Psalmi 64

¹In finem. Psalmus David, canticum Ieremiae et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.

²Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Ierusalem.

³Exaudi orationem meam; ad te omnis caro veniet.

⁴Verba iniquorum praevaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.

⁵Beatus quem elegisti et assumpsisti: inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuae; sanctum est templum tuum,

⁶mirabile in aequitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terrae, et in mari longe.

⁷Praeparans montes in virtute tua, accinctus potentia;

⁸qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum eius. Turbabuntur gentes,

⁹et timebunt qui habitant terminos a signis tuis; exitus matutini et vespere delectabis.

¹⁰Visitasti terram, et inebriasti eam; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis; parasti cibum illorum: quoniam ita est praeparatio eius.

¹¹Rivos eius inebria; multiplica genimina eius: in stillicidiis eius laetabitur germinans.

¹²Benedices coronae anni benignitatis tuae, et campi tui replebuntur ubertate.

¹³Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.

¹⁴Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento; clamabunt, etenim hymnum dicent.