Collatio
Psalmi 118
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Alleluia. Aleph Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini. | Ἀλληλούϊα. Μακάριοι ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου. |
| 2 | Beati qui scrutantur testimonia eius; in toto corde exquirunt eum. | Μακάριοι οἱ ἐξερευνῶντες τὰ μαρτύρια αὐτοῦ, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ἐκζητήσουσιν αὐτόν. |
| 3 | Non enim qui operantur iniquitatem in viis eius ambulaverunt. | Οὐ γὰρ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἐπορεύθησαν. |
| 4 | Tu mandasti mandata tua custodiri nimis. | Σὺ ἐνετείλω τὰς ἐντολάς σου, τοῦ φυλάξασθαι σφόδρα. |
| 5 | Utinam dirigantur viae meae ad custodiendas iustificationes tuas. | Ὄφελον κατευθυνθείησαν αἱ ὁδοί μου, τοῦ φυλάξασθαι τὰ δικαιώματά σου. |
| 6 | Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis. | Τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ, ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ πάσας τὰς ἐντολάς σου. |
| 7 | Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici iudicia iustitiae tuae. | Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν εὐθύτητι καρδίας, ἐν τῷ μεμαθηκέναι με τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 8 | Iustificationes tuas custodiam; non me derelinquas usquequaque. | Τὰ δικαιώματά σου φυλάξω, μή με ἐγκαταλίπῃς ἕως σφόδρα. |
| 9 | Beth In quo corrigit adolescentior viam suam? in custodiendo sermones tuos. | Ἐν τίνι κατορθώσει νεώτερος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; ἐν τῷ φυλάξασθαι τοὺς λόγους σου. |
| 10 | In toto corde meo exquisivi te; ne repellas me a mandatis tuis. | Ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξεζήτησά σε, μὴ ἀπώσῃ με ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. |
| 11 | In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi. | Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου, ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτω σοι. |
| 12 | Benedictus es, Domine; doce me iustificationes tuas. | Εὐλογητὸς εἶ Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. |
| 13 | In labiis meis pronuntiavi omnia iudicia oris tui. | Ἐν τοῖς χείλεσί μου ἐξήγγειλα πάντα τὰ κρίματα τοῦ στόματός σου. |
| 14 | In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis. | Ἐν τῇ ὁδῷ τῶν μαρτυρίων σου ἐτέρφθην, ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ. |
| 15 | In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas. | Ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου ἀδολεσχήσω, καὶ κατανοήσω τὰς ὁδούς σου. |
| 16 | In iustificationibus tuis meditabor: non obliviscar sermones tuos. | Ἐν τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ ἐπιλήσομαι τῶν λόγων σου. |
| 17 | Ghimel Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos. | Ἀνταπόδος τῷ δούλῳ σου, ζήσομαι καὶ φυλάξω τοὺς λόγους σου. |
| 18 | Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua. | Ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ κατανοήσω τὰ θαυμάσια ἐκ τοῦ νόμου σου. |
| 19 | Incola ego sum in terra: non abscondas a me mandata tua. | Πάροικος ἐγώ εἰμι ἐν τῇ γῇ, μὴ ἀποκρύψῃς ἀπʼ ἐμοῦ τὰς ἐντολάς σου. |
| 20 | Concupivit anima mea desiderare iustificationes tuas in omni tempore. | Ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. |
| 21 | Increpasti superbos; maledicti qui declinant a mandatis tuis. | Ἐπετίμησας ὑπερηφάνοις, ἐπικατάρατοι οἱ ἐκκλίνοντες ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου. |
| 22 | Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi. | Περίελε ἀπʼ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξουδένωσιν, ὅτι τὰ μαρτύριά σου ἐξεζήτησα. |
