Psalmi 70

¹Psalmus David, filiorum Ionadab, et priorum captivorum. In te, Domine, speravi; non confundar in aeternum.

²In iustitia tua libera me, et eripe me: inclina ad me aurem tuam, et salva me.

³Esto mihi in Deum protectorem, et in locum munitum, ut salvum me facias: quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu.

⁴Deus meus, eripe me de manu peccatoris, et de manu contra legem agentis, et iniqui:

⁵quoniam tu es patientia mea, Domine; Domine, spes mea a iuventute mea.

⁶In te confirmatus sum ex utero; de ventre matris meae tu es protector meus; in te cantatio mea semper.

⁷Tamquam prodigium factus sum multis; et tu adiutor fortis.

⁸Repleatur os meum laude, ut cantem gloriam tuam, tota die magnitudinem tuam.

⁹Ne proiicias me in tempore senectutis; cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.

¹⁰Quia dixerunt inimici mei mihi, et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum,

¹¹dicentes: Deus dereliquit eum: persequimini et comprehendite eum, quia non est qui eripiat.

¹²Deus, ne elongeris a me; Deus meus, in auxilium meum respice.

¹³Confundantur et deficiant detrahentes animae meae; operiantur confusione et pudore qui quaerunt mala mihi.

¹⁴Ego autem semper sperabo, et adiiciam super omnem laudem tuam.

¹⁵Os meum annuntiabit iustitiam tuam, tota die salutare tuum. Quoniam non cognovi litteraturam,

¹⁶introibo in potentias Domini; Domine, memorabor iustitiae tuae solius.

¹⁷Deus, docuisti me a iuventute mea; et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua.

¹⁸Et usque in senectam et senium, Deus, ne derelinquas me, donec annuntiem brachium tuum generationi omni quae ventura est, potentiam tuam,

¹⁹et iustitiam tuam, Deus, usque in altissima; quae fecisti magnalia, Deus: quis similis tibi?

²⁰Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas! et conversus vivificasti me, et de abyssis terrae iterum reduxisti me.

²¹Multiplicasti magnificentiam tuam; et conversus consolatus es me.

²²Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus; psallam tibi in cithara, sanctus Israël.

²³Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi; et anima mea quam redemisti.

²⁴Sed et lingua mea tota die meditabitur iustitiam tuam, cum confusi et reveriti fuerint qui quaerunt mala mihi.