Collatio
Psalmi 77
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Intellectus Asaph. Attendite, popule meus, legem meam; inclinate aurem vestram in verba oris mei. | Συνέσεως τῷ Ἀσάφ. Προσέχετε λαός μου τὸν νόμον μου, κλίνατε τὸ οὖς ὑμῶν εἰς τὰ ῥήματα τοῦ στόματός μου. |
| 2 | Aperiam in parabolis os meum; loquar propositiones ab initio. | Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου, φθέγξομαι προβλήματα ἀπʼ ἀρχῆς. |
| 3 | Quanta audivimus, et cognovimus ea, et patres nostri narraverunt nobis. | Ὅσα ἠκούσαμεν καὶ ἔγνωμεν αὐτὰ, καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν διηγήσαντο ἡμῖν. |
| 4 | Non sunt occultata a filiis eorum in generatione altera, narrantes laudes Domini et virtutes eius, et mirabilia eius quae fecit. | Οὐκ ἐκρύβη ἀπὸ τῶν τέκνων αὐτῶν εἰς γενεὰν ἑτέραν, ἀπαγγέλλοντες τὰς αἰνέσεις Κυρίου καὶ τὰς δυναστείας αὐτοῦ, καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἃ ἐποίησε. |
| 5 | Et suscitavit testimonium in Iacob, et legem posuit in Israël, quanta mandavit patribus nostris nota facere ea filiis suis: | Καὶ ἀνέστησε μαρτύριον ἐν Ἰακὼβ, καὶ νόμον ἔθετο ἐν Ἰσραήλ· ὃν ἐνετείλατο τοῖς πατράσιν ἡμῶν, γνωρίσαι αὐτὸν τοῖς υἱοῖς αὐτῶν, |
| 6 | ut cognoscat generatio altera: filii qui nascentur et exsurgent, et narrabunt filiis suis, | ὅπως ἂν γνῷ γενεὰ ἑτέρα, υἱοὶ οἱ τεχθησόμενοι, καὶ ἀναστήσονται καὶ ἀπαγγελοῦσιν αὐτὰ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν· |
| 7 | ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscantur operum Dei, et mandata eius exquirant: | ἵνα θῶνται ἐπὶ τὸν Θεὸν τὴν ἐλπίδα αὐτῶν, καὶ μὴ ἐπιλάθωνται τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐκζητήσωσιν. |
| 8 | ne fiant, sicut patres eorum, generatio prava et exasperans; generatio quae non direxit cor suum, et non est creditus cum Deo spiritus eius. | Ἵνα μὴ γένωνται ὡς οἱ πατέρες αὐτῶν, γενεὰ σκολιὰ καὶ παραπικραίνουσα, γενεὰ ἥτις οὐ κατεύθυνεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπιστώθη μετὰ τοῦ Θεοῦ τὸ πνεῦμα αὐτῆς. |
| 9 | Filii Ephrem, intendentes et mittentes arcum, conversi sunt in die belli. | Υἱοὶ Ἐφραὶμ ἐντεινοντες καὶ βάλλοντες τόξον, ἐστράφησαν ἐν ἡμέρᾳ πολέμου. |
| 10 | Non custodierunt testamentum Dei, et in lege eius noluerunt ambulare. | Οὐκ ἐφύλαξαν τὴν διαθήκην τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ οὐκ ἤθελον πορεύεσθαι. |
| 11 | Et obliti sunt benefactorum eius, et mirabilium eius quae ostendit eis. | Καὶ ἐπελάθοντο τῶν εὐεργεσιῶν αὐτοῦ καὶ τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ὧν ἔδειξεν αὐτοῖς· |
| 12 | Coram patribus eorum fecit mirabilia in terra Aegypti, in campo Taneos. | ἐναντίον τῶν πατέρων αὐτῶν ἃ ἐποίησε θαυμάσια, ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἐν πεδίῳ Τάνεως. |
| 13 | Interrupit mare, et perduxit eos, et statuit aquas quasi in utre: | Διέῤῥηξε θάλασσαν, καὶ διήγαγεν αὐτοὺς· ἔστησεν ὕδατα ὡσεὶ ἀσκόν. |
