Psalmi 57

¹In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem.

²Si vere utique iustitiam loquimini, recta iudicate, filii hominum.

³Etenim in corde iniquitates operamini; in terra iniustitias manus vestrae concinnant.

⁴Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa.

⁵Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdae et obturantis aures suas,

⁶quae non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter.

⁷Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus.

⁸Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur.

⁹Sicut cera quae fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem.

¹⁰Priusquam intelligerent spinae vestrae rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos.

¹¹Laetabitur iustus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris.

¹²Et dicet homo: Si utique est fructus iusto, utique est Deus iudicans eos in terra.