Psalmi 43

¹In finem. Filiis Core ad intellectum.

²Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.

³Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos.

⁴Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.

⁵Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Iacob.

⁶In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.

⁷Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me:

⁸salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.

⁹In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in saeculum.

¹⁰Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.

¹¹Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.

¹²Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.

¹³Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.

¹⁴Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.

¹⁵Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis.

¹⁶Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meae cooperuit me:

¹⁷a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.

¹⁸Haec omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.

¹⁹Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua:

²⁰quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.

²¹Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,

²²nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; aestimati sumus sicut oves occisionis.

²³Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem.

²⁴Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiae nostrae et tribulationis nostrae?

²⁵Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster.

²⁶Exsurge, Domine, adiuva nos, et redime nos propter nomen tuum.