| 23 | Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur; servus autem tuus exercebatur in iustificationibus tuis. | Καὶ γὰρ ἐκάθισαν ἄρχοντες, καὶ κατʼ ἐμοῦ κατελάλουν, ὁ δὲ δοῦλός σου ἠδολέσχει ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. |
| 24 | Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum iustificationes tuae. | Καὶ γὰρ τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστὶ, καὶ αἱ συμβουλίαι μου τὰ δικαιώματά σου. |
| 25 | Daleth Adhaesit pavimento anima mea: vivifica me secundum verbum tuum. | Ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μου, ζῆσόν με κατὰ τὸ λόγον σου. |
| 26 | Vias meas enuntiavi, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas. | Τὰς ὁδούς σου ἐξήγγειλα καὶ ἐπήκουσάς μου, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. |
| 27 | Viam iustificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis. | Ὁδὸν δικαιωμάτων σου συνέτισόν με, καὶ ἀδολεσχήσω ἐν τοῖς θαυμασίοις σου. |
| 28 | Dormitavit anima mea prae taedio: confirma me in verbis tuis. | Ἐνύσταξεν ἡ ψυχή μου ἀπὸ ἀκηδίας, βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου. |
| 29 | Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei. | Ὁδὸν ἀδικίας ἀπόστησον ἀπʼ ἐμοῦ, καὶ τῷ νόμῳ σου ἐλέησόν με. |
| 30 | Viam veritatis elegi; iudicia tua non sum oblitus. | Ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην, καὶ τὰ κρίματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 31 | Adhaesi testimoniis tuis, Domine; noli me confundere. | Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου Κύριε, μή με καταισχύνῃς. |
| 32 | Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum. | Ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου. |
| 33 | He Legem pone mihi, Domine, viam iustificationum tuarum, et exquiram eam semper. | Νομοθέτησόν με Κύριε τὴν ὁδὸν τῶν δικαιωμάτων σου, καὶ ἐκζητήσω αὐτὴν διαπαντός. |
| 34 | Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo. | Συνέτισόν με, καὶ ἐξερευνήσω τὸν νόμον σου, καὶ φυλάξω αὐτὸν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου. |
| 35 | Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui. | Ὁδήγησόν με ἐν τῇ τρίβῳ τῶν ἐντολῶν σου, ὅτι αὐτὴν ἠθέλησα. |
| 36 | Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam. | Κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου, καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν. |
| 37 | Averte oculos meos, ne videant vanitatem; in via tua vivifica me. | Ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμούς μου τοῦ μὴ ἰδεῖν ματαιότητα, ἐν τῇ ὁδῷ σου ζῆσόν με. |
| 38 | Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo. | Στῆσον τῷ δούλῳ σου τὸ λόγιόν σου εἰς τὸν φόβον σου. |
| 39 | Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia iudicia tua iucunda. | Περίελε τὸν ὄνειδισμόν μου ὃν ὑπώπτευσα, ὅτι τὰ κρίματά σου χρηστά. |
| 40 | Ecce concupivi mandata tua: in aequitate tua vivifica me. | Ἰδοὺ ἐπεθύμησα τὰς ἐντολάς σου, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ζῆσόν με. |
| 41 | Vau Et veniat super me misericordia tua, Domine; salutare tuum secundum eloquium tuum. | Καὶ ἔλθοι ἐπʼ ἐμὲ τὸ ἔλεός σου Κύριε, τὸ σωτήριόν σου κατὰ τὸν λόγον σου. |
| 42 | Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis. | Καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λόγον, ὅτι ἤλπισα ἐπὶ τοῖς λόγοις σου. |
| 43 | Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in iudiciis tuis supersperavi. | Καὶ μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα, ὅτι ἐπὶ τοῖς κρίμασί σου ἐπήλπισα. |
| 44 | Et custodiam legem tuam semper, in saeculum et in saeculum saeculi. | Καὶ φυλάξω τὸν νόμον σου διαπαντὸς, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. |