| 14 | et deduxit eos in nube diei, et tota nocte in illuminatione ignis. | Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν νεφέλῃ ἡμέρας, καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐν φωτισμῷ πυρός. |
| 15 | Interrupit petram in eremo, et adaquavit eos velut in abysso multa. | Διέῤῥηξε πέτραν ἐν ἐρήμῳ, καὶ ἐπότισεν αὐτοὺς ὡς ἐν ἀβύσσῳ πολλῇ. |
| 16 | Et eduxit aquam de petra, et deduxit tamquam flumina aquas. | Καὶ ἐξήγαγεν ὕδωρ ἐκ πέτρας, καὶ κατήγαγεν ὡς ποταμοὺς ὕδατα. |
| 17 | Et apposuerunt adhuc peccare ei; in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso. | Καὶ προσέθεντο ἔτι τοῦ ἁμαρτάνειν αὐτῷ· παρεπικραναν τὸν ὕψιστον ἐν ἀνύδρῳ, |
| 18 | Et tentaverunt Deum in cordibus suis, ut peterent escas animabus suis. | καὶ ἐξεπείρασαν τὸν Θεὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, τοῦ αἰτῆσαι βρώματα ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν. |
| 19 | Et male locuti sunt de Deo; dixerunt: Numquid poterit Deus parare mensam in deserto? | Καὶ κατελάλησαν τοῦ Θεοῦ, καὶ εἶπαν, μὴ δυνήσεται ὁ Θεὸς ἑτοιμάσαι τράπεζαν ἐν ἐρήμῳ; |
| 20 | quoniam percussit petram, et fluxerunt aquae, et torrentes inundaverunt. Numquid et panem poterit dare, aut parare mensam populo suo? | Ἐπεὶ ἐπάταξε πέτραν, καὶ ἐῤῥύησαν ὕδατα, καὶ χείμαῤῥοι κατεκλύσθησαν· μὴ καὶ ἄρτον δυνήσεται δοῦναι; ἢ ἑτοιμάσαι τράπεζαν τῷ λαῷ αὐτοῦ; |
| 21 | Ideo audivit Dominus et distulit; et ignis accensus est in Iacob, et ira ascendit in Israël: | Διὰ τοῦτο ἤκουσε Κύριος καὶ ἀνεβάλετο, καὶ πῦρ ἀνήφθη ἐν Ἰακὼβ, καὶ ὀργὴ ἀνέβη ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. |
| 22 | quia non crediderunt in Deo, nec speraverunt in salutari eius. | Ὅτι οὐκ ἐπίστευσαν ἐν τῷ Θεῷ, οὐδὲ ἤλπισαν ἐπὶ τὸ σωτήριον αὐτοῦ. |
| 23 | Et mandavit nubibus desuper, et ianuas caeli aperuit. | Καὶ ἐνετείλατο νεφέλαις ὑπεράνωθεν, καὶ θύρας οὐρανοῦ ἀνέῳξε· |
| 24 | Et pluit illis manna ad manducandum, et panem caeli dedit eis. | καὶ ἔβρεξεν αὐτοῖς μάννα φαγεῖν, καὶ ἄρτον οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς. |
| 25 | Panem angelorum manducavit homo; cibaria misit eis in abundantia. | Ἄρτον ἀγγέλων ἔφαγεν ἄνθρωπος, ἐπισιτισμὸν ἀπέστειλεν αὐτοῖς εἰς πλησμονήν. |
| 26 | Transtulit austrum de caelo, et induxit in virtute sua africum. | Ἀπῇρε Νότον ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἐπήγαγεν ἐν τῇ δυναστείᾳ |
| 27 | Et pluit super eos sicut pulverem carnes, et sicut arenam maris volatilia pennata. | αὐτοῦ Λίβα. Καὶ ἔβρεξεν ἐπ αὐτοὺς ὡσεὶ χοῦν σάρκας, καὶ ὡσεῖ ἄμμον θαλασσῶν πετεινὰ πτερωτά. |
| 28 | Et ceciderunt in medio castrorum eorum, circa tabernacula eorum. | Καὶ ἐπέπεσον εἰς μέσον τῆς παρεμβολῆς αὐτῶν, κύκλῳ τῶν σκηνωμάτων αὐτῶν. |
| 29 | Et manducaverunt, et saturati sunt nimis, et desiderium eorum attulit eis: | Καὶ ἐφάγοσαν καὶ ἐνεπλήσθησαν σφόδρα, καὶ τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν ἤνεγκεν αὐτοῖς. |
