Collatio
Psalmi 106
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Alleluia. Confitemini Domino, quoniam bonus, quoniam in saeculum misericordia eius. | Ἀλληλούϊα. Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστὸς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. |
| 2 | Dicant qui redempti sunt a Domino, quos redemit de manu inimici, et de regionibus congregavit eos, | Εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπὸ Κυρίου, οὓς ἐλυτρώσατο ἐκ χειρὸς ἐχθροῦ, |
| 3 | a solis ortu, et occasu, ab aquilone, et mari. | καὶ ἐκ τῶν χωρῶν συνήγαγεν αὐτούς· ἀπὸ ἀνατολῶν, καὶ δυσμῶν, καὶ βοῤῥᾶ, καὶ θαλάσσης. |
| 4 | Erraverunt in solitudine, in inaquoso; viam civitatis habitaculi non invenerunt. | Ἐπλανήθησαν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν ἀνύδρῳ· ὁδὸν πόλεως κατοικητηρίου οὐχ εὗρον· |
| 5 | Esurientes et sitientes, anima eorum in ipsis defecit. | Πεινῶντες καὶ διψῶντες, ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ἐξέλιπε. |
| 6 | Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum eripuit eos; | Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτοὺς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐῤῥύσατο αὐτούς· |
| 7 | et deduxit eos in viam rectam, ut irent in civitatem habitationis. | Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς ὁδὸν εὐθεῖαν, τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν κατοικητηρίου. |
| 8 | Confiteantur Domino misericordiae eius, et mirabilia eius filiis hominum. | Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. |
| 9 | Quia satiavit animam inanem, et animam esurientem satiavit bonis. | Ὅτι ἐχόρτασε ψυχὴν κενὴν, καὶ πεινῶσαν ἐνέπλησεν ἀγαθῶν. |
| 10 | Sedentes in tenebris et umbra mortis; vinctos in mendicitate et ferro. | Καθημένους ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου, πεπεδημένους ἐν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ· |
| 11 | Quia exacerbaverunt eloquia Dei, et consilium Altissimi irritaverunt. | Ὅτι παρεπίκραναν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν βουλὴν τοῦ ὑψίστου παρώξυναν· |
| 12 | Et humiliatum est in laboribus cor eorum; infirmati sunt, nec fuit qui adiuvaret. | Καὶ ἐταπεινώθη ἐν κόποις ἡ καρδία αὐτῶν, ἠσθένησαν καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν. |
| 13 | Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur; et de necessitatibus eorum liberavit eos. | Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτοὺς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς. |
| 14 | Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis, et vincula eorum dirupit. | Καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ σκότους καὶ σκιᾶς θανάτου, καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διέῤῥηξεν. |
| 15 | Confiteantur Domino misericordiae eius, et mirabilia eius filiis hominum. | Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. |
| 16 | Quia contrivit portas aereas, et vectes ferreos confregit. | Ὅτι συνέτριψε πύλας χαλκᾶς, καὶ μοχλοὺς σιδηροὺς συνέθλασεν. |
| 17 | Suscepit eos de via iniquitatis eorum; propter iniustitias enim suas humiliati sunt. | Ἀντελάβετο αὐτῶν ἐξ ὁδοῦ ἀνομίας αὐτῶν, διὰ γὰρ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐταπεινώθησαν. |
| 18 | Omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque ad portas mortis. | Πᾶν βρῶμα ἐβδελύξατο ἡ ψυχὴ αὐτῶν, καὶ ἤγγισαν ἕως τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου. |
| 19 | Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur, et de necessitatibus eorum liberavit eos. | Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτοὺς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἔσωσεν αὐτούς. |
| 20 | Misit verbum suum, et sanavit eos, et eripuit eos de interitionibus eorum. | Ἀπέστειλε τὸν λόγον αὐτοῦ, καὶ ἰάσατο αὐτοὺς, καὶ ἐῤῥύσατο αὐτοὺς ἐκ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν. |
| 21 | Confiteantur Domino misericordiae eius, et mirabilia eius filiis hominum. | Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων· |