| 45 | Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi. | Καὶ ἐπορευόμην ἐν πλατυσμῷ, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. |
| 46 | Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar. | Καὶ ἐλάλουν ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέων, καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην. |
| 47 | Et meditabar in mandatis tuis, quae dilexi. | Καὶ ἐμελέτων ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου, αἷς ἠγάπησα σφόδρα. |
| 48 | Et levavi manus meas ad mandata tua, quae dilexi, et exercebar in iustificationibus tuis. | Καὶ ᾖρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου ἃς ἠγάπησα, καὶ ἠδολέσχουν ἐν τοῖς δικαιώμασί σου. |
| 49 | Zain Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti. | Μνήσθητι τῶν λόγων σου τῷ δούλῳ σου ὧν ἐπήλπισάς με. |
| 50 | Haec me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me. | Αὕτη με παρεκάλεσεν ἐν τῇ ταπεινώσει μου, ὅτι τὸ λόγιόν σου ἔζησέ με. |
| 51 | Superbi inique agebant usquequaque; a lege autem tua non declinavi. | Ὑπερήφανοι παρηνόμουν ἕως σφόδρα, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐξέκλινα. |
| 52 | Memor fui iudiciorum tuorum a saeculo, Domine, et consolatus sum. | Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπʼ αἰῶνος Κύριε, καὶ παρεκλήθην. |
| 53 | Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam. | Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. |
| 54 | Cantabiles mihi erant iustificationes tuae in loco peregrinationis meae. | Ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου, ἐν τόπῳ παροικίας μου· |
| 55 | Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam. | Ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. |
| 56 | Haec facta est mihi, quia iustificationes tuas exquisivi. | Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. |
| 57 | Heth Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam. | Μερίς μου εἶ Κύριε, εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου. |
| 58 | Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo; miserere mei secundum eloquium tuum. | Ἐδεήθην τοῦ προσώπου σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐλέησόν με κατὰ τὸ λόγιόν σου. |
| 59 | Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua. | Διελογισάμην τὰς ὁδούς σου, καὶ ἐπέστρεψα τοὺς πόδας μου εἰς τὰ μαρτύριά σου. |
| 60 | Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. | Ἡτοιμάσθην καὶ οὐκ ἐταράχθην, τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς σου. |
| 61 | Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus. | Σχοινία ἁμαρτωλῶν περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 62 | Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super iudicia iustificationis tuae. | Μεσονύκτιον ἐξεγειρόμην, τοῦ ἐξομολογεῖσθαί σοι ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 63 | Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua. | Μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε, καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου. |
| 64 | Misericordia tua, Domine, plena est terra; iustificationes tuas doce me. | Τοῦ ἐλέους σου Κύριε πλήρης ἡ γῆ, τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. |
| 65 | Teth Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum. | Χρηστότητα ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Κύριε κατὰ τὸν λόγον σου. |
| 66 | Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi. | Χρηστότητα καὶ παιδείαν καὶ γνῶσιν δίδαξόν με, ὅτι ταῖς ἐντολαῖς σου ἐπίστευσα. |
| 67 | Priusquam humiliarer ego deliqui: propterea eloquium tuum custodivi. | Πρὸ τοῦ με ταπεινωθῆναι, ἐγὼ ἐπλημμέλησα, διὰ τοῦτο τὸ λόγιόν σου ἐφύλαξα. |
