Collatio
Siracides 41
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis: | Ὦ θάνατε, ὡς πικρόν σου τὸ μνημόσυνόν ἐστιν ἀνθρώπῳ εἰρηνεύοντι ἐν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ, ἀνδρὶ ἀπερισπάστῳ, καὶ εὐοδουμένῳ ἐν πᾶσι, καὶ ἔτι ἰσχύοντι ἐπιδέξασθαι τροφήν; |
| 2 | viro quieto, et cuius viae directae sunt in omnibus, et adhuc valenti accipere cibum! | Ὦ θάνατε, καλόν σου τὸ κρίμα ἐστὶν ἀνθρώπῳ ἐπιδεομένῳ καὶ ἐλασσουμένῳ ἰσχύϊ, ἐσχατογήρῳ, καὶ περισπωμένῳ περὶ πάντων, καὶ ἀπειθοῦντι, καὶ ἀπολωλεκότι ὑπομονήν. |
| 3 | O mors, bonum est iudicium tuum homini indigenti, et qui minoratur viribus, | Μὴ εὐλαβοῦ κρίμα θανάτου· μνήσθητι προτέρων σου καὶ ἐσχάτων, τοῦτο τὸ κρίμα παρὰ Κυρίου πάσῃ σαρκί. |
| 4 | defecto aetate, et cui de omnibus cura est, et incredibili, qui perdit patientiam! | Καὶ τί ἀπαναίνῃ ἐν εὐδοκίᾳ ὑψίστου; εἴτε δέκα, εἴτε ἑκατὸν, εἴτε χίλια ἔτη· οὐκ ἔστιν ἐν ᾅδου ἐλεγμὸς ζωῆς. |
| 5 | Noli metuere iudicium mortis: memento quae ante te fuerunt, et quae superventura sunt tibi: hoc iudicium a Domino omni carni. | Τέκνα βδελυκτὰ γίνεται τέκνα ἁμαρτωλῶν, καὶ συναναστρεφόμενα παροικίαις ἀσεβῶν. |
| 6 | Et quid superveniet tibi in beneplacito Altissimi? sive decem, sive centum, sive mille anni: | Τέκνων ἁμαρτωλῶν ἀπολεῖται κληρονομία, καὶ μετὰ τοῦ σπέρματος αὐτῶν ἐνδελεχιεῖ ὄνειδος. |
| 7 | non est enim in inferno accusatio vitae. | Πατρὶ ἀσεβεῖ μέμψεται τέκνα, ὅτι διʼ αὐτὸν ὀνειδισθήσονται. |
| 8 | Filii abominationum fiunt filii peccatorum, et qui conversantur secus domos impiorum. | Οὐαὶ ὑμῖν ἄνδρες ἀσεβεῖς, οἵτινες ἐγκατελίπετε νόμον Θεοῦ ὑψίστου. |
| 9 | Filiorum peccatorum periet haereditas, et cum semine illorum assiduitas opprobrii. | Καὶ ἐὰν γεννηθῆτε, εἰς κατάραν γεννηθήσεσθε· καὶ ἐὰν ἀποθάνητε, εἰς κατάραν μερισθήσεσθε. |
| 10 | De patre impio queruntur filii, quoniam propter illum sunt in opprobrio. | Πάντα ὅσα ἐκ γῆς, εἰς γῆν ἀπελεύσεται· οὕτως ἀσεβεῖς ἀπὸ κατάρας εἰς ἀπώλείαν. |
| 11 | Vae vobis, viri impii, qui dereliquistis legem Domini Altissimi! | Πένθος ἀνθρώπων ἐν σώμασιν αὐτῶν, ὄνομα δὲ ἁμαρτωλῶν οὐκ ἀγαθὸν, ἐξαλειφθήσεται. |
| 12 | Et si nati fueritis, in maledictione nascemini: et si mortui fueritis, in maledictione erit pars vestra. | Φρόντισον περὶ ὀνόματος, αὐτὸ γάρ σοι διαμενεῖ, ἢ χίλιοι μεγάλοι θησαυροὶ χρυσίου. |
| 13 | Omnia quae de terra sunt in terram convertentur: sic impii a maledicto in perditionem. | Ἀγαθῆς ζωῆς ἀριθμὸς ἡμερῶν, καὶ ἀγαθὸν ὄνομα εἰς αἰῶνα διαμένει. |