| 22 | Et sacrificent sacrificium laudis, et annuntient opera eius in exsultatione. | Καὶ θυσάτωσαν αὐτῷ θυσίαν αἰνέσεως, καὶ ἐξαγγειλάτωσαν τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει. |
| 23 | Qui descendunt mare in navibus, facientes operationem in aquis multis: | Οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις, ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς, |
| 24 | ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia eius in profundo. | αὐτοὶ εἶδον τὰ ἔργα Κυρίου, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. |
| 25 | Dixit, et stetit spiritus procellae, et exaltati sunt fluctus eius. | Εἶπε, καὶ ἔστη πνεῦμα καταιγίδος, καὶ ὑψώθη τὰ κύματα αὐτῆς. |
| 26 | Ascendunt usque ad caelos, et descendunt usque ad abyssos; anima eorum in malis tabescebat. | Ἀναβαίνουσιν ἕως τῶν οὐρανῶν, καὶ καταβαίνουσιν ἕως τῶν ἀβύσσων· ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἐν κακοῖς ἐτήκετο, |
| 27 | Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius, et omnis sapientia eorum devorata est. | ἐταράχθησαν, ἐσαλεύθησαν ὡς ὁ μεθύων, καὶ πᾶσα ἡ σοφία αὐτῶν κατεπόθη. |
| 28 | Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur; et de necessitatibus eorum eduxit eos. | Καὶ ἐκέκραξαν πρὸς Κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαι αὐτοὺς, καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν ἐξήγαγεν αὐτούς. |
| 29 | Et statuit procellam eius in auram, et siluerunt fluctus eius. | Καὶ ἐπέταξε τῇ καταιγίδι, καὶ ἔστη εἰς αὖραν, καὶ ἐσίγησαν τὰ κύματα αὐτῆς. |
| 30 | Et laetati sunt quia siluerunt; et deduxit eos in portum voluntatis eorum. | Καὶ εὐφράνθησαν, ὅτι ἡσύχασαν, καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐπὶ λιμένα θελήματος αὐτῶν. |
| 31 | Confiteantur Domino misericordiae eius, et mirabilia eius filiis hominum. | Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ Κυρίῳ τὰ ἐλέη αὐτοῦ, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων. |
| 32 | Et exaltent eum in ecclesia plebis, et in cathedra seniorum laudent eum. | Ὑψωσάτωσαν αὐτὸν ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ, καὶ ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων αἰνεσάτωσαν αὐτόν. |
| 33 | Posuit flumina in desertum, et exitus aquarum in sitim; | Ἔθετο ποταμοὺς εἰς ἐρήμον, καὶ διεξόδους ὑδάτων εἰς δίψαν· |
| 34 | terram fructiferam in salsuginem, a malitia inhabitantium in ea. | Γῆν καρποφόρον εἰς ἅλμην, ἀπὸ κακίας τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ. |
| 35 | Posuit desertum in stagna aquarum, et terram sine aqua in exitus aquarum. | Ἔθετο ἔρημον εἰς λίμνας ὑδάτων, καὶ γῆν ἄνυδρον εἰς διεξόδους ὑδάτων. |
| 36 | Et collocavit illic esurientes, et constituerunt civitatem habitationis: | Καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ πεινῶντας, καὶ συνεστήσαντο πόλεις κατοικεσίας· |
| 37 | et seminaverunt agros et plantaverunt vineas, et fecerunt fructum nativitatis. | Καὶ ἔσπειραν ἀγροὺς, καὶ ἐφύτευσαν ἀμπελῶνας, καὶ ἐποίησαν καρπὸν γεννήματος. |
| 38 | Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis; et iumenta eorum non minoravit. | Καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς, καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν οὐκ ἐσμίκρυνε. |
| 39 | Et pauci facti sunt et vexati sunt, a tribulatione malorum et dolore. | Καὶ ὠλιγώθησαν καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως κακῶν καὶ ὀδύνης. |
| 40 | Effusa est contemptio super principes: et errare fecit eos in invio, et non in via. | Ἐξεχύθη ἐξουδένωσις ἐπʼ ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ. |
| 41 | Et adiuvit pauperem de inopia, et posuit sicut oves familias. | Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας, καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς· |
| 42 | Videbunt recti, et laetabuntur; et omnis iniquitas oppilabit os suum. | Ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς. |
| 43 | Quis sapiens, et custodiet haec, et intelliget misericordias Domini? | Τίς σοφὸς καὶ φυλάξει ταῦτα, καὶ συνήσει τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου; |