| 68 | Bonus es tu, et in bonitate tua doce me iustificationes tuas. | Χρηστὸς εἶ σὺ Κύριε· καὶ ἐν τῇ χρηστότητί σου δίδαξόν με τὰ δικαιωματά σου. |
| 69 | Multiplicata est super me iniquitas superborum; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua. | Ἐπληθύνθη ἐπʼ ἐμὲ ἀδικία ὑπερηφάνων, ἐγὼ δὲ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου ἐξερευνήσω τὰς ἐντολάς σου. |
| 70 | Coagulatum est sicut lac cor eorum; ego vero legem tuam meditatus sum. | Ἐτυρώθη ὡς γάλα ἡ καρδία αὐτῶν, ἐγὼ δὲ τὸν νόμον σου ἐμελέτησα. |
| 71 | Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam iustificationes tuas. | Ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με, ὅπως ἂν μάθω τὰ δικαιώματά σου. |
| 72 | Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti. | Ἀγαθόν μοι ὁ νόμος τοῦ στόματός σου, ὑπὲρ χιλιάδας χρυσίου καὶ ἀργυρίου. |
| 73 | Iod Manus tuae fecerunt me, et plasmaverunt me: da mihi intellectum, et discam mandata tua. | Αἱ χεῖρές σου ἔποίησάν με καὶ ἐπλασάν με, συνέτισόν με καὶ μαθήσομαι τὰς ἐντολάς σου. |
| 74 | Qui timent te videbunt me et laetabuntur, quia in verba tua supersperavi. | Οἱ φοβούμενοί σε ὄψονταί με καὶ εὐφρανθήσονται, ὅτι εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. |
| 75 | Cognovi, Domine, quia aequitas iudicia tua, et in veritate tua humiliasti me. | Ἔγνων Κύριε ὅτι δικαιοσύνη τὰ κρίματά σου, καὶ ἀληθείᾳ ἐταπείνωσάς με. |
| 76 | Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo. | Γενηθήτω δὴ τὸ ἔλεός σου τοῦ παρακαλέσαι με, κατὰ τὸ λόγιόν σου τῷ δούλῳ σου. |
| 77 | Veniant mihi miserationes tuae, et vivam, quia lex tua meditatio mea est. | Ἐλθέτωσάν μοι οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ ζήσομαι, ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστίν. |
| 78 | Confundantur superbi, quia iniuste iniquitatem fecerunt in me; ego autem exercebor in mandatis tuis. | Αἰσχυνθήτωσαν ὑπερήφανοι, ὅτι ἀδίκως ἠνόμησαν εἰς ἐμὲ, ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω ἐν ταῖς ἐντολαῖς σου. |
| 79 | Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua. | Ἐπιστρεψάτωσάν με οἱ φοβούμενοί σε, καὶ οἱ γινώσκοντες τὰ μαρτύριά σου. |
| 80 | Fiat cor meum immaculatum in iustificationibus tuis, ut non confundar. | Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. |
| 81 | Caph Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi. | Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. |
| 82 | Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: Quando consolaberis me? | Ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου εἰς τὸ λόγιόν σου, λέγοντες, πότε παρακαλέσεις με; |
| 83 | Quia factus sum sicut uter in pruina; iustificationes tuas non sum oblitus. | Ὅτι ἐγενήθην ὡς ἀσκὸς ἐν πάχνῃ· τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 84 | Quot sunt dies servi tui? quando facies de persequentibus me iudicium? | Πόσαι εἰσὶν αἱ ἡμέραι τοῦ δούλου σου; πότε ποιήσεις μοι ἐκ τῶν καταδιωκόντων με κρίσιν; |
| 85 | Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua. | Διηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλʼ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου Κύριε. |
| 86 | Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adiuva me. | Πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου ἀλήθεια· ἀδίκως κατεδίωξάν με, βοήθησόν μοι. |
| 87 | Paulominus consummaverunt me in terra; ego autem non dereliqui mandata tua. | Παρὰ βραχὺ συνετέλεσάν με ἐν τῇ γῇ, ἐγὼ δὲ οὐκ ἐγκατέλιπον τὰς ἐντολάς σου. |
| 88 | Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui. | Κατὰ τὸ ἔλεός σου ζῆσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύρια τοῦ στόματός σου. |
