Collatio
Psalmi 57
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem. | Εἰς τὸ τέλος, μὴ διαφθείρῃς, τῷ Δαυὶδ εἰς στηλογραφίαν. |
| 2 | Si vere utique iustitiam loquimini, recta iudicate, filii hominum. | Εἰ ἀληθῶς ἄρα δικαιοσύνην λαλεῖτε, εὐθεῖα κρίνετε οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. |
| 3 | Etenim in corde iniquitates operamini; in terra iniustitias manus vestrae concinnant. | Καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῇ, ἀδικίαν αἱ χεῖρες ὑμῶν συμπλέκουσιν. |
| 4 | Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa. | Ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας, ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρὸς, ἐλάλησαν ψευδῆ. |
| 5 | Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdae et obturantis aures suas, | Θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως, ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς, καὶ βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς, |
| 6 | quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. | ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνὴν ἐπᾳδόντων, φαρμάκου τε φαρμακευομένου παρὰ σοφοῦ. |
| 7 | Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus. | Ὁ Θεὸς συνέτριψε τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, τὰς μύλας τῶν λεόντων συνέθλασεν ὁ Κύριος. |
| 8 | Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur. | Ἐξουδενωθήσονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον, ἐντενεῖ τὸ τόξον αὐτοῦ ἕως οὗ ἀσθενήσουσιν. |
| 9 | Sicut cera quae fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem. | Ὡσεὶ κηρὸς ὁ τακεῖς ἀνταναιρεθήσονται, ἔπεσε πῦρ, καὶ οὐκ εἶδον τὸν ἥλιον. |
| 10 | Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos. | Πρὸ τοῦ συνιέναι τὰς ἀκάνθας ὑμῶν τὴν ῥάμνον, ὡσεὶ ζῶντας ὡσεὶ ἐν ὀργῇ καταπίεται ὑμᾶς. |
| 11 | Laetabitur iustus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris. | Εὐφρανθήσεται δίκαιος, ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν ἀσεβῶν, τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίψεται ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἁμαρτωλοῦ. |
| 12 | Et dicet homo: Si utique est fructus iusto, utique est Deus iudicans eos in terra. | Καὶ ἐρεῖ ἄνθρωπος, εἰ ἄρα ἐστὶ καρπὸς τῷ δικαίῳ, ἄρα ἐστὶν ὁ Θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ. |
