Collatio
Psalmi 88
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Intellectus Ethan Ezrahitae. | Συνέσεως Αἰθὰμ τῷ Ἰσραηλίτῃ. |
| 2 | Misericordias Domini in aeternum cantabo; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo. | Τὰ ἐλέη σου Κύριε εἰς τὸν αἰῶνα ᾄσομαι, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἀπαγγελῶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῷ στόματί μου. |
| 3 | Quoniam dixisti: In aeternum misericordia aedificabitur in caelis; praeparabitur veritas tua in eis. | Ὅτι εἶπας, εἰς τὸν αἰῶνα ἔλεος οἰκοδομηθήσεται, ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἑτοιμασθήσεται ἡ ἀλήθειά σου· |
| 4 | Disposui testamentum electis meis; iuravi David servo meo: | Διεθέμην διαθήκην τοῖς ἐκλεκτοῖς μου, ὤμοσα Δαυὶδ τῷ δούλῳ μου. |
| 5 | Usque in aeternum praeparabo semen tuum, et aedificabo in generationem et generationem sedem tuam. | Ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου, καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου· διάψαλμα. |
| 6 | Confitebuntur caeli mirabilia tua, Domine; etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum. | Ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου Κύριε, καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν ἐκκλησίᾳ ἁγίων. |
| 7 | Quoniam quis in nubibus aequabitur Domino; similis erit Deo in filiis Dei? | Ὅτι τίς ἐν νεφέλαις ἰσωθήσεται τῷ Κυρίῳ; καὶ τίς ὁμοιωθήσεται τῷ Κυρίῳ ἐν υἱοῖς Θεοῦ; |
| 8 | Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes qui in circuitu eius sunt. | Ὁ Θεὸς ἐνδοξαζόμενος ἐν βουλῇ ἁγίων, μέγας καὶ φοβερὸς ἐπὶ πάντας τοὺς περικύκλῳ αὐτοῦ. |
| 9 | Domine Deus virtutum, quis similis tibi? potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo. | Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, τίς ὅμοιός σοι; δυνατὸς εἶ Κύριε, καὶ ἡ ἀλήθειά σου κύκλῳ σου. |
| 10 | Tu dominaris potestati maris; motum autem fluctuum eius tu mitigas. | Σὺ δεσπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ σάλον τῶν κυμάτων αὐτῆς σὺ καταπραΰνεις. |
| 11 | Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum; in brachio virtutis tuae dispersisti inimicos tuos. | Σὺ ἐταπείνωσας ὡς τραυματίαν ὑπερήφανον, καὶ ἐν τῷ βραχίονι τῆς δυνάμεώς σου διεσκόρπισας τοὺς ἐχθρούς σου. |
| 12 | Tui sunt caeli, et tua est terra: orbem terrae, et plenitudinem eius tu fundasti; | Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ, τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. |
| 13 | aquilonem et mare tu creasti. Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt: | Τὸν Βοῤῥᾶν καὶ θάλασσας σὺ ἔκτισας, Θαβὼρ καὶ Ἑρμὼν ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται. |
| 14 | tuum brachium cum potentia. Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua: | Σὸς ὁ βραχίων μετὰ δυναστείας· κραταιωθήτω ἡ χείρ σου, ὑψωθήτω ἡ δεξιά σου. |
| 15 | iustitia et iudicium praeparatio sedis tuae: misericordia et veritas praecedent faciem tuam. | Δικαιοσύνη καὶ κρίμα ἑτοιμασία τοῦ θρόνου σου· ἔλεος καὶ ἀλήθεια προπορεύσονται πρὸ προσώπου σου. |
| 16 | Beatus populus qui scit iubilationem: Domine, in lumine vultus tui ambulabunt, | Μακάριος ὁ λαὸς ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν· Κύριε ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου πορεύσονται, |
| 17 | et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in iustitia tua exaltabuntur. | καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τὴν ἡμέραν, καὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ὑψωθήσονται. |
| 18 | Quoniam gloria virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum. | Ὅτι τὸ καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν σὺ εἶ, καὶ ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου ὑψωθήσεται τὸ κέρας ἡμῶν· |
| 19 | Quia Domini est assumptio nostra, et sancti Israël regis nostri. | ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ ἀντίληψις, καὶ τοῦ ἁγίου Ἰσραὴλ βασιλέως ἡμῶν. |
| 20 | Tunc locutus es in visione sanctis tuis, et dixisti: Posui adiutorium in potente, et exaltavi electum de plebe mea. | Τότε ἐλάλησας ἐν ὁράσει τοῖς υἱοῖς σου, καὶ εἶπας, ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατὸν, ὕψωσα ἐκλεκτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ μου. |
| 21 | Inveni David, servum meum; oleo sancto meo unxi eum. | Εὗρον Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου, ἐν ἐλέει ἁγίῳ ἔχρισα αὐτόν. |
| 22 | Manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum. | Ἡ γὰρ χείρ μου συναντιλήψεται αὐτῷ, καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν. |
| 23 | Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei. | Οὐκ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ, καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν. |
| 24 | Et concidam a facie ipsius inimicos eius, et odientes eum in fugam convertam. | Καὶ συγκόψω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ, καὶ τοὺς μισοῦντας αὐτὸν τροπώσομαι. |
| 25 | Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu eius. | Καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετʼ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ ὀνόματί μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ. |