| 89 | Lamed In aeternum, Domine, verbum tuum permanet in caelo. | Εἰς τὸν αἰῶνα, Κύριε, ὁ λόγος σου διαμένει ἐν τῷ οὐρανῷ, |
| 90 | In generationem et generationem veritas tua; fundasti terram, et permanet. | εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἡ ἀλήθειά σου· ἐθεμελίωσας τὴν γῆν καὶ διαμένει. |
| 91 | Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi. | Τῇ διατάξει σου διαμένει ἡμέρα, ὅτι τὰ σύμπαντα δοῦλα σά. |
| 92 | Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea. | Εἰ μὴ ὅτι ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστὶ, τότε ἂν ἀπωλόμην ἐν τῇ ταπεινώσει μου. |
| 93 | In aeternum non obliviscar iustificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me. | Εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἐπιλάθωμαι τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἔζησάς με. |
| 94 | Tuus sum ego; salvum me fac: quoniam iustificationes tuas exquisivi. | Σός εἰμι ἐγὼ, σῶσόν με, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. |
| 95 | Me exspectaverunt peccatores ut perderent me; testimonia tua intellexi. | Ἐμὲ ὑπέμειναν ἁμαρτωλοὶ τοῦ ἀπολέσαι με, τὰ μαρτύριά σου συνῆκα. |
| 96 | Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis. | Πάσης συντελείας εἶδον πέρας, πλατεία ἡ ἐντολή σου σφόδρα. |
| 97 | Mem Quomodo dilexi legem tuam, Domine! tota die meditatio mea est. | Ὡς ἠγάπησα τὸν νόμον σου Κύριε; ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτη μου ἐστίν. |
| 98 | Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in aeternum mihi est. | Ὑπὲρ τοὺς ἐχθρούς μου ἐσόφισάς με τὴν ἐντολήν σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐμή ἐστιν. |
| 99 | Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est. | Ὑπὲρ πάντας τοὺς διδάσκοντάς με συνῆκα, ὅτι τὰ μαρτύριά σου μελέτη μου ἐστίν. |
| 100 | Super senes intellexi, quia mandata tua quaesivi. | Ὑπὲρ πρεσβυτέρους συνῆκα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐξεζήτησα. |
| 101 | Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua. | Ἐκ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς ἐκώλυσα τοὺς πόδας μου, ὅπως ἂν φυλάξω τοὺς λόγους σου. |
| 102 | A iudiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi. | Ἀπὸ τῶν κριμάτων σου οὐκ ἐξέκλινα, ὅτι σὺ ἐνομοθέτησάς με. |
| 103 | Quam dulcia faucibus meis eloquia tua! super mel ori meo. | Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου. |
| 104 | A mandatis tuis intellexi; propterea odivi omnem viam iniquitatis. | Ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου συνῆκα, διὰ τοῦτο ἐμίσησα πᾶσαν ὁδὸν ἀδικίας. |
| 105 | Nun Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis. | Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου, καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου. |
| 106 | Iuravi et statui custodire iudicia iustitiae tuae. | Ὤμοσα καὶ ἔστησα τοῦ φυλάξασθαι τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 107 | Humiliatus sum usquequaque, Domine; vivifica me secundum verbum tuum. | Ἐταπεινώθην ἕως σφόδρα Κύριε, ζῆσόν με κατὰ τὸν λόγον σου. |
| 108 | Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et iudicia tua doce me. | Τὰ ἑκούσια τοῦ στόματός μου εὐλόκησον δὴ Κύριε, καὶ τὰ κρίματά σου δίδαξόν με. |
| 109 | Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus. | Ἡ ψυχή μου ἐν ταῖς χερσὶ σου διαπαντὸς, καὶ τὸν νόμον σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 110 | Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi. | Ἔθεντο ἁμαρτωλοὶ παγίδα μοι, καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἐπλανήθην. |
