Collatio
Siracides 30
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Qui diligit filium suum assiduat illi flagella, ut laetetur in novissimo suo, et non palpet proximorum ostia. | Ὁ ἀγαπῶν τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἐνδελεχήσει μάστιγας αὐτῷ, ἵνα εὐφρανθῇ ἐπʼ ἐσχάτῳ αὐτοῦ. |
| 2 | Qui docet filium suum laudabitur in illo, et in medio domesticorum in illo gloriabitur. | Ὁ παιδεύων τὸν υἱὸν αὐτοῦ ὀνήσεται ἐπʼ αὐτῷ, καὶ ἀναμέσον γνωρίμων ἐπʼ αὐτῷ καυχήσεται. |
| 3 | Qui docet filium suum in zelum mittit inimicum, et in medio amicorum gloriabitur in illo. | Ὁ διδάσκων τὸν υἱὸν αὐτοῦ παραζηλώσει τὸν ἐχθρὸν, καὶ ἔναντι φίλων ἐπʼ αὐτῷ ἀγαλλιάσεται. |
| 4 | Mortuus est pater eius, et quasi non est mortuus: similem enim reliquit sibi post se. | Ἐτελεύτησεν αὐτοῦ ὁ πατὴρ, καὶ ὡς οὐκ ἀπέθανεν, ὅμοιον γὰρ αὐτῷ κατέλιπε μετʼ αὐτόν. |
| 5 | In vita sua vidit, et laetatus est in illo: in obitu suo non est contristatus, nec confusus est coram inimicis: | Ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ εἶδε καὶ εὐφράνθη, καὶ ἐν τῇ τελευτῇ αὐτοῦ οὐκ ἐλυπήθη. |
| 6 | reliquit enim defensorem domus contra inimicos, et amicis reddentem gratiam. | Ἐναντίον ἐχθρῶν κατέλιπεν ἔκδικον, καὶ τοῖς φίλοις ἀνταποδιδόντα χάριν. |
| 7 | Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua, et super omnem vocem turbabuntur viscera eius. | Περιψύχων υἱὸν καταδεσμεύσει τραύματα αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ πάσῃ βοῇ ταραχθήσεται σπλάγχνα αὐτοῦ. |
| 8 | Equus indomitus evadit durus, et filius remissus evadet praeceps. | Ἵππος ἀδάμαστος ἀποβαίνει σκληρὸς, καὶ υἱὸς ἀνειμένος ἐκβαίνει προαλής. |
| 9 | Lacta filium, et paventem te faciet: lude cum eo, et contristabit te. | Τιθήνησον τέκνον καὶ ἐκθαμβήσει σε, σύμπαιζον αὐτῷ καὶ λυπήσει σε. |
| 10 | Non corrideas illi, ne doleas, et in novissimo obstupescent dentes tui. | Μὴ συγγελάσῃς αὐτῷ ἵνα μὴ συνοδυνηθῇς, καὶ ἐπʼ ἐσχάτῳ γομφιάσεις τοὺς ὀδόντας σου. |
| 11 | Non des illi potestatem in iuventute, et ne despicias cogitatus illius. | Μὴ δῷς αὐτῷ ἐξουσίαν ἐν νεότητι. |
| 12 | Curva cervicem eius in iuventute, et tunde latera eius dum infans est, ne forte induret, et non credat tibi, et erit tibi dolor animae. | Θλάσον τὰς πλευρὰς αὐτοῦ, ὡς ἔστι νήπιος, μήποτε σκληρυνθεὶς ἀπειθήσῃ σοι. |
| 13 | Doce filium tuum, et operare in illo, ne in turpitudinem illius offendas. | Παίδευσον τὸν υἱόν σου, καὶ ἔργασαι ἐναὐτῷ, ἵνα μὴ ἐν τῇ ἀσχημοσύνῃ σου προσκόψῃ. Καὶ μὴ παρίδῃς τὰς ἀγνοίας αὐτοῦ. Κάμψον τὸν τράχηλον αὐτοῦ ἐν νεότητι. ΠΕΡΙ ʼΥΓΙΕΙΑΣ. |
