Collatio
Siracides 21
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Fili, peccasti, non adiicias iterum: sed et de pristinis deprecare, ut tibi dimittantur. | Τέκνον, ἥμαρτες; μὴ προσθῇς μηκέτι, καὶ περὶ τῶν προτέρων σου δεήθητι. |
| 2 | Quasi a facie colubri fuge peccata: et si accesseris ad illa, suscipient te. | Ὡς ἀπὸ προσώπου ὄφεως, φεῦγε ἀπὸ ἁμαρτίας, ἐὰν γὰρ προσέλθῃς, δήξεταί σε· ὀδόντες λέοντος οἱ ὀδόντες αὐτῆς, ἀναιροῦντες ψυχὰς ἀνθρώπεν. |
| 3 | Dentes leonis dentes eius, interficientes animas hominum. | Ὡς ῥομφαία δίστομος πᾶσα ἀνομία, τῇ πληγῇ αὐτῆς οὐκ ἔστιν ἴασις. |
| 4 | Quasi rhomphaea bis acuta omnis iniquitas: plagae illius non est sanitas. | Καταπληγμὸς καὶ ὕβρις ἐρημώσουσι πλοῦτον, οὕτως οἶκος ὑπερηφάνου ἐρημωθήσεται. |
| 5 | Obiurgatio et iniuriae annullabunt substantiam, et domus quae nimis locuples est annullabitur superbia: sic substantia superbi eradicabitur. | Δέησις πτωχοῦ ἐκ στόματος ἕως ὠτίων αὐτοῦ, καὶ τὸ κρίμα αὐτοῦ κατὰ σπουδὴν ἔρχεται. |
| 6 | Deprecatio pauperis ex ore usque ad aures eius perveniet, et iudicium festinato adveniet illi. | Μισῶν ἐλεγμὸν, ἐν ἴχνει ἁμαρτωλοῦ, καὶ ὁ φοβούμενος Κύριον ἐπιστρέψει ἐν καρδίᾳ. |
| 7 | Qui odit correptionem vestigium est peccatoris, et qui timet Deum convertetur ad cor suum. | Γνωστὸς μακρόθεν ὁ δυνατὸς ἐν γλώσσῃ, ὁ δὲ νοήμων οἶδεν ἐν τῷ ὀλισθαίνειν αὐτόν. |
| 8 | Notus a longe potens lingua audaci, et sensatus scit labi se ab ipso. | Ὁ οἰκοδομῶν τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἐν χρήμασιν ἀλλοτρίοις, ὡς ὁ συνάγων αὐτοῦ τοὺς λίθους εἰς χειμῶνα. |
| 9 | Qui aedificat domum suam impendiis alienis, quasi qui colligat lapides suos in hieme. | Στυππεῖον συνηγμένον συναγωγὴ ἀνόμων, καὶ ἡ συντέλεια αὐτῶν φλὸξ πυρός. |
| 10 | Stupa collecta synagoga peccantium, et consummatio illorum flamma ignis. | Ὁδὸς ἁμαρτωλῶν ὡμαλισμένη ἐκ λίθων, καὶ ἐπʼ ἐσχάτῳ αὐτῆς βόθρος ᾅδου. |
| 11 | Via peccatorum complanata lapidibus: et in fine illorum inferi, et tenebrae, et poenae. | Ὁ φύλασσων νόμον κατακρατεῖ τοῦ ἐννοήματος αὐτοῦ, καὶ συντέλεια τοῦ φόβου Κυρίου σοφία. |
| 12 | Qui custodit iustitiam, continebit sensum eius. | Οὐ παιδευθήσεται ὃς οὐκ ἔστι πανοῦργος· ἔστι πανουργία πληθύνουσα πικρίαν. |
| 13 | Consummatio timoris Dei, sapientia et sensus. | Γνῶσις σοφοῦ ὡς κατακλυσμὸς πληθυνθήσεται, καὶ ἡ βουλὴ αὐτοῦ ὡς πηγὴ ζωῆς. |
| 14 | Non erudietur qui non est sapiens in bono. | Ἔγκατα μωροῦ ὡς ἀγγεῖον συντετριμμένον, καὶ πᾶσαν γνῶσιν οὐ κρατήσει. |
| 15 | Est autem sapientia quae abundat in malo, et non est sensus ubi est amaritudo. | Λόγον σοφὸν ἐὰν ἀκούσῃ ἐπιστήμων, αἰνέσει αὐτὸν, καὶ ἐπʼ αὐτὸν προσθήσει· ἤκουσεν ὁ σπαταλῶν καὶ ἀπήρεσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέστρεψεν αὐτὸν ὀπίσω τοῦ νώτου αὐτοῦ. |