| 111 | Haereditate acquisivi testimonia tua in aeternum, quia exsultatio cordis mei sunt. | Ἐκληρονόμησα τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι ἀγαλλιάμα τῆς καρδίας μού εἰσιν. |
| 112 | Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas in aeternum, propter retributionem. | Ἔκλινα τὴν καρδίαν μου τοῦ ποιῆσαι τὰ δικαιώματά σου εἰς τὸν αἰῶνα διʼ ἀντάμειψιν. |
| 113 | Samech Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi. | Παρανόμους ἐμίσησα, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. |
| 114 | Adiutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi. | Βοηθός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ μου εἶ σὺ, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. |
| 115 | Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei. | Ἐκκλίνατε ἀπʼ ἐμοῦ οἱ πονηρευόμενοι, καὶ ἐξεραυνήσω τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ μου. |
| 116 | Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea. | Ἀντιλαβοῦ μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ ζῆσόν με, καὶ μὴ καταισχύνῃς με ἀπὸ τῆς προσδοκίας μου. |
| 117 | Adiuva me, et salvus ero, et meditabor in iustificationibus tuis semper. | Βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι, καὶ μελετήσω ἐν τοῖς δικαιώμασί σου διαπαντός. |
| 118 | Sprevisti omnes discedentes a iudiciis tuis, quia iniusta cogitatio eorum. | Ἐξουδένωσας πάντας τοὺς ἀποστατοῦντας ἀπὸ τῶν δικαιωμάτων σου, ὅτι ἄδικον τὸ ἐνθύμημα αὐτῶν. |
| 119 | Praevaricantes reputavi omnes peccatores terrae; ideo dilexi testimonia tua. | Παραβαίνοντας ἐλογισάμην πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς τῆς γῆς, διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰ μαρτύριά σου. |
| 120 | Confige timore tuo carnes meas; a iudiciis enim tuis timui. | Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου, ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην. |
| 121 | Ain Feci iudicium et iustitiam: non tradas me calumniantibus me. | Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην, μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσί με. |
| 122 | Suscipe servum tuum in bonum: non calumnientur me superbi. | Ἔνδεξαι τὸν δοῦλόν σου εἰς ἀγαθὸν, μὴ συκοφαντησάτωσάν με ὑπερήφανοι. |
| 123 | Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium iustitiae tuae. | Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐξέλιπον εἰς τὸ σωτήριόν σου, καὶ εἰς τὸ λόγιον τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 124 | Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et iustificationes tuas doce me. | Ποίησον μετὰ τοῦ δούλου σου κατὰ τὸ ἔλεός σου, καὶ τὰ δικαιώματά σου δίδαξόν με. |
| 125 | Servus tuus sum ego: da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua. | Δοῦλός σου εἰμὶ ἐγὼ, συνέτισόν με καὶ γνώσομαι τὰ μαρτύριά σου. |
| 126 | Tempus faciendi, Domine: dissipaverunt legem tuam. | Καιρὸς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ, διεσκέδασαν τὸν νόμον σου. |
| 127 | Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion. | Διὰ τοῦτο ἠγάπησα τὰς ἐντολάς σου ὑπὲρ χρυσίον καὶ τοπάζιον. |
| 128 | Propterea ad omnia mandata tua dirigebar; omnem viam iniquam odio habui. | Διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα. |
| 129 | Phe Mirabilia testimonia tua: ideo scrutata est ea anima mea. | Θαυμαστὰ τὰ μαρτύριά σου, διὰ τοῦτο ἐξηρεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου. |
| 130 | Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis. | Ἡ δήλωσις τῶν λόγων σου φωτιεῖ καὶ συνετιεῖ νηπίους. |
| 131 | Os meum aperui, et attraxi spiritum: quia mandata tua desiderabam. | Τὸ στόμα μου ἤνοιξα, καὶ εἵλκυσα πνεῦμα, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἐπεπόθουν. |
