Psalmi 13

¹In finem. Psalmus David. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus. Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in studiis suis; non est qui faciat bonum, non est usque ad unum.

²Dominus de caelo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum.

³Omnes declinaverunt, simul inutiles facti sunt. Non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Sepulchrum patens est guttur eorum; linguis suis dolose agebant. Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est; veloces pedes eorum ad effundendum sanguinem. Contritio et infelicitas in viis eorum, et viam pacis non cognoverunt; non est timor Dei ante oculos eorum.

⁴Nonne cognoscent omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam sicut escam panis?

⁵Dominum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor.

⁶Quoniam Dominus in generatione iusta est: consilium inopis confudistis, quoniam Dominus spes eius est.

⁷Quis dabit ex Sion salutare Israël? Cum averterit Dominus captivitatem plebis suae, exsultabit Iacob, et laetabitur Israël.