Collatio
Siracides 27
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Propter inopiam multi deliquerunt: et qui quaerit locupletari avertit oculum suum. | Χαρὶν ἀδιαφόρου πολλοὶ ἥμαρτον, καὶ ὁ ζητῶν πληθύναι ἀποστρέψει ὀφθαλμόν. |
| 2 | Sicut in medio compaginis lapidum palus figitur, sic et inter medium venditionis et emptionis angustiabitur peccatum: | Ἀναμέσον ἁρμῶν λίθων παγήσεται πάσσαλος, καὶ ἀναμέσον πράσεως καὶ ἀγορασμοῦ συντριβήσεται ἁμαρτία. |
| 3 | conteretur cum delinquente delictum. | Ἐὰν μὴ ἐν φόβῳ Κυρίου κρατήσῃ κατὰ σπουδὴν, ἐν τάχει καταστραφήσεται αὐτοῦ ὁ οἶκος. |
| 4 | Si non in timore Domini tenueris te instanter, cito subvertetur domus tua. | Ἐν σείσματι κοσκίνου διαμένει κοπρία, οὕτως σκύβαλα ἀνθρώπου ἐν λογισμῷ αὐτοῦ. |
| 5 | Sicut in percussura cribri remanebit pulvis, sic aporia hominis in cogitatu illius. | Σκεύη κεραμέως δοκιμάζει κάμινος, καὶ πειρασμὸς ἀνθρώπου ἐν διαλογισμῷ αὐτοῦ. |
| 6 | Vasa figuli probat fornax, et homines iustos tentatio tribulationis. | Γεώργιον ξύλου ἐκφαίνει ὁ καρπὸς αὐτοῦ, οὕτως λόγος ἐνθυμήματος καρδίας ἀνθρώπου. |
| 7 | Sicut rusticatio de ligno ostendit fructum illius, sic verbum ex cogitatu cordis hominis. | Πρὸ λογισμοῦ μὴ ἐπαινέσῃς ἄνδρα, οὗτος γὰρ πειρασμὸς ἀνθρώπων. |
| 8 | Ante sermonem non laudes virum: haec enim tentatio est hominum. | Ἐὰν διώκῃς τὸ δίκαιον, καταλήψῃ, καὶ ἐνδύσῃ αὐτὸ ὡς ποδήρη δόξης. |
| 9 | Si sequaris iustitiam, apprehendes illam, et indues quasi poderem honoris: et inhabitabis cum ea, et proteget te in sempiternum, et in die agnitionis invenies firmamentum. | Πετεινὰ πρὸς τὰ ὅμοια αὐτοῖς καταλύσει, καὶ ἀλήθεια πρὸς τοὺς ἐργαζομένους αὐτὴν ἐπανήξει. |
| 10 | Volatilia ad sibi similia conveniunt: et veritas ad eos qui operantur illam revertetur. | Λέων θήραν ἐνεδρεύει, οὕτως ἁμαρτίαι ἐργαζομένους ἄδικα. |
| 11 | Leo venationi insidiatur semper: sic peccata operantibus iniquitates. | Διήγησις εὐσεβοῦς διαπαντὸς σοφία, ὁ δὲ ἄφρων ὡς σελήνη ἀλλοιοῦται. |
| 12 | Homo sanctus in sapientia manet sicut sol: nam stultus sicut luna mutatur. | Εἰς μέσον ἀσυνέτων συντήρησον καιρὸν, εἰς μέσον δὲ διανοουμένων ἐνδελέχιζε. |
| 13 | In medio insensatorum serva verbum tempori: in medio autem cogitantium assiduus esto. | Διήγησις μωρῶν προσόχθισμα, καὶ ὁ γέλως αὐτῶν ἐν σπατάλῃ ἁμαρτίας. |
| 14 | Narratio peccantium odiosa, et risus illorum in deliciis peccati. | Λαλιὰ πολυόρκου ὀρθώσει τρίχας, καὶ ἡ μάχη αὐτῶν ἐμφραγμὸς ὠτίων. |
| 15 | Loquela multum iurans horripilationem capiti statuet, et irreverentia ipsius obturatio aurium. | Ἔκχυσις αἵματος μάχη ὑπερηφάνων, καὶ ἡ διαλοιδόρησις αὐτῶν ἀκοὴ μοχθηρά. |
| 16 | Effusio sanguinis in rixa superborum, et maledictio illorum auditus gravis. | Ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια ἀπώλεσε πίστιν, καὶ οὐ μὴ εὕρῃ φίλον πρὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. |