| 132 | Aspice in me, et miserere mei, secundum iudicium diligentium nomen tuum. | Ἐπίβλεψον ἐπʼ ἐμὲ καὶ ἐλέησόν με, κατὰ τὸ κρίμα τῶν ἀγαπώντων τὸ ὄνομά σου. |
| 133 | Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis iniustitia. | Τὰ διαβήματά μου κατεύθυνον κατὰ τὸ λόγιόν σου, καὶ μὴ κατακυριευσάτω μου πᾶσα ἀνομία. |
| 134 | Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua. | Λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων, καὶ φυλάξω τὰς ἐντολάς σου. |
| 135 | Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me iustificationes tuas. | Τὸ πρόσωπόν σου ἐπίφανον ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. |
| 136 | Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam. | Διεξόδους ὑδάτων κατέβησαν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐπεὶ οὐκ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. |
| 137 | Sade Iustus es, Domine, et rectum iudicium tuum. | Δίκαιος εἶ Κύριε, καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου. |
| 138 | Mandasti iustitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis. | Ἐνετείλω δικαιοσύνην τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἀλήθειαν σφόδρα. |
| 139 | Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei. | Ἐξέτηξέ με ὁ ζῆλός σου, ὅτι ἐπελάθοντο τῶν λόγων σου οἱ ἐχθροί μου. |
| 140 | Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud. | Πεπυρωμένον τὸ λόγιόν σου σφόδρα, καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό. |
| 141 | Adolescentulus sum ego et contemptus; iustificationes tuas non sum oblitus. | Νεώτερος ἐγὼ εἰμι καὶ ἐξουδενωμένος, τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 142 | Iustitia tua, iustitia in aeternum, et lex tua veritas. | Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόυος σου ἀλήθεια. |
| 143 | Tribulatio et angustia invenerunt me; mandata tua meditatio mea est. | Θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με, ἐντολαί σου μελέτη μου. |
| 144 | Aequitas testimonia tua in aeternum: intellectum da mihi, et vivam. | Δικαιοσύνη τὰ μαρτύριά σου εἰς τὸν αἰῶνα· συνέτισόν με, καὶ ζήσομαι. |
| 145 | Coph Clamavi in toto corde meo: exaudi me, Domine; iustificationes tuas requiram. | Ἐκέκραξα ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, ἐπάκουσόν μου Κύριε, τὰ δικαιώματά σου ἐκζητήσω. |
| 146 | Clamavi ad te; salvum me fac: ut custodiam mandata tua. | Ἐκέκραξά σοι, σῶσόν με, καὶ φυλάξω τὰ μαρτύριά σου. |
| 147 | Praeveni in maturitate, et clamavi: quia in verba tua supersperavi. | Προέφθασα ἐν ἀωρίᾳ καὶ ἐκέκραξα, εἰς τοὺς λόγους σου ἐπήλπισα. |
| 148 | Praevenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua. | Προέφθασαν οἱ ὀφθαλμοί μου πρὸς ὄρθρον, τοῦ μελετᾷν τὰ λόγιά σου. |
| 149 | Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum iudicium tuum vivifica me. | Τῆς φωνῆς μου ἄκουσον Κύριε κατὰ τὸ ἔλεός σου, κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με. |
| 150 | Appropinquaverunt persequentes me iniquitati: a lege autem tua longe facti sunt. | Προσήγγισαν οἱ καταδιώκοντές με ἀνομίᾳ, ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου σου ἐμακρύνθησαν. |
| 151 | Prope es tu, Domine, et omnes viae tuae veritas. | Ἐγγὺς εἶ Κύριε, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἀλήθεια. |
| 152 | Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in aeternum fundasti ea. | Κατʼ ἀρχὰς ἔγνων ἐκ τῶν μαρτυρίων σου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα ἐθεμελίωσας αὐτά. |
| 153 | Res Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus. | Ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ ἐξελοῦ με, ὅτι τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