| 14 | Melior est pauper sanus, et fortis viribus, quam dives imbecillis et flagellatus malitia. | Κρείσσων πτωχὸς ὑγιὴς καὶ ἰσχύων τῇ ἕξει, ἢ πλούσιος μεμαστιγωμένος εἰς σῶμα αὐτοῦ. |
| 15 | Salus animae in sanctitate iustitiae melior est omni auro et argento: et corpus validum quam census immensus. | Ὑγιεία καὶ εὐεξία βέλτιον παντὸς χρυσίου, καὶ σῶμα εὔρωστον ἢ ὄλβος ἀμέτρητος. |
| 16 | Non est census super censum salutis corporis, et non est oblectamentum super cordis gaudium. | Οὐκ ἔστι πλοῦτος βελτίων ὑγιείας σώματος, καὶ οὐκ ἔστιν εὐφροσύνη ὑπὲρ χαρὰν καρδίας. |
| 17 | Melior est mors quam vita amara, et requies aeterna quam languor perseverans. | Κρείσσων θάνατος ὑπὲρ ζωὴν πικρὰν, ἢ ἀῤῥώστημα ἔμμονον. |
| 18 | Bona abscondita in ore clauso, quasi appositiones epularum circumpositae sepulchro. | Ἀγαθὰ ἐκκεχυμένα ἐπὶ στόματι κεκλεισμένῳ, θέματα βρωμάτων παρακείμενα ἐπὶ τάφῳ. |
| 19 | Quid proderit libatio idolo? nec enim manducabit, nec odorabit. | Τί συμφέρει κάρπωσις εἰδώλῳ; οὔτε γὰρ ἔδεται οὔτε μὴ ὀσφρανθῇ· οὕτως ὁ ἐκδιωκόμενος ὑπὸ Κυρίου. |
| 20 | Sic qui effugatur a Domino, portans mercedes iniquitatis: | Βλέπων ἐν ἐν ὀφθαλμοῖς καὶ στενάζων, ὥσπερ εὐνοῦχος περιλαμβάνων παρθένον καὶ στενάζων. |
| 21 | videns oculis et ingemiscens, sicut spado complectens virginem, et suspirans. | Μὴ δῷς εἰς λύπην τὴν ψυχήν σου, καὶ μὴ θλίψῃς σεαυτὸν ἐν βουλῇ σου. |
| 22 | Tristitiam non des animae tuae, et non affligas temetipsum in consilio tuo. | Εὐφροσύνη καρδίας ζωὴ ἀνθρώπου, καὶ ἀγαλλίαμα ἀνδρὸς μακροημέρευσις. |
| 23 | Iucunditas cordis, haec est vita hominis, et thesaurus sine defectione sanctitatis: et exsultatio viri est longaevitas. | Ἀγάπα τὴν ψυχήν σου, καὶ παρακάλει τὴν καρδίαν σου, καὶ λύπην μακρὰν ἀπόστησον ἀπὸ σοῦ· πολλοὺς γὰρ ἀπέκτεινεν ἡ λύπη, καὶ οὐκ ἔστιν ὠφέλεια ἐν αὐτῇ. |
| 24 | Miserere animae tuae placens Deo, et contine: congrega cor tuum in sanctitate eius, et tristitiam longe repelle a te. | Ζῆλος καὶ θυμὸς ἐλαττοῦσιν ἡμέρας, καὶ πρὸ καιροῦ γῆρας ἄγει μέριμνα. |
| 25 | Multos enim occidit tristitia, et non est utilitas in illa. | Ὡς καλαμώμενος ὀπίσω τρυγητῶν, ἐν εὐλογίᾳ Κυρίου ἔφθασα, |
| 26 | Zelus et iracundia minuunt dies, et ante tempus senectam adducet cogitatus. | καὶ ὡς τρυγῶν ἐπλήρωσα ληνόν. Κατανοήσατε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα, ἀλλὰ πᾶσι τοῖς ζητοῦσι παιδείαν. |
| 27 | Splendidum cor et bonum in epulis est: epulae enim illius diligenter fiunt. | Ακούσατέ μου μεγιστᾶνες λαοῦ, καὶ οἱ ἡγούμενοι ἐκκλησίας ἐνωτίσασθε. |
