Psalmi 107

¹Canticum Psalmi, ipsi David.

²Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psallam in gloria mea.

³Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara; exsurgam diluculo.

⁴Confitebor tibi in populis, Domine, et psallam tibi in nationibus:

⁵quia magna est super caelos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua.

⁶Exaltare super caelos, Deus, et super omnem terram gloria tua:

⁷ut liberentur dilecti tui. Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

⁸Deus locutus est in sancto suo: Exsultabo, et dividam Sichimam; et convallem tabernaculorum dimetiar.

⁹Meus est Galaad, et meus est Manasses, et Ephraim susceptio capitis mei. Iuda rex meus;

¹⁰Moab lebes spei meae: in Idumaeam extendam calceamentum meum; mihi alienigenae amici facti sunt.

¹¹Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumaeam?

¹²nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non exibis, Deus, in virtutibus nostris?

¹³Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis.

¹⁴In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros.