Collatio
Psalmi 72
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Psalmus Asaph. Quam bonus Israël Deus, his qui recto sunt corde! | Ψαλμὸς τῷ Ἀσάφ. Ὡς ἀγαθὸς ὁ Θεὸς τῷ Ἰσραὴλ, τοῖς εὐθέσι καρδίᾳ. |
| 2 | Mei autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei: | Ἐμοῦ δὲ παρὰ μικρὸν ἐσαλεύθησαν οἱ πόδες, παρʼ ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου. |
| 3 | quia zelavi super iniquos, pacem peccatorum videns. | Ὅτι ἐζήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις, εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν. |
| 4 | Quia non est respectus morti eorum, et firmamentum in plaga eorum. | Ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνάνευσις ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν, καὶ στερέωμα ἐν τῇ μάστιγι αὐτῶν. |
| 5 | In labore hominum non sunt, et cum hominibus non flagellabuntur. | Ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσὶ, καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγωθήσονται. |
| 6 | Ideo tenuit eos superbia; operti sunt iniquitate et impietate sua. | Διὰ τοῦτο ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία, περιεβάλοντο ἀδικίαν καὶ ἀσέβειαν αὐτῶν. |
| 7 | Prodiit quasi ex adipe iniquitas eorum; transierunt in affectum cordis. | Ἐξελεύσεται ὡς ἐκ στέατος ἡ ἀδικία αὐτῶν· διῆλθον εἰς διάθεσιν καρδίας. |
| 8 | Cogitaverunt et locuti sunt nequitiam; iniquitatem in excelso locuti sunt. | Διενοήθησαν, καὶ ἐλάλησαν ἐν πονηρίᾳ, ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος ἐλάλησαν. |
| 9 | Posuerunt in caelum os suum, et lingua eorum transivit in terra. | Ἔθεντο εἰς οὐρανὸν τὸ στόμα αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν διῆλθεν ἐπὶ τῆς γῆς. |
| 10 | Ideo convertetur populus meus hic, et dies pleni invenientur in eis. | Διὰ τοῦτο ἐπιστρέψει ὁ λαός μου ἐνταῦθα, καὶ ἡμέραι πλήρεις εὑρεθήσονται ἐν αὐτοῖς. |
| 11 | Et dixerunt: Quomodo scit Deus, et si est scientia in excelso? | Καὶ εἶπαν, πῶς ἔγνω ὁ Θεὸς, καὶ εἰ ἔστι γνῶσις ἐν τῷ ὑψίστῳ; |
| 12 | Ecce ipsi peccatores, et abundantes in saeculo obtinuerunt divitias. | Ἰδοὺ οὗτοι οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ εὐθηνοῦντες εἰς τὸν αἰῶνα, κατέσχον πλούτου. |
| 13 | Et dixi: Ergo sine causa iustificavi cor meum, et lavi inter innocentes manus meas, | Καὶ εἶπα, ἄρα ματαίως ἐδικαίωσα τὴν καρδίαν μου, καὶ ἐνιψάμην ἐν ἀθώοις τὰς χεῖράς μου· |
| 14 | et fui flagellatus tota die, et castigatio mea in matutinis. | Καὶ ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν, καὶ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωΐας. |
| 15 | Si dicebam: Narrabo sic; ecce nationem filiorum tuorum reprobavi. | Εἰ ἔλεγον, διηγήσομαι οὕτως, ἰδοὺ τῇ γενεᾷ τῶν υἱῶν σου ἠσυνθέτηκα. |
| 16 | Existimabam ut cognoscerem hoc; labor est ante me: | Καὶ ὑπέλαβον τοῦ γνῶναι, τοῦτο κόπος ἐστὶν ἐναντίον μου, |
| 17 | donec intrem in sanctuarium Dei, et intelligam in novissimis eorum. | ἕως εἰσέλθω εἰς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ, συνῶ εἰς τὰ ἔσχατα. |
| 18 | Verumtamen propter dolos posuisti eis; deiecisti eos dum allevarentur. | Πλὴν διὰ τὰς δολιότητας ἔθου αὐτοῖς, κατέβαλες αὐτοὺς ἐν τῷ ἐπαρθῆναι. |
| 19 | Quomodo facti sunt in desolationem? subito defecerunt: perierunt propter iniquitatem suam. | Πῶς ἐγένοντο εἰς ἐρήμωσιν; ἐξάπινα ἐξέλιπον, ἀπώλοντο διὰ τὴν ἀνομίαν αὐτῶν. |
| 20 | Velut somnium surgentium, Domine, in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges. | Ὡσεὶ ἐνύπνιον ἐξεγειρομένου, Κύριε ἐν τῇ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουδενώσεις. |
| 21 | Quia inflammatum est cor meum, et renes mei commutati sunt; | Ὅτι ηὐφράνθη ἡ καρδία μου, καὶ οἱ νεφροί μου ἠλλοιώθησαν. |
| 22 | et ego ad nihilum redactus sum, et nescivi: | Κᾀγὼ ἐξουδενωμένος, καὶ οὐκ ἔγνων, κτηνώδης ἐγενόμην παρὰ σοὶ, |
| 23 | ut iumentum factus sum apud te, et ego semper tecum. | κᾀγὼ διαπαντὸς μετὰ σου· ἐκράτησας τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς μου, |
| 24 | Tenuisti manum dexteram meam, et in voluntate tua deduxisti me, et cum gloria suscepisti me. | ἐν τῇ βουλῇ σου ὡδήγησάς με, καὶ μετὰ δόξης προσελάβου με. |
| 25 | Quid enim mihi est in caelo? et a te quid volui super terram? | Τί γάρ μοι ὑπάρχει ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ παρὰ σοῦ τί ἠθέλησα ἐπὶ τῆς γῆς; |
| 26 | Defecit caro mea et cor meum; Deus cordis mei, et pars mea, Deus in aeternum. | Ἐξέλιπεν ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου, ὁ Θεὸς τῆς καρδίας μου, καὶ ἡ μερίς μου ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα. |
| 27 | Quia ecce qui elongant se a te peribunt; perdidisti omnes qui fornicantur abs te. | Ὅτι ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ, ἀπολοῦνται· ἐξωλόθρευσας πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ. |
| 28 | Mihi autem adhaerere Deo bonum est; ponere in Domino Deo spem meam: ut annuntiem omnes praedicationes tuas in portis filiae Sion. | Ἐμοὶ δὲ τὸ προσκολλᾶσθαι τῷ Θεῷ ἀγαθόν ἐστι, τίθεσθαι ἐν τῷ Κυρίῳ τὴν ἐλπίδα μου· τοῦ ἐξαγγεῖλαι πάσας τὰς αἰνέσεις σου ἐν ταῖς πύλαις τῆς θυγατρὸς Σιών. |