| 30 | non sunt fraudati a desiderio suo. Adhuc escae eorum erant in ore ipsorum, | Οὐκ ἐστερήθησαν ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας αὐτῶν· ἔτι τῆς βρώσεως |
| 31 | et ira Dei ascendit super eos: et occidit pingues eorum, et electos Israël impedivit. | αὐτῶν οὔσης ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἀνέβη ἐπʼ αὐτοὺς, καὶ ἀπέκτεινεν ἐν τοῖς πίοσιν αὐτῶν, καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ Ἰσραὴλ συνεπόδισεν. |
| 32 | In omnibus his peccaverunt adhuc, et non crediderunt in mirabilibus eius. | ʼΕν πᾶσι τούτοις ἥμαρτον ἔτι, καὶ οὐκ ἐπίστευσαν τοῖς |
| 33 | Et defecerunt in vanitate dies eorum, et anni eorum cum festinatione. | θαυμασίοις αὐτοῦ. Καὶ ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐτῶν, καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς. |
| 34 | Cum occideret eos, quaerebant eum et revertebantur, et diluculo veniebant ad eum. | Ὅταν ἀπέκτεινεν αὐτοὺς, ἐζήτουν αὐτὸν, καὶ ἐπέστρεφον καὶ |
| 35 | Et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum, et Deus excelsus redemptor eorum est. | ὤρθριζον πρὸς τὸν Θεόν. Καὶ ἐμνήσθησαν ὅτι ὁ Θεὸς βοηθὸς αὐτῶν ἐστι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ὕψιστος λυτρωτὴς αὐτῶν ἐστι. |
| 36 | Et dilexerunt eum in ore suo, et lingua sua mentiti sunt ei; | Καὶ ἠγάπησαν αὐτὸν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ τῇ γλώσσῃ αὐτῶν |
| 37 | cor autem eorum non erat rectum cum eo, nec fideles habiti sunt in testamento eius. | ἐψεύσαντο αὐτῷ· ἡ δὲ καρδία αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα μετʼ αὐτοῦ, οὐδὲ ἐπιστώθησαν ἐν τῇ διαθήκῃ αὐτοῦ. |
| 38 | Ipse autem est misericors, et propitius fiet peccatis eorum, et non disperdet eos. Et abundavit ut averteret iram suam, et non accendit omnem iram suam. | Αὐτὸς δέ ἐστιν οἰκτίρμων, καὶ ἱλάσεται ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν, καὶ οὐ διαφθερεῖ· καὶ πληθυνεῖ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν αὐτοῦ, καὶ οὐχὶ ἐκκαύσει πᾶσαν τὴν ὀργὴν αὐτοῦ. |
| 39 | Et recordatus est quia caro sunt, spiritus vadens et non rediens. | Καὶ ἐμνήσθη ὅτι σάρξ εἰσι, πνεῦμα πορευόμενον καὶ οὐκ ἐπιστρέφον. |
| 40 | Quoties exacerbaverunt eum in deserto; in iram concitaverunt eum in inaquoso? | Ποσάκις παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, παρώργισαν |
| 41 | Et conversi sunt, et tentaverunt Deum, et sanctum Israël exacerbaverunt. | αὐτὸν ἐν γῇ ἀνύδρῳ; Καὶ ἐπέστρεψαν καὶ ἐπείρασαν τὸν Θεὸν, καὶ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ παρώξυναν. |
| 42 | Non sunt recordati manus eius, die qua redemit eos de manu tribulantis: | Οὐκ ἐμνήσθησαν τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἡμέρας ἧς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς θλίβοντος· |
| 43 | sicut posuit in Aegypto signa sua, et prodigia sua in campo Taneos; | Ὡς ἔθετο ἐν Αἰγύπτῳ τὰ σημεῖα αὐτοῦ, καὶ τὰ |