| 14 | Luctus hominum in corpore ipsorum: nomen autem impiorum delebitur. | Παιδείαν ἐν εἰρήνῃ συντηρήσατε τέκνα, σοφία δὲ κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανὴς, τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις; |
| 15 | Curam habe de bono nomine: hoc enim magis permanebit tibi quam mille thesauri pretiosi et magni. | Κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ, ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ. |
| 16 | Bonae vitae numerus dierum: bonum autem nomen permanebit in aevum. | Τοιγαροῦν ἐντράπητε ἐπὶ τῷ ῥήματί μου· οὐ γάρ ἐστι πᾶσαν αἰσχύνην διαφυλάξαι καλὸν, καὶ οὐ πάντα πᾶσιν ἐν πίστει εὐδοκιμεῖται. |
| 17 | Disciplinam in pace conservate, filii: sapientia enim abscondita, et thesaurus invisus, quae utilitas in utrisque? | Αἰσχύνεσθε ἀπὸ πατρὸς καὶ μητρὸς περὶ πορνείας, καὶ ἀπὸ ἡγουμένου καὶ δυνάστου περὶ ψεύδους· |
| 18 | Melior est homo qui abscondit stultitiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam. | ἀπὸ κριτοῦ καὶ ἄρχοντος περὶ πλημμελείας, ἀπὸ συναγωγῆς καὶ λαοῦ περὶ ἀνομίας· ἀπὸ κοινωνοῦ καὶ φίλου περὶ ἀδικίας, καὶ ἀπὸ τόπου οὗ παροικεῖς περὶ κλοπῆς· |
| 19 | Verumtamen reveremini in his quae procedunt de ore meo: | καὶ ἀπὸ ἀληθείας Θεοῦ καὶ διαθήκης, καὶ ἀπὸ πήξεως ἀγκῶνος ἐπʼ ἄρτοις· ἀπὸ σκορακισμοῦ λήψεως καὶ δόσεως, |
| 20 | non est enim bonum omnem reverentiam observare, et non omnia omnibus bene placent in fide. | καὶ ἀπὸ ἀσπαζομένων περὶ σιωπῆς· ἀπὸ ὁράσεως γυναικὸς ἑταίρας, |
| 21 | Erubescite a patre et a matre de fornicatione: et a praesidente et a potente de mendacio: | καὶ ἀπὸ ἀποστροφῆς προσώπου συγγενοῦς· ἀπὸ ἀφαιρέσεως μερίδος καὶ δόσεως, καὶ ἀπὸ κατανοήσεως γυναικὸς ὑπάνδρου, |
| 22 | a principe et a iudice de delicto: a synagoga et plebe de iniquitate: | ἀπὸ περιεργείας παιδίσκης αὐτοῦ, καὶ μὴ ἐπιστῇς ἐπὶ τὴν κοίτην αὐτῆς, ἀπὸ φίλων περὶ λόγων ὀνειδισμοῦ, καὶ μετὰ τὸ δοῦναι, μὴ ὀνείδιζε. |
| 23 | a socio et amico de iniustitia, et de loco in quo habitas: | Ἀπὸ δευτερώσεως καὶ λόγου ἀκοῆς, καὶ ἀπὸ ἀποκαλύψεων λόγων κρυφίων· |
| 24 | de furto, de veritate Dei, et testamento: de discubitu in panibus, et ab obfuscatione dati et accepti: | καὶ ἔσῃ αἰσχυντηρὸς ἀληθινῶς, καὶ εὑρίσκων χάριν ἔναντι παντὸς ἀνθρώπου· |
| 25 | a salutantibus de silentio, a respectu mulieris fornicariae, et ab aversione vultus cognati. | — |
| 26 | Ne avertas faciem a proximo tuo, et ab auferendo partem et non restituendo. | — |
| 27 | Ne respicias mulierem alieni viri, et ne scruteris ancillam eius, neque steteris ad lectum eius. | — |
| 28 | Ab amicis de sermonibus improperii: et cum dederis, ne improperes. | — |
