Collatio
Psalmi 82
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Canticum Psalmi Asaph. | Ὠδὴ ψαλμοῦ τῷ Ἀσάφ. |
| 2 | Deus, quis similis erit tibi? ne taceas, neque compescaris, Deus: | Ὁ Θεὸς, τίς ὁμοιωθήσεταί σοι; μὴ σιγήσῃς, μηδὲ καταπραΰνῃς ὁ Θεός. |
| 3 | quoniam ecce inimici tui sonuerunt, et qui oderunt te extulerunt caput. | Ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἤχησαν· καὶ οἱ μισοῦντές σε ᾖραν κεφαλήν. |
| 4 | Super populum tuum malignaverunt consilium, et cogitaverunt adversus sanctos tuos. | Ἐπὶ τὸν λαόν σου κατεπανουργεύσαντο γνώμην, καὶ ἐβουλεύσαντο κατὰ τῶν ἁγίων σου. |
| 5 | Dixerunt: Venite, et disperdamus eos de gente, et non memoretur nomen Israël ultra. | Εἶπαν, δεῦτε καὶ ἐξολοθρεύσωμεν αὐτοὺς ἐξ ἔθνους, καὶ οὐ μὴ μνησθῇ τὸ ὄνομα Ἰσραὴλ ἔτι. |
| 6 | Quoniam cogitaverunt unanimiter; simul adversum te testamentum disposuerunt: | Ὅτι ἐβουλεύσαντο ἐν ὁμονοίᾳ ἐπιτοαυτὸ, κατὰ σοῦ διαθήκην διέθεντο· |
| 7 | tabernacula Idumaeorum et Ismahelitae, Moab et Agareni, | Τὰ σκηνώματα τῶν Ἰδουμαίων καὶ οἱ Ἰσμαηλῖται, Μωὰβ καὶ οἱ Ἀγαρηνοὶ, |
| 8 | Gebal, et Ammon, et Amalec; alienigenae cum habitantibus Tyrum. | Γεβὰλ καὶ Ἀμμὼν καὶ Ἀμαλὴκ, καὶ ἀλλόφυλοι μετὰ τῶν κατοικούντων Τύρον. |
| 9 | Etenim Assur venit cum illis: facti sunt in adiutorium filiis Lot. | Καὶ γὰρ καὶ Ἀσσοὺρ συμπαρεγένετο μετʼ αὐτῶν, ἐγενήθησαν εἰς ἀντίληψιν τοῖς υἱοῖς Λώτ· διάψαλμα. |
| 10 | Fac illis sicut Madian et Sisarae, sicut Iabin in torrente Cisson. | Ποίησον αὐτοῖς ὡς τῇ Μαδιὰμ καὶ τῷ Σεισάρᾳ, ὡς τῷ Ἰαβεὶν ἐν τῷ χειμάῤῥῳ Κεισῶν. |
| 11 | Disperierunt in Endor; facti sunt ut stercus terrae. | Ἐξωλοθρεύθησαν ἐν Ἀενδὼρ, ἐγενήθησαν ὡσεὶ κόπρος τῇ γῇ. |
| 12 | Pone principes eorum sicut Oreb, et Zeb, et Zebee, et Salmana: omnes principes eorum, | Θοῦ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ὡς τὸν Ὠρὴβ καὶ Ζὴβ καὶ Ζεβεὲ καὶ Σαλμανὰ, πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν· |
| 13 | qui dixerunt: Haereditate possideamus sanctuarium Dei. | Οἵτινες εἶπαν, κληρονομήσωμεν ἑαυτοῖς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ. |
| 14 | Deus meus, pone illos ut rotam, et sicut stipulam ante faciem venti. | Ὁ Θεός μου θοῦ αὐτοὺς ὡς τροχὸν, ὡς καλάμην κατὰ πρόσωπον ἀνέμου. |
| 15 | Sicut ignis qui comburit silvam, et sicut flamma comburens montes, | Ὡσεὶ πῦρ ὃ διαφλέξει δρυμὸν, ὡσεὶ φλὸξ κατακαύσαι ὄρη· |
| 16 | ita persequeris illos in tempestate tua, et in ira tua turbabis eos. | Οὕτως καταδιώξεις αὐτοὺς ἐν τῇ καταιγίδι σου, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου ταράξεις αὐτούς. |
| 17 | Imple facies eorum ignominia, et quaerent nomen tuum, Domine. | Πλήρωσον τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας, καὶ ζητήσουσι τὸ ὄνομά σου Κύριε. |
| 18 | Erubescant, et conturbentur in saeculum saeculi, et confundantur, et pereant. | Αἰσχυνθήτωσαν καὶ ταραχθήτωσαν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, καὶ ἐντραπήτωσαν καὶ ἀπολέσθωσαν. |
| 19 | Et cognoscant quia nomen tibi Dominus: tu solus Altissimus in omni terra. | Καὶ γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι Κύριος· σὺ μόνος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. |