| 44 | et convertit in sanguinem flumina eorum, et imbres eorum, ne biberent. | τέρατα αὐτοῦ ἐν πεδίῳ Τάνεως· Καὶ μετέστρεψεν εἰς αἷμα τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν, καὶ τὰ ὀμβρήματα αὐτῶν ὅπως μὴ πίωσιν· |
| 45 | Misit in eos coenomyiam, et comedit eos, et ranam, et disperdidit eos; | ἐξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς κυνόμυιαν καὶ κατέφαγεν αὐτοὺς, καὶ βάτραχον, καὶ διέφθειρεν αὐτούς· |
| 46 | et dedit aerugini fructus eorum, et labores eorum locustae; | Καὶ ἔδωκε τῇ ἐρυσίβῃ τὸν καρπὸν αὐτῶν, καὶ τοὺς πόνους αὐτῶν τῇ ἀκρίδι. |
| 47 | et occidit in grandine vineas eorum, et moros eorum in pruina; | Ἀπέκτεινεν ἐν χαλάζῃ τὴν ἄμπελον αὐτῶν, καὶ τὰς συκαμίνους αὐτῶν ἐν |
| 48 | et tradidit grandini iumenta eorum, et possessionem eorum igni; | τῇ πάχνῃ. Καὶ παρέδωκεν ἐν χαλάζῃ τὰ κτήνη αὐτῶν, καὶ τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῷ πυρί. |
| 49 | misit in eos iram indignationis suae, indignationem, et iram, et tribulationem, immissiones per angelos malos. | Ἐξαπέστειλεν εἰς αὐτοὺς ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ θλίψιν, ἀποστολὴν διʼ |
| 50 | Viam fecit semitae irae suae: non pepercit a morte animabus eorum, et iumenta eorum in morte conclusit: | ἀγγέλων πονηρῶν. Ὡδοποίησε τρίβον τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, οὐκ ἐφείσατο ἀπὸ θανάτου τῶν ψυχῶν αὐτῶν, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν |
| 51 | et percussit omne primogenitum in terra Aegypti; primitias omnis laboris eorum in tabernaculis Cham: | εἰς θάνατον συνέκλεισε. Καὶ ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγυπτῳ, ἀπαρχὴν πόνων αὐτῶν ἐν τοῖς σκηνώμασι Χάμ. |
| 52 | et abstulit sicut oves populum suum, et perduxit eos tamquam gregem in deserto: | Καὶ ἀπῇρεν ὡς πρόβατα τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἤγαγεν αὐτοὺς ὡσεὶ |
| 53 | et deduxit eos in spe, et non timuerunt, et inimicos eorum operuit mare. | ποίμνιον ἐν ἐρήμῳ. Καὶ ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ἐλπίδι, καὶ οὐκ ἐδειλίασον, καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἐκάλυψε θάλασσα. |
| 54 | Et induxit eos in montem sanctificationis suae, montem quem acquisivit dextera eius; et eiecit a facie eorum gentes, et sorte divisit eis terram in funiculo distributionis; | Καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς ὄρος ἁγιάσματος αὐτοῦ, ὄρος τοῦτο ὃ |
| 55 | et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israël. | ἐκτήσατο ἡ δεξιὰ αὐτοῦ. Καὶ ἐξέβαλεν ἀπὸ προσώπου αὐτῶν ἔθνη, καὶ ἐκληροδότησεν αὐτοὺς ἐν σχοινίῳ κληροδοσίας, καὶ κατεσκήνωσεν ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. |
| 56 | Et tentaverunt, et exacerbaverunt Deum excelsum, et testimonia eius non custodierunt. | Καὶ ἐπείρασαν καὶ παρεπίκραναν τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ οὐκ ἐφυλάξαντο. |
