | Et eduxit populum suum in exsultatione, et electos suos in laetitia. | Καὶ ἐξήγαγε τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει, καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐν εὐφροσύνῃ· |
| 44 | Et dedit illis regiones gentium, et labores populorum possederunt: | Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς χώρας ἐθνῶν, καὶ πόνους λαῶν ἐκληρονόμησαν. |
| 45 | ut custodiant iustificationes eius, et legem eius requirant. | Ὅπως ἂν φυλάξωσι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν. |