| 26 | Et ponam in mari manum eius, et in fluminibus dexteram eius. | Καὶ θήσομαι ἐν θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ. |
| 27 | Ipse invocabit me: Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meae. | Αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, πατήρ μου εἶ σὺ, Θεός μου καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου. |
| 28 | Et ego primogenitum ponam illum, excelsum prae regibus terrae. | Κᾀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτὸν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς. |
| 29 | In aeternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi. | Εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου, καὶ ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ. |
| 30 | Et ponam in saeculum saeculi semen eius, et thronum eius sicut dies caeli. | Καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ. |
| 31 | Si autem dereliquerint filii eius legem meam, et in iudiciis meis non ambulaverint; | Ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου, καὶ τοῖς κρίμασί μου μὴ πορευθῶσιν· |
| 32 | si iustitias meas profanaverint, et mandata mea non custodierint: | ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι, καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσιν· |
| 33 | visitabo in virga iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum; | Ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. |
| 34 | misericordiam autem meam non dispergam ab eo, neque nocebo in veritate mea, | Τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπʼ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἀδικήσω ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου, |
| 35 | neque profanabo testamentum meum: et quae procedunt de labiis meis non faciam irrita. | οὐδὲ μὴ βεβηλώσω τὴν διαθήκην μου, καὶ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου οὐ μὴ ἀθετήσω. |
| 36 | Semel iuravi in sancto meo, si David mentiar: | Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυὶδ ψεύσομαι. |
| 37 | semen eius in aeternum manebit. Et thronus eius sicut sol in conspectu meo, | Τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου, |
| 38 | et sicut luna perfecta in aeternum, et testis in caelo fidelis. | καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός· διάψαλμα. |
| 39 | Tu vero repulisti et despexisti; distulisti christum tuum. | Σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδένωσας, ἀνεβάλου τὸν χριστόν σου. |
| 40 | Evertisti testamentum servi tui; profanasti in terra sanctuarium eius. | Κατέστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου, ἐβεβήλωσας εἰς τὴν γῆν τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ. |
| 41 | Destruxisti omnes sepes eius; posuisti firmamentum eius formidinem. | Καθεῖλες πάντας τοὺς φραγμοῦς αὐτοῦ, ἔθου τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ δειλίαν. |
| 42 | Diripuerunt eum omnes transeuntes viam; factus est opprobrium vicinis suis. | Διήρπασαν αὐτὸν πάντες οἱ διοδεύοντες ὁδὸν, ἐγενήθη ὄνειδος τοῖς γείτοσιν αὐτοῦ. |
| 43 | Exaltasti dexteram deprimentium eum; laetificasti omnes inimicos eius. | Ὕψωσας τὴν δεξιὰν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, εὔφρανας πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. |
| 44 | Avertisti adiutorium gladii eius, et non es auxiliatus ei in bello. | Ἀπέστρεψας τὴν βοήθειαν τῆς ῥομφαίας αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἀντελάβου αὐτοῦ ἐν τῷ πολέμῳ. |
| 45 | Destruxisti eum ab emundatione, et sedem eius in terram collisisti. | Κατέλυσας ἀπὸ καθαρισμοῦ αὐτὸν, τὸν θρόνον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατέῤῥαξας, |
| 46 | Minorasti dies temporis eius; perfudisti eum confusione. | ἐσμίκρυνας τὰς ἡμέρας τοῦ θρόνου αὐτοῦ, κατέχεας αὐτοῦ αἰσχύνην· διάψαλμα. |
| 47 | Usquequo, Domine, avertis in finem? exardescet sicut ignis ira tua? | Ἕως πότε Κύριε ἀποστρέφῃ εἰς τέλος; ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ὀργή σου; |
| 48 | Memorare quae mea substantia: numquid enim vane constituisti omnes filios hominum? | Μνήσθητι τίς ἡ ὑπόστασίς μου· μὴ γὰρ ματαίως ἔκτισας πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων; |
| 49 | Quis est homo qui vivet et non videbit mortem? eruet animam suam de manu inferi? | Τίς ἐστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐκ ὄψεται θάνατον; ῥύσεται τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ᾅδου; διάψαλμα. |
| 50 | Ubi sunt misericordiae tuae antiquae, Domine, sicut iurasti David in veritate tua? | Ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα, Κύριε, ἃ ὤμοσας τῷ Δαυὶδ ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου; |
| 51 | Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium: | Μνήσθητι Κύριε τοῦ ὀνειδισμου τῶν δούλων σου οὗ ὑπέσχον ἐν τῷ κόλπῳ μου πολλῶν ἐθνῶν· |
| 52 | quod exprobraverunt inimici tui, Domine; quod exprobraverunt commutationem christi tui. | οὗ ὠνείδισαν οἱ ἐχθροί σου Κύριε, οὗ ὠνείδισαν τὸ ἀντάλλαγμα τοῦ χριστοῦ σου. |
| 53 | Benedictus Dominus in aeternum. Fiat, fiat. | Εὐλογητὸς Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα· γένοιτο, γένοιτο. |
