Collatio
Psalmi 49
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum. | Ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ. Θεὸς θεῶν Κύριος ἐλάλησε, καὶ ἐκάλεσε τὴν γῆν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν. |
| 2 | Ex Sion species decoris eius: | Ἐκ Σιὼν ἡ εὐπρέπεια τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ. |
| 3 | Deus manifeste veniet; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu eius exardescet; et in circuitu eius tempestas valida. | Ὁ Θεὸς ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐ παρασιωπήσεται· πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ καυθήσεται, καὶ κύκλῳ αὐτοῦ καταιγὶς σφοδρά. |
| 4 | Advocabit caelum desursum, et terram, discernere populum suum. | Προσκαλέσεται τὸν οὐρανὸν ἄνω, καὶ τὴν γῆν διακρῖναι τὸν λαὸν αὐτοῦ. |
| 5 | Congregate illi sanctos eius, qui ordinant testamentum eius super sacrificia. | Συναγάγετε αὐτῷ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, τοὺς διατιθεμένους τὴν διαθήκην αὐτοῦ ἐπὶ θυσίαις. |
| 6 | Et annuntiabunt caeli iustitiam eius, quoniam Deus iudex est. | Καὶ ἀναγγελοῦσιν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, ὅτι Θεὸς κριτής ἐστι· διάψαλμα. |
| 7 | Audi, populus meus, et loquar; Israël, et testificabor tibi: Deus, Deus tuus ego sum. | Ἄκουσον λαός μου καὶ λαλήσω σοι, Ἰσραὴλ, καὶ διαμαρτύρομαί σοι· ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου εἰμὶ ἐγώ. |
| 8 | Non in sacrificiis tuis arguam te; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper. | Οὐκ ἐπὶ ταῖς θυσίαις σου ἐλέγξω σε, τὰ δὲ ὁλοκαυτώματά σου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διαπαντός. |
| 9 | Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos: | Οὐ δέξομαι ἐκ τοῦ οἴκου σου μόσχους, οὐδὲ ἐκ τῶν ποιμνίων σου χιυάρους· |
| 10 | quoniam meae sunt omnes ferae silvarum, iumenta in montibus, et boves. | Ὅτι ἐμά ἐστι πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ, κτήνη ἐν τοῖς ὄρεσι, καὶ βόες. |
| 11 | Cognovi omnia volatilia caeli, et pulchritudo agri mecum est. | Ἔγνωκα πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὡραιότης ἀγροῦ μετʼ ἐμοῦ ἐστιν. |
| 12 | Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terrae et plenitudo eius. | Ἐὰν πεινάσω, οὐ μή σοι εἴπω, ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ οἰκουμένη καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς. |
| 13 | Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo? | Μὴ φάγομαι κρέα ταύρων, ἢ αἷμα τράγων πίομαι; |
| 14 | Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. | Θῦσον τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως, καὶ ἀπόδος τῷ ὑψίστῳ τὰς εὐχάς σου. |
| 15 | Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me. | Καὶ ἐπικάλεσαί με ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, καὶ ἐξελοῦμαί σε, καὶ δοξάσεις με. διάψαλμα. |
| 16 | Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras iustitias meas? et assumis testamentum meum per os tuum? | Τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεὸς, ἱνατί σὺ διηγῇ τὰ δικαιώματά μου, καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου; |
| 17 | Tu vero odisti disciplinam, et proiecisti sermones meos retrorsum. | Σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν, καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω. |
| 18 | Si videbas furem, currebas cum eo; et cum adulteris portionem tuam ponebas. | Εἰ ἐθεώρεις κλέπτην, συνέτρεχες αὐτῷ, καὶ μετὰ μοιχῶν τὴν μερίδα σου ἐτίθεις. |
| 19 | Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos. | Τὸ στόμα σου ἐπλεόνασε κακίαν, καὶ ἡ γλῶσσά σου περιέπλεκε δολιότητα. |
| 20 | Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. | Καθήμενος κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ σου κατελάλεις, καὶ κατὰ τοῦ υἱοῦ τῆς μητρός σου ἐτίθεις σκάνδαλον. |
| 21 | Haec fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam. | Ταῦτα ἐποίησας, καὶ ἐσίγησα, ὑπέλαβες ἀνομίαν ὅτι ἔσομαί σοι ὅμοιος· ἐλέγξω σε, καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου. |
| 22 | Intelligite haec, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat. | Σύνετε δὴ ταῦτα οἱ ἐπιλανθανόμενοι τοῦ Θεοῦ, μήποτε ἁρπάσῃ, καὶ μὴ ᾖ ὁ ῥυόμενος. |
| 23 | Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei. | Θυσία αἰνέσεως δοξάσει με, καὶ ἐκεῖ ὁδὸς ᾗ δείξω αὐτῷ τὸ σωτήριον Θεοῦ. |
