Collatio
Psalmi 36
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Psalmus ipsi David. Noli aemulari in malignantibus, neque zelaveris facientes iniquitatem: | Τῷ Δαυίδ. Μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις, μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν. |
| 2 | quoniam tamquam foenum velociter arescent, et quemadmodum olera herbarum cito decident. | Ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται, καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται. |
| 3 | Spera in Domino, et fac bonitatem; et inhabita terram, et pasceris in divitiis eius. | Ἔλπισον ἐπὶ Κύριον, καὶ ποίει χρηστότητα, καὶ κατασκήνου τὴν γῆν, καὶ ποιμανθήσῃ ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτῆς. |
| 4 | Delectare in Domino, et dabit tibi petitiones cordis tui. | Κατατρύφησον τοῦ Κυρίου, καὶ δώσει σοι τὰ αἰτήματα τῆς καρδίας σου. |
| 5 | Revela Domino viam tuam, et spera in eo, et ipse faciet. | Ἀποκάλυψον πρὸς Κύριον τὴν ὁδόν σου, καὶ ἔλπισον ἐπʼ αὐτὸν, καὶ αὐτὸς ποιήσει. |
| 6 | Et educet quasi lumen iustitiam tuam, et iudicium tuum tamquam meridiem. | Καὶ ἐξοίσει ὡς φῶς τὴν δικαιοσύνην σου, καὶ τὸ κρίμα σου ὡς μεσημβρίαν. |
| 7 | Subditus esto Domino, et ora eum. Noli aemulari in eo qui prosperatur in via sua; in homine faciente iniustitias. | Ὑποτάγηθι τῷ Κυρίῳ, καὶ ἱκέτευσον αὐτόν· μὴ παραζήλου ἐν τῷ κατευοδουμένῳ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ, ἐν ἀνθρώπῳ ποιοῦντι παρανομίας. |
| 8 | Desine ab ira, et derelinque furorem; noli aemulari ut maligneris. | Παῦσαι ἀπὸ ὀργῆς καὶ ἐνκατάλιπε θυμὸν, μὴ παραζήλου ὥστε πονηρεύεσθαι. |
| 9 | Quoniam qui malignantur exterminabuntur; sustinentes autem Dominum, ipsi haereditabunt terram. | Ὅτι οἱ πονηρευόμενοι ἐξολοθρευθήσονται, οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Κύριον, αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν. |
| 10 | Et adhuc pusillum, et non erit peccator; et quaeres locum eius, et non invenies. | Καὶ ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἁμαρτωλὸς, καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ εὕρῃς. |
| 11 | Mansueti autem haereditabunt terram, et delectabuntur in multitudine pacis. | Οἱ δὲ πρᾳεῖς κληρονομήσουσι γῆν, καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης. |
| 12 | Observabit peccator iustum, et stridebit super eum dentibus suis. | Παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον, καὶ βρύξει ἐπʼ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ. |
| 13 | Dominus autem irridebit eum, quoniam prospicit quod veniet dies eius. | Ὁ δὲ Κύριος ἐκγελάσεται αὐτὸν, ὅτι προβλέτει ὅτι ἥξει ἡ ἡμέρα αὐτοῦ. |
| 14 | Gladium evaginaverunt peccatores; intenderunt arcum suum: ut deiiciant pauperem et inopem, ut trucident rectos corde. | Ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοὶ ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν, τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ. |
| 15 | Gladius eorum intret in corda ipsorum, et arcus eorum confringatur. | Ἡ ῥομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν, καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη. |
| 16 | Melius est modicum iusto, super divitias peccatorum multas: | Κρεῖσσον ὀλίγον τῷ δικαίῳ ὑπὲρ πλοῦτον ἁμαρτωλῶν πολύν. |
| 17 | quoniam brachia peccatorum conterentur: confirmat autem iustos Dominus. | Ὅτι βραχίονες ἁμαρτωλῶν συντριβήσονται, ὑποστηρίζει δὲ τοὺς δικαίους ὁ Κύριος. |
| 18 | Novit Dominus dies immaculatorum, et haereditas eorum in aeternum erit. | Γινώσκει Κύριος τὰς ὁδοὺς τῶν ἀμώμων, καὶ ἡ κληρονομία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται. |
| 19 | Non confundentur in tempore malo, et in diebus famis saturabuntur: | Οὐ καταισχυνθήσονται ἐν καιρῷ πονηρῷ, καὶ ἐν ἡμέραις λιμοῦ χορτασθήσονται· |
| 20 | quia peccatores peribunt. Inimici vero Domini mox ut honorificati fuerint et exaltati, deficientes quemadmodum fumus deficient. | Ὅτι οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπολοῦνται, οἱ δὲ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐτοὺς καὶ ὑψωθῆναι, ἐκλείποντες ὡσεὶ καπνὸς ἐξέλιπον. |
