Collatio
Iob 35
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Igitur Eliu haec rursum locutus est: | Ὑπολαβὼν δὲ Ἐλιοὺς, λέγει, |
| 2 | Numquid aequa tibi videtur tua cogitatio, ut diceres: Iustior sum Deo? | Τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει; σὺ τίς εἶ, ὅτι εἶπας, δίκαιός εἰμι ἔναντι Κυρίου; |
| 3 | Dixisti enim: Non tibi placet quod rectum est: vel quid tibi proderit, si ego peccavero? | — |
| 4 | Itaque ego respondebo sermonibus tuis, et amicis tuis tecum. | Ἐγώ σοι δώσω ἀπόκρισιν, καὶ τοῖς τρισὶ φίλοις σου. |
| 5 | Suspice caelum, et intuere: et contemplare aethera quod altior te sit. | Ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν, καὶ ἴδε· κατάμαθε δὲ νέφη, ὡς ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ. |
| 6 | Si peccaveris, quid ei nocebis? et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum? | Εἰ ἥμαρτες, τί πράξεις; εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησας, τί δύνασαι ποιῆσαι; |
| 7 | Porro si iuste egeris, quid donabis ei? aut quid de manu tua accipiet? | Ἐπεὶ δὲ οὖν δίκαιος εἶ, τί δώσεις αὐτῷ; ἢ τί ἐκ χειρός σου λήψεται; |
| 8 | Homini qui similis tui est, nocebit impietas tua: et filium hominis adiuvabit iustitia tua. | Ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου. |
| 9 | Propter multitudinem calumniatorum clamabunt, et eiulabunt propter vim brachii tyrannorum. | Ἀπὸ πλήθους συκοφαντούμενοι κεκράξονται, βοήσονται ἀπὸ βραχίονος πολλῶν. |
| 10 | Et non dixit: Ubi est Deus qui fecit me, qui dedit carmina in nocte; | Καὶ οὐκ εἶπε, ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας με, ὁ κατατάσσων φυλακὰς νυκτερινὰς, |
| 11 | qui docet nos super iumenta terrae, et super volucres caeli erudit nos? | ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆς, ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ; |
| 12 | Ibi clamabunt, et non exaudiet, propter superbiam malorum. | Ἐκεῖ κεκράξονται, καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ, καὶ ἀπὸ ὕβρεως πονηρῶν. |
| 13 | Non ergo frustra audiet Deus, et Omnipotens causas singulorum intuebitur. | Ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ἰδεῖν ὁ Κύριος, αὐτὸς γὰρ ὁ παντοκράτωρ. |
| 14 | Etiam cum dixeris: Non considerat: iudicare coram illo, et expecta eum. | Ὁρατής ἐστι τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα, καὶ σώσει με· κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, εἰ δύνασαι αὐτὸν αἰνέσαι, ὡς ἔστι καὶ νῦν. |
| 15 | Nunc enim non infert furorem suum, nec ulciscitur scelus valde. | “Ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενος ὀργὴν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω παράπτωμά τι σφόδρα· |
| 16 | Ergo Iob frustra aperit os suum, et absque scientia verba multiplicat. | καὶ Ἰὼβ ματαίως ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐν ἀγνωσίᾳ ῥήματα βαρύνει. |
