Collatio
Siracides 3
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Filii sapientiae ecclesia iustorum, et natio illorum obedientia et dilectio. | Ἐμοῦ τοῦ πατρὸς ἀκούσατε τέκνα, καὶ οὕτως ποιήσατε, ἵνα σωθῆτε. |
| 2 | Iudicium patris audite, filii, et sic facite, ut salvi sitis. | Ὁ γὰρ Κύριος ἐδόξασε πατέρα ἐπὶ τέκνοις, καὶ κρίσιν μητρὸς ἐστερέωσεν ἐφʼ υἱοῖς. |
| 3 | Deus enim honoravit patrem in filiis: et iudicium matris exquirens, firmavit in filios. | Ὁ τιμῶν πατέρα ἐξιλάσεται ἁμαρτίαις. |
| 4 | Qui diligit Deum exorabit pro peccatis, et continebit se ab illis, et in oratione dierum exaudietur. | Καὶ ὡς ὁ ἀποθησαυρίζων, ὁ δοξάζων μητέρα αὐτοῦ. |
| 5 | Et sicut qui thesaurizat, ita et qui honorificat matrem suam. | Ὁ τιμῶν πατερα εὐφρανθήσεται ὑπὸ τέκνων, καὶ ἐν ἡμέρᾳ προσευχῆς αὐτοῦ εἰσακουσθήσεται. |
| 6 | Qui honorat patrem suum iucundabitur in filiis, et in die orationis suae exaudietur. | Ὁ δοξάζων πατέρα μακροημερεύσει, καὶ ὁ εἰσακούων Κυρίου ἀναπαύσει μητέρα αὐτοῦ, |
| 7 | Qui honorat patrem suum vita vivet longiore, et qui obedit patri refrigerabit matrem. | καὶ ὡς δεσπόταις δουλεύσει ἐν τοῖς γεννήσασιν αὐτόν. |
| 8 | Qui timet Dominum honorat parentes, et quasi dominis serviet his qui se genuerunt. | Ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ τίμα τὸν πατέρα σου, ἵνα ἐπέλθῃ σοι εὐλογία παρʼ αὐτοῦ. |
| 9 | In opere, et sermone, et omni patientia, honora patrem tuum, | Εὐλογία γὰρ πατρὸς στηρίζει οἴκους τέκνων, κατάρα δὲ μητρὸς ἐκριζοῖ θεμέλια. |
| 10 | ut superveniat tibi benedictio ab eo, et benedictio illius in novissimo maneat. | Μὴ δοξάζου ἐν ἀτιμίᾳ πατρός σου, οὐ γάρ ἐστί σοι δόξα πατρὸς ἀτιμία. |
| 11 | Benedictio patris firmat domos filiorum: maledictio autem matris eradicat fundamenta. | Ἡ γὰρ δόξα ἀνθρώπου ἐκ τιμῆς πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ὄνειδος τέκνοις μήτηρ ἐν ἀδοξίᾳ. |
| 12 | Ne glorieris in contumelia patris tui: non enim est tibi gloria eius confusio. | Τέκνον, ἀντιλαβοῦ ἐν γήρᾳ πατρός σου, καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτὸν ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ. |
| 13 | Gloria enim hominis ex honore patris sui, et dedecus filii pater sine honore. | Κᾂν ἀπολείπῃ σύνεσιν, συγγνώμην ἔχε, καὶ μὴ ἀτιμάσῃς αὐτὸν ἐν πάσῃ ἰσχύϊ σου. |
| 14 | Fili, suscipe senectam patris tui, et non contristes eum in vita illius: | Ἐλεημοσύνη γὰρ πατρὸς οὐκ ἐπιλησθήσεται, καὶ ἀντὶ ἁμαρτιῶν προσανοικοδομηθήσεταί σοι. |
| 15 | et si defecerit sensu, veniam da, et ne spernas eum in virtute tua: eleemosyna enim patris non erit in oblivione. | Ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου ἀναμνησθήσεταί σου· ὡς εὐδία ἐπὶ παγετῷ, οὕτως ἀναλυθήσονταί σου αἱ ἁμαρτίαι. |
| 16 | Nam pro peccato matris restituetur tibi bonum: | Ὡς βλάσφημος ὁ ἐγκαταλιπὼν πατέρα, καὶ κεκατηραμένος ὑπὸ Κυρίου ὁ παροργίζων μητέρα αὐτοῦ. |
