Collatio
Iob 20
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Sophar Naamathites, dixit: | Ὑπολαβὼν δὲ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος, λέγει, |
| 2 | Idcirco cogitationes meae variae succedunt sibi, et mens in diversa rapitur. | Οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ. |
| 3 | Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. | Παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι. |
| 4 | Hoc scio a principio, ex quo positus est homo super terram, | Μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι, ἀφʼ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς; |
| 5 | quod laus impiorum brevis sit, et gaudium hypocritae ad instar puncti. | Εὐφροσύνη δὲ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια· |
| 6 | Si ascenderit usque ad caelum superbia eius, et caput eius nubes tetigerit, | ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται. |
| 7 | quasi sterquilinium in fine perdetur, et qui eum viderant, dicent: Ubi est? | Ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ εἰδότες αὐτὸν ἐροῦσι, ποῦ ἐστιν; |
| 8 | Velut somnium avolans non invenietur: transiet sicut visio nocturna. | Ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν. |
| 9 | Oculus qui eum viderat non videbit, neque ultra intuebitur eum locus suus. | Ὀφθαλμὸς παρέβλεψε, καὶ οὐ προσθήσει, καὶ οὐκ ἔτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ. |
| 10 | Filii eius atterentur egestate, et manus illius reddent ei dolorem suum. | Τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας. |
| 11 | Ossa eius implebuntur vitiis adolescentiae eius, et cum eo in pulvere dormient. | Ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, καὶ μετʼ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται. |
| 12 | Cum enim dulce fuerit in ore eius malum, abscondet illud sub lingua sua. | Ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ, |
| 13 | Parcet illi, et non derelinquet illud, et celabit in gutture suo. | οὐ φείσεται αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτήν· καὶ συνάξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ, |
| 14 | Panis eius in utero illius vertetur in fel aspidum intrinsecus. | καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ. |
| 15 | Divitias quas devoravit evomet, et de ventre illius extrahet eas Deus. | Πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος. |
| 16 | Caput aspidum suget, et occidet eum lingua viperae. | Θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως. |
| 17 | (Non videat rivulos fluminis, torrentes mellis et butyri.) | Μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων, μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου. |
| 18 | Luet quae fecit omnia, nec tamen consumetur: iuxta multitudinem adinventionum suarum, sic et sustinebit. | Εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασε, πλοῦτον ἐξ οὗ οὐ γεύσεται· ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος, ἀκατάποτος. |
| 19 | Quoniam confringens nudavit pauperes: domum rapuit, et non aedificavit eam. | Πολλῶν γὰρ δυνατῶν οἴκους ἔθλασε· δίαιταν δὲ ἥρπασε, καὶ οὐκ ἔστησεν. |
| 20 | Nec est satiatus venter eius: et cum habuerit quae concupierat, possidere non poterit. | Οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται. |
| 21 | Non remansit de cibo eius, et propterea nihil permanebit de bonis eius. | Οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά. |
| 22 | Cum satiatus fuerit, arctabitur: aestuabit, et omnis dolor irruet super eum. | Ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπʼ αὐτὸν ἐπελεύσεται. |
| 23 | Utinam impleatur venter eius, ut emittat in eum iram furoris sui, et pluat super illum bellum suum. | Εἴ πῶς εἶ πληρῶσαι γαστέρα αὐτοῦ, ἐπαποστείλαι ἐπʼ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπʼ αὐτὸν ὀδύνας, |
| 24 | Fugiet arma ferrea, et irruet in arcum aereum. | καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου· τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον. |
| 25 | Eductus, et egrediens de vagina sua, et fulgurans in amaritudine sua: vadent et venient super eum horribiles. | Διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἄστρα δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ· περιπατήσαισαν ἐπʼ αὐτῷ φόβοι, |
| 26 | Omnes tenebrae absconditae sunt in occultis eius; devorabit eum ignis qui non succenditur: affligetur relictus in tabernaculo suo. | πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον. |
| 27 | Revelabunt caeli iniquitatem eius, et terra consurget adversus eum. | Ἀνακάλυψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ. |
| 28 | Apertum erit germen domus illius: detrahetur in die furoris Dei. | Ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ. |
| 29 | Haec est pars hominis impii a Deo, et haereditas verborum eius a Domino. | Αὕτη ἡ μέρις ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ Κυρίου, καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου. |