| 57 | Et averterunt se, et non servaverunt pactum: quemadmodum patres eorum, conversi sunt in arcum pravum. | Καὶ ἀπέστρεψαν, καὶ ἠσυνθέτησαν καθὼς καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν, μετεστράφησαν εἰς τόξον στρεβλόν. |
| 58 | In iram concitaverunt eum in collibus suis, et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt. | Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐπὶ τοῖς βουνοῖς αὐτῶν, καὶ ἐν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν παρεζήλωσαν αὐτόν. |
| 59 | Audivit Deus, et sprevit, et ad nihilum redegit valde Israël. | Ἤκουσεν ὁ Θεὸς καὶ ὑπερεῖδε, καὶ ἐξουδένωσε σφόδρα τὸν |
| 60 | Et repulit tabernaculum Silo, tabernaculum suum, ubi habitavit in hominibus. | ʼΙσραήλ. Καὶ ἀπώσατο τὴν σκηνὴν Σηλὼμ, σκήνωμα αὐτοῦ |
| 61 | Et tradidit in captivitatem virtutem eorum, et pulchritudinem eorum in manus inimici. | οὗ κατεσκήνωσεν ἐν ἀνθρώποις. Καὶ παρέδωκεν εἰς αἰχμαλωσίαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, καὶ τὴν καλλονὴν αὐτῶν εἰς χεῖρα |
| 62 | Et conclusit in gladio populum suum, et haereditatem suam sprevit. | ἐχθρου. Καὶ συνέκλεισεν εἰς ῥομφαίαν τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ ὑπερεῖδε· |
| 63 | Iuvenes eorum comedit ignis, et virgines eorum non sunt lamentatae. | Τοὺς νεανίσκους αὐτῶν κατέφαγε πῦρ, καὶ αἱ παρθένοι αὐτῶν οὐκ ἐπένθησαν. Οἱ |
| 64 | Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt, et viduae eorum non plorabantur. | ἱερεῖς αὐτῶν ἐν ῥομφαίᾳ ἔπεσον, καὶ αἱ χῆραι αὐτῶν οὐ κλαυσθήσονται. |
| 65 | Et excitatus est tamquam dormiens Dominus, tamquam potens crapulatus a vino. | Καὶ ἐξηγέρθη ὡς ὁ ὑπνῶν Κύριος, ὡς δυνατὸς κεκραιπαληκὼς |
| 66 | Et percussit inimicos suos in posteriora; opprobrium sempiternum dedit illis. | ἐξ οἴνου. Καὶ ἐπάταξε τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, ὄνειδος αἰώνιον ἔδωκεν αὐτοῖς. |
| 67 | Et repulit tabernaculum Ioseph, et tribum Ephraim non elegit: | Καὶ ἀπώσατο τὸ σκήνωμα Ἰωσὴφ, καὶ τὴν φυλὴν Ἐφραὶμ |
| 68 | sed elegit tribum Iuda, montem Sion, quem dilexit. | οὐκ ἐξελέξατο. Καὶ ἐξελέξατο τὴν φυλὴν Ἰούδα, τὸ ὄρος τὸ |
| 69 | Et aedificavit sicut unicornium sanctificium suum, in terra quam fundavit in saecula. | Σιὼν, ὃ ἠγάπησε. Καὶ ᾠκοδόμησεν ὡς μονοκερώτων τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ, ἐν τῇ γῇ ἐθεμελίωσεν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα. |
| 70 | Et elegit David, servum suum, et sustulit eum de gregibus ovium; de post foetantes accepit eum: | Καὶ ἐξελέξατο Δαυὶδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ, καὶ ἀνέλαβεν αὐτὸν ἐκ τῶν |
| 71 | pascere Iacob servum suum, et Israël haereditatem suam. | ποιμνίων τῶν προβάτων. Ἐξόπισθεν τῶν λοχευομένων ἔλαβεν αὐτὸν, ποιμαίνειν Ἰακὼβ τὸν δοῦλον αὐτοῦ, καὶ Ἰσραὴλ τὴν |
| 72 | Et pavit eos in innocentia cordis sui, et in intellectibus manuum suarum deduxit eos. | κληρονομίαν αὐτοῦ. Καὶ ἐποίμανεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἀκακίᾳ τῆς καρδίας αὐτοῦ, καὶ ἐν τῇ συνέσει τῶν χειρῶν αὐτοῦ, ὡδήγησεν αὐτούς. |