| 17 | et in iustitia aedificabitur tibi, et in die tribulationis commemorabitur tui, et sicut in sereno glacies, solventur peccata tua. | Τέκνον, ἐν πραΰτητι τὰ ἔργα σου διέξαγε, καὶ ὑπὸ ἀνθρώπου δεκτοῦ ἀγαπηθήσῃ. |
| 18 | Quam malae famae est qui derelinquit patrem, et est maledictus a Deo qui exasperat matrem! | Ὅσῳ μέγας εἶ, τοσούτῳ ταπεινοῦ σεαυτὸν, καὶ ἔναντι Κυρίου εὑρήσεις χάριν. |
| 19 | Fili, in mansuetudine opera tua perfice, et super hominum gloriam diligeris. | — |
| 20 | Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam: | Ὅτι μεγάλη ἡ δυναστεία τοῦ Κυρίου, καὶ ὑπὸ τῶν ταπεινῶν δοξάζεται. |
| 21 | quoniam magna potentia Dei solius, et ab humilibus honoratur. | Χαλέπωτερά σου μὴ ζήτει, καὶ ἰσχυρότερά σου μὴ ἐξέταζε, |
| 22 | Altiora te ne quaesieris, et fortiora te ne scrutatus fueris: sed quae praecepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus eius ne fueris curiosus. | ἃ προσετάγη σοι, ταῦτα διανοοῦ· οὐ γάρ ἐστί σοι χρεία τῶν κρυπτῶν. |
| 23 | Non est enim tibi necessarium ea, quae abscondita sunt, videre oculis tuis. | Ἐν τοῖς περισσοῖς τῶν ἔργων σου μὴ περιεργάζου· πλείονα γὰρ συνέσεως ἀνθρώπων ὑπεδείχθη σοι. |
| 24 | In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter, et in pluribus operibus eius non eris curiosus. | Πολλοὺς γὰρ ἐπλάνησεν ἡ ὑπόληψις αὐτῶν, καὶ ὑπόνοια πονηρὰ ὠλίσθησε διανοίας αὐτῶν. |
| 25 | Plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi: | — |
| 26 | multos quoque supplantavit suspicio illorum, et in vanitate detinuit sensus illorum. | Καὶ ὁ ἀγαπῶν κίνδυνον, ἐν αὐτῷ ἐμπεσεῖται· καρδία σκληρὰ κακωθήσεται ἐπʼ ἐσχάτων. |
| 27 | Cor durum habebit male in novissimo, et qui amat periculum in illo peribit. | Καρδία σκληρὰ βαρυνθήσεται πόνοις, καὶ ὁ ἁμαρτωλὸς προσθήσει ἁμαρτίαν ἐφʼ ἁμαρτίαις. |
| 28 | Cor ingrediens duas vias non habebit successus, et pravus corde in illis scandalizabitur. | Ἐπαγωγὴ ὑπερηφάνου οὐκ ἔστιν ἴασις, φυτὸν γὰρ πονηρίας ἐῤῥίζωκεν ἐν αὐτῷ· |
| 29 | Cor nequam gravabitur in doloribus, et peccator adiiciet ad peccandum. | καρδία συνετοῦ διανοηθήσεται παραβολὴν, καὶ οὖς ἀκροατοῦ ἐπιθυμία σοφοῦ. |
| 30 | Synagogae superborum non erit sanitas, frutex enim peccati radicabitur in illis, et non intelligetur. | Πῦρ φλογιζόμενον ἀποσβέσει ὕδωρ, καὶ ἐλεημοσύνη ἐξιλάσεται ἁμαρτίας. |
| 31 | Cor sapientis intelligitur in sapientia, et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam. | Ὁ ἀνταποδιδοὺς χάριτας μέμνηται εἰς τὰ μετὰ ταῦτα, καὶ ἐν καιρῷ πτώσεως εὑρήσει στήριγμα. |
| 32 | Sapiens cor et intelligibile abstinebit se a peccatis, et in operibus iustitiae successus habebit. | — |
| 33 | Ignem ardentem exstinguit aqua, et eleemosyna resistit peccatis: | — |
| 34 | et Deus prospector est eius qui reddit gratiam: meminit eius in posterum, et in tempore casus sui inveniet firmamentum. | — |