| 154 | Iudica iudicium meum, et redime me: propter eloquium tuum vivifica me. | Κρῖνον τὴν κρίσιν μου καὶ λύτρωσαί με, διὰ τὸν λόγον σου ζῆσόν με. |
| 155 | Longe a peccatoribus salus, quia iustificationes tuas non exquisierunt. | Μακρὰν ἀπὸ ἁμαρτωλῶν σωτηρία, ὅτι τὰ δικαιώματά σου οὐκ ἐξεζήτησαν. |
| 156 | Misericordiae tuae multae, Domine; secundum iudicium tuum vivifica me. | Οἱ οἰκτιρμοί σου πολλοὶ Κύριε, κατὰ τὸ κρίμα σου ζῆσόν με. |
| 157 | Multi qui persequuntur me, et tribulant me; a testimoniis tuis non declinavi. | Πολλοὶ οἱ ἐκδιώκοντές με καὶ θλίβοντές με· ἐκ τῶν μαρτυρίων σου οὐκ ἐξέκλινα. |
| 158 | Vidi praevaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt. | Εἶδον ἀσυνετοῦντας καὶ ἐξετηκόμην, ὅτι τὰ λόγιά σου οὐκ ἐφυλάξαντο. |
| 159 | Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine: in misericordia tua vivifica me. | Ἴδε ὅτι τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα Κύριε, ἐν τῷ ἐλέει σου ζῆσόν με. |
| 160 | Principium verborum tuorum veritas; in aeternum omnia iudicia iustitiae tuae. | Ἀρχὴ τῶν λόγων σου ἀλήθεια, καὶ εἰς τὸν αἰῶνα πάντα τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 161 | Sin Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum. | Ἄρχοντες κατεδίωξάν με δωρεὰν, καὶ ἀπὸ τῶν λόγων σου ἐδειλίασεν ἡ καρδία μου. |
| 162 | Laetabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa. | Ἀγαλλιάσομαι ἐγὼ ἐπὶ τὰ λόγιά σου, ὡς ὁ εὑρίσκων σκῦλα πολλά. |
| 163 | Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi. | Ἀδικίαν ἐμίσησα καὶ ἐβδελυξάμην, τὸν δὲ νόμον σου ἠγάπησα. |
| 164 | Septies in die laudem dixi tibi, super iudicia iustitiae tuae. | Ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ᾔνεσά σε ἐπὶ τὰ κρίματα τῆς δικαιοσύνης σου. |
| 165 | Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum. | Εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον. |
| 166 | Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi. | Προσεδόκων τὸ σωτήριόν σου Κύριε, καὶ τὰς ἐντολάς σου ἠγάπησα. |
| 167 | Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer. | Ἐφύλαξεν ἡ ψυχή μου τὰ μαρτύριά σου, καὶ ἠγάπησεν αὐτὰ σφόδρα. |
| 168 | Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viae meae in conspectu tuo. | Ἐφύλαξα τὰς ἐντολάς σου καὶ τὰ μαρτύριά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ὁδοί μου ἐναντίον σου Κύριε. |
| 169 | Tau Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine; iuxta eloquium tuum da mihi intellectum. | Ἐγγυσάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου συνέτισόν με. |
| 170 | Intret postulatio mea in conspectu tuo; secundum eloquium tuum eripe me. | Εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου Κύριε, κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με. |
| 171 | Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me iustificationes tuas. | Ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου. |
| 172 | Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua aequitas. | Φθέγξαιτο ἡ γλῶσσά μου τὰ λόγιά σου, ὅτι πᾶσαι αἱ ἐντολαί σου δικαιοσύνη. |
| 173 | Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi. | Γενέσθω ἡ χείρ σου τοῦ σῶσαί με, ὅτι τὰς ἐντολάς σου ᾑρετισάμην. |
| 174 | Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est. | Ἐπεπόθησα τὸ σωτήριόν σου Κύριε, καὶ ὁ νόμος σου μελέτη μου ἐστί. |
| 175 | Vivet anima mea, et laudabit te, et iudicia tua adiuvabunt me. | Ζήσεται ἡ ψυχή μου καὶ αἰνέσει σε, καὶ τὰ κρίματά σου βοηθήσει μοι. |
| 176 | Erravi sicut ovis quae periit: quaere servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus. | Ἐπλανήθην ὡς πρόβατον ἀπολωλὸς, ζήτησον τὸν δοῦλόν σου, ὅτι τὰς ἐντολάς σου οὐκ ἐπελαθόμην. |