| 17 | Qui denudat arcana amici fidem perdit, et non inveniet amicum ad animum suum. | Στέρξον φίλον, καὶ πιστώθητι μετʼ αὐτοῦ· ἐὰν δὲ ἀποκαλύψῃς τὰ μυστήρια αὐτοῦ, οὐ μὴ καταδιώξῃς ὀπίσω αὐτοῦ. |
| 18 | Dilige proximum, et coniungere fide cum illo. | Καθὼς γὰρ ἀπώλεσεν ἄνθρωπος τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ, οὕτως ἀπώλεσας τὴν φιλίαν τοῦ πλησίου· |
| 19 | Quod si denudaveris absconsa illius, non persequeris post eum. | καὶ ὡς πετεινὸν ἐκ χειρός σου ἀπελύσας, οὕτως ἀφῆκας τὸν πλησίον, καὶ οὐ θηρεύσεις αὐτόν. |
| 20 | Sicut enim homo qui perdit amicum suum, sic et qui perdit amicitiam proximi sui. | Μὴ αὐτὸν διώξῃς, ὅτι μακρὰν ἀπέστῃ, καὶ ἐξέφυγεν ὡς δορκὰς ἐκ παγίδος. |
| 21 | Et sicut qui dimittit avem de manu sua, sic dereliquisti proximum tuum, et non eum capies. | Ὅτι θραῦσμά ἐστι καταδῆσαι, καὶ λοιδορίας ἐστὶ διαλλαγή· ὁ δὲ ἀποκαλύψας μυστήρια ἀπήλπισε. |
| 22 | Non illum sequaris, quoniam longe abest: effugit enim quasi caprea de laqueo, quoniam vulnerata est anima eius: | Διανεύων ὀφθαλμῷ τεκταίνει κακὰ, καὶ οὐδεὶς αὑτὸν ἀποστήσει ἀπʼ αὐτοῦ. |
| 23 | ultra eum non poteris colligare. Et maledicti est concordatio: | Ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου γλυκανεῖ στόμα σου, καὶ ἐπὶ τῶν λόγων σου ἐκθαυμάσει, ὕστερον δὲ διαστρέψει τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς λόγοις σου δώσει σκάνδαλον. |
| 24 | denudare autem amici mysteria, desperatio est animae infelicis. | Πολλὰ ἐμίσησα καὶ οὐχ ὡμοίωσα αὐτῷ, καὶ ὁ Κύριος μισήσει αὐτόν. |
| 25 | Annuens oculo fabricat iniqua, et nemo eum abiiciet. | Ὁ βάλλων λίθον εἰς ὕψος ἐπὶ κεφαλὴν αὐτοῦ βάλλει, καὶ πληγὴ δολία διελεῖ τραύματα. |
| 26 | In conspectu oculorum tuorum condulcabit os suum, et super sermones tuos admirabitur: novissime autem pervertet os suum, et in verbis tuis dabit scandalum. | Ὁ ὀρύσσων βόθρον εἰς αὐτὸν ἐμπεσεῖται, καὶ ὁ ἱστῶν παγίδα ἐν αὐτῇ ἁλώσεται. |
| 27 | Multa odivi, et non coaequavi ei, et Dominus odiet illum. | Ὁ ποιῶν πονηρὰ εἰς αὐτὸν κυλισθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπιγνῷ πόθεν ἥκει αὐτῷ. |
| 28 | Qui in altum mittit lapidem, super caput eius cadet: et plaga dolosa dolosi dividet vulnera. | Ἐμπαιγμὸς καὶ ὀνειδισμὸς ὑπερηφάνων, καὶ ἡ ἐκδίκησις ὡς λέων ἐνεδρεύσει αὐτόν. |
| 29 | Et qui foveam fodit incidet in eam: et qui statuit lapidem proximo offendet in eo: et qui laqueum alii ponit, peribit in illo. | Παγίδι ἁλώσονται οἱ εὐφραινόμενοι πτώσει εὐσεβῶν, καὶ ὀδύνη καταναλώσει αὐτοὺς πρὸ τοῦ θανάτου αὐτῶν. |
| 30 | Facienti nequissimum consilium, super ipsum devolvetur, et non agnoscet unde adveniat illi. | Μῆνις καὶ ὀργὴ, καὶ ταῦτά ἐστι βδελύγματα, καὶ ἀνὴρ ἁμαρτωλὸς ἐγκρατὴς ἔσται αὐτῶν. |
| 31 | Illusio et improperium superborum, et vindicta sicut leo insidiabitur illi. | — |
| 32 | Laqueo peribunt qui oblectantur casu iustorum, dolor autem consumet illos antequam moriantur. | — |
| 33 | Ira et furor utraque execrabilia sunt, et vir peccator continens erit illorum. | — |