| 16 | Scientia sapientis tamquam inundatio abundabit, et consilium illius sicut fons vitae permanet. | Ἐξήγησις μωροῦ ὡς ἐν ὁδῷ φορτίον, ἐπὶ δὲ χείλους συνετοῦ εὑρεθήσεται χάρις. |
| 17 | Cor fatui quasi vas confractum, et omnem sapientiam non tenebit. | Στόμα φρονίμου ζητηθήσεται ἐν ἐκκλησίᾳ, καὶ τοὺς λόγους αὐτοῦ διανοηθήσεται ἐν καρδίᾳ. |
| 18 | Verbum sapiens quodcumque audierit scius, laudabit, et ad se adiiciet: audivit luxuriosus, et displicebit illi, et proiiciet illud post dorsum suum. | Ὡς οἶκος ἠφανισμένος οὕτως μωρῷ σοφία· καὶ γνῶσις ἀσυνέτου, ἀδιεξέταστοι λόγοι. |
| 19 | Narratio fatui quasi sarcina in via: nam in labiis sensati invenietur gratia. | Πέδαι ἐν ποσὶν ἀνόητοις παιδεία, καὶ ὡς χειροπέδαι ἐπὶ χειρὸς δεξιᾶς. |
| 20 | Os prudentis quaeritur in ecclesia, et verba illius cogitabunt in cordibus suis. | Μωρὸς ἐν γέλωτι ἀνυψοῖ φωνὴν αὐτοῦ, ἀνὴρ δὲ πανοῦργος μόλις ἡσυχῇ μειδιάσει. |
| 21 | Tamquam domus exterminata, sic fatuo sapientia: et scientia insensati inenarrabilia verba. | Ὡς κόσμος χρυσοῦ φρονίμῳ παιδεία, καὶ ὡς χλιδὼν ἐπὶ βραχίονι δεξιῷ. |
| 22 | Compedes in pedibus, stulto doctrina: et quasi vincula manuum super manum dextram. | Ποὺς μωροῦ ταχὺς εἰς οἰκίαν, ἄνθρωπος δὲ πολύπειρος αἰσχυνθήσεται ἀπὸ προσώπου. |
| 23 | Fatuus in risu exaltat vocem suam: vir autem sapiens vix tacite ridebit. | Ἄφρων ἀπὸ θύρας παρακύπτει εἰς οἰκίαν, ἀνὴρ δὲ πεπαιδευμένος ἔξω στήσεται. |
| 24 | Ornamentum aureum prudenti doctrina, et quasi brachiale in brachio dextro. | Ἀπαιδευσία ἀνθρώπου ἀκροᾶσθαι παρὰ θύραν, ὁ δὲ φρόνιμος βαρυνθήσεται ἀτιμίᾳ. |
| 25 | Pes fatui facilis in domum proximi: et homo peritus confundetur a persona potentis. | Χείλη ἀλλοτρίων ἐν τούτοις βαρυνθήσεται, λόγοι δὲ φρονίμων ἐν ζυγῷ σταθήσονται. |
| 26 | Stultus a fenestra respiciet in domum: vir autem eruditus foris stabit. | Ἐν στόματι μωρῶν ἡ καρδία αὐτῶν, καρδία δὲ σοφῶν στόμα αὐτῶν. |
| 27 | Stultitia hominis auscultare per ostium: et prudens gravabitur contumelia. | Ἐν τῷ καταρᾶσθαι ἀσεβῆ τὸν Σατανᾶν, αὐτὸς καταρᾶται τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν. |
| 28 | Labia imprudentium stulta narrabunt; verba autem prudentium statera ponderabuntur. | Μολύνει τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ ψιθυρίζων, καὶ ἐν παροικήσει μισηθήσεται. |
| 29 | In ore fatuorum cor illorum, et in corde sapientium os illorum. | — |
| 30 | Dum maledicit impius diabolum, maledicit ipse animam suam. | — |
| 31 | Susurro coinquinabit animam suam, et in omnibus odietur, et qui cum eo manserit odiosus erit: tacitus et sensatus honorabitur. | — |
