Collatio
Siracides 43
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Altitudinis firmamentum pulchritudo eius est, species caeli in visione gloriae. | Γαυρίαμα ὕψους, στερέωμα καθαριότητος, εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης. |
| 2 | Sol in aspectu annuntians in exitu, vas admirabile, opus Excelsi. | Ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλλων ἐν ἐξόδῳ, σκεῦος θαυμαστὸν, ἔργον ὑψίστου. |
| 3 | In meridiano exurit terram, et in conspectu ardoris eius quis poterit sustinere? fornacem custodiens in operibus ardoris: | Ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν, καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; |
| 4 | tripliciter sol exurens montes, radios igneos exsufflans, et refulgens radiis suis obcaecat oculos. | Κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος, τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη· ἀτμίδας πυρώδεις ἐμφυσῶν, καὶ ἐκλάμπων ἀκτίνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς. |
| 5 | Magnus Dominus qui fecit illum, et in sermonibus eius festinavit iter. | Μέγας Κύριος ὁ ποιήσας αὐτὸν, καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσε πορείαν. |
| 6 | Et luna in omnibus in tempore suo, ostensio temporis, et signum aevi. | Καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς, ἀνάδειξιν χρόνων, καὶ σημεῖον αἰῶνος. |
| 7 | A luna signum diei festi: luminare quod minuitur in consummatione. | Ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς, φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας. |
| 8 | Mensis secundum nomen eius est, crescens mirabiliter in consummatione. | Μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν, αὐξανομένη θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει· σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει, ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων· |
| 9 | Vas castrorum in excelsis, in firmamento caeli resplendens gloriose. | κάλλος οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμος φωτίζων, ἐν ὑψίστοις Κύριος. |
| 10 | Species caeli gloria stellarum: mundum illuminans in excelsis Dominus. | Ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα, καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν. |
| 11 | In verbis Sancti stabunt ad iudicium, et non deficient in vigiliis suis. | Ἴδε τόξον, καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτὸ, σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ. |
| 12 | Vide arcum, et benedic eum qui fecit illum: valde speciosus est in splendore suo. | Ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης, χεῖρες ὑψίστου ἐτάννυσαν αὐτό. |
| 13 | Gyravit caelum in circuitu gloriae suae: manus Excelsi aperuerunt illum. | Προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσε χιόνα, καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ. |
| 14 | Imperio suo acceleravit nivem, et accelerat coruscationes emittere iudicii sui. | Διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροὶ, καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά. |
| 15 | Propterea aperti sunt thesauri, et evolaverunt nebulae sicut aves. | Ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσε νεφέλας, καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης. |
| 16 | In magnitudine sua posuit nubes, et confracti sunt lapides grandinis. | Καὶ ἐν ὀπτασίαις αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη, ἐν θελήματι πνεύσεται νότος. |
| 17 | In conspectu eius commovebuntur montes, et in voluntate eius aspirabit notus. | Φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠδίνησε γῆν, καὶ καταιγὶς Βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος· ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα, καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασις αὐτῆς. |
| 18 | Vox tonitrui eius verberavit terram, tempestas aquilonis, et congregatio spiritus: | Κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμὸς, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία. |
| 19 | et sicut avis deponens ad sedendum, aspergit nivem, et sicut locusta demergens descensus eius. | Καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει, καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα. |
| 20 | Pulchritudinem candoris eius admirabitur oculus, et super imbrem eius expavescet cor. | Ψυχρὸς ἄνεμος Βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἀφʼ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ. |
| 21 | Gelu sicut salem effundet super terram: et dum gelaverit, fiet tamquam cacumina tribuli. | Καταφάγεται ὄρη, καὶ ἔρημον ἐκκαύσει, καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ. |
| 22 | Frigidus ventus aquilo flavit, et gelavit crystallus ab aqua: super omnem congregationem aquarum requiescet, et sicut lorica induet se aquis: | Ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη, δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει. |
| 23 | et devorabit montes, et exuret desertum, et extinguet viride, sicut igne. | Λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον, καὶ ἐφύτευσεν αὐτὴν Ἰησοῦς. |
| 24 | Medicina omnium in festinatione nebulae: et ros obvians ab ardore venienti humilem efficiet eum. | Οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς, καὶ ἀκοαῖς ὠτίῳν ἡμῶν θαυμάζομεν. |
| 25 | In sermone eius siluit ventus, et cogitatione sua placavit abyssum: et plantavit in illa Dominus insulas. | Καὶ ἐκεῖ τὰ παρὰδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα, ποικιλία παντὸς ζώου, κτίσις κητῶν. |
| 26 | Qui navigant mare enarrent pericula eius, et audientes auribus nostris admirabimur. | Διʼ αὐτὸν εὐοδία τέλος αὐτοὺ, καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται πάντα. |
| 27 | Illic praeclara opera et mirabilia, varia bestiarum genera, et omnium pecorum, et creatura belluarum. | Πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἐφικώμεθα, καὶ συντέλεια λόγων τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός. |
| 28 | Propter ipsum confirmatus est itineris finis, et in sermone eius composita sunt omnia. | Δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσωμεν; αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. |
| 29 | Multa dicemus, et deficiemus in verbis: consummatio autem sermonum ipse est in omnibus. | Φοβερὸς Κύριος καὶ σφόδρα μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ. |
| 30 | Gloriantes ad quid valebimus? ipse enim omnipotens super omnia opera sua. | Δοξάζοντες Κύριον ὑψώσατε καθόσον ἂν δύνησθε, ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι· καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύϊ, μὴ κοπιᾶτε, οὐ γὰρ μὴ ἐφίκησθε. |
| 31 | Terribilis Dominus, et magnus vehementer, et mirabilis potentia ipsius. | Τίς ἑώρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται; καὶ τίς μεγαλύνει αὐτὸν καθώς ἐστι; |
| 32 | Glorificantes Dominum quantumcumque potueritis, supervalebit enim adhuc: et admirabilis magnificentia eius. | Πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστι μείζονα τούτων, ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ. |
| 33 | Benedicentes Dominum, exaltate illum quantum potestis: maior enim est omni laude. | Πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκε σοφίαν. ΠΑΤΕΡΩΝ ὝΜΝΟΣ. |
| 34 | Exaltantes eum, replemini virtute, ne laboretis, non enim comprehendetis. | — |
| 35 | Quis videbit eum et enarrabit? et quis magnificabit eum sicut est ab initio? | — |
| 36 | Multa abscondita sunt maiora his: pauca enim vidimus operum eius. | — |
| 37 | Omnia autem Dominus fecit, et pie agentibus dedit sapientiam. | — |