| 21 | Mutuabitur peccator, et non solvet; iustus autem miseretur et tribuet: | Δανείζεται ὁ ἁμαρτωλὸς, καὶ οὐκ ἀποτίσει, ὁ δὲ δίκαιος οἰκτείρει καὶ διδοῖ. |
| 22 | quia benedicentes ei haereditabunt terram; maledicentes autem ei disperibunt. | Ὅτι οἱ εὐλογοῦντες αὐτὸν κληρονομήσουσι γῆν, οἱ δὲ καταρώμενοι αὐτὸν ἐξολοθρευθήσονται. |
| 23 | Apud Dominum gressus hominis dirigentur, et viam eius volet. | Παρὰ Κυρίου τὰ διαβήματα ἀνθρώπου κατευθύνεται, καὶ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ θελήσει. |
| 24 | Cum ceciderit, non collidetur, quia Dominus supponit manum suam. | Ὅταν πέσῃ οὐ καταῤῥαχθήσεται, ὅτι Κύριος ἀντιστηρίζει χεῖρα αὐτοῦ. |
| 25 | Iunior fui, etenim senui; et non vidi iustum derelictum, nec semen eius quaerens panem. | Νεώτερος ἐγενόμην, καὶ γὰρ ἐγήρασα· καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλελειμμένον, οὐδὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ζητοῦν ἄρτους. |
| 26 | Tota die miseretur et commodat; et semen illius in benedictione erit. | Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεεῖ καὶ δανείζει, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς εὐλογίαν ἔσται. |
| 27 | Declina a malo, et fac bonum, et inhabita in saeculum saeculi: | Ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποίησον ἀγαθὸν, καὶ κατασκήνου εἰς αἰῶνα αἰῶνος. |
| 28 | quia Dominus amat iudicium, et non derelinquet sanctos suos: in aeternum conservabuntur. Iniusti punientur, et semen impiorum peribit. | Ὅτι Κύριος ἀγαπᾷ κρίσιν, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει τοὺς ὁσίους αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα φυλαχθήσονται· ἄμωμοι ἐκδικηθήσονται, καὶ σπέρμα ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσεται. |
| 29 | Iusti autem haereditabunt terram, et inhabitabunt in saeculum saeculi super eam. | Δίκαιοι δὲ κληρονομήσουσι γῆν, καὶ κατασκηνώσουσιν εἰς αἰῶνα αἰῶνος ἐπʼ αὐτῆς. |
| 30 | Os iusti meditabitur sapientiam, et lingua eius loquetur iudicium. | Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν. |
| 31 | Lex Dei eius in corde ipsius, et non supplantabuntur gressus eius. | Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ. |
| 32 | Considerat peccator iustum, et quaerit mortificare eum. | Κατανοεῖ ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον, καὶ ζητεῖ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. |
| 33 | Dominus autem non derelinquet eum in manibus eius, nec damnabit eum cum iudicabitur illi. | Ὁ δὲ Κύριος οὐ μὴ ἐγκαταλίπῃ αὐτὸν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ καταδικάσαι αὐτὸν, ὅταν κρίνηται αὐτῷ. |
| 34 | Exspecta Dominum, et custodi viam eius, et exaltabit te ut haereditate capias terram: cum perierint peccatores, videbis. | Ὑπόμεινον τὸν Κύριον, καὶ φύλαξον τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ ὑψώσει σε τοῦ κατακληρονομῆσαι τὴν γῆν· ἐν τῷ ἐξολοθρεύεσθαι ἁμαρτωλοὺς, ὄψει. |
| 35 | Vidi impium superexaltatum, et elevatum sicut cedros Libani: | Εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον, καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου· |
| 36 | et transivi, et ecce non erat; et quaesivi eum, et non est inventus locus eius. | Καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ. |
| 37 | Custodi innocentiam, et vide aequitatem, quoniam sunt reliquiae homini pacifico. | Φύλασσε ἀκακίαν καὶ ἴδε εὐθύτητα, ὅτι ἐστὶν ἐγκατάλειμμα ἀνθρώπῳ εἰρηνικῷ. |
| 38 | Iniusti autem disperibunt simul; reliquiae impiorum interibunt. | Οἱ δὲ παράνομοι ἐξολοθρευθήσονται ἐπιτοαυτὸ, τὰ ἐγκαταλείμματα τῶν ἀσεβῶν ἐξολοθρευθήσονται· |
| 39 | Salus autem iustorum a Domino; et protector eorum in tempore tribulationis. | Σωτηρία δὲ τῶν δικαίων παρὰ Κυρίου, καὶ ὑπερασπιστὴς αὐτῶν ἐστιν ἐν καιρῷ θλίψεως. |
| 40 | Et adiuvabit eos Dominus, et liberabit eos; et eruet eos a peccatoribus, et salvabit eos, quia speraverunt in eo. | Καὶ βοηθήσει αὐτοῖς Κύριος, καὶ ῥύσεται αὐτοὺς, καὶ ἐξελεῖται αὐτοὺς ἐξ ἁμαρτωλῶν, καὶ σώσει αὐτοὺς; ὅτι ἤλπισαν ἐπʼ αὐτόν. |
