Collatio
Iob 40
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Dominus Iob de turbine, dixit: | Καὶ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἰὼβ, καὶ εἶπε, |
| 2 | Accinge sicut vir lumbos tuos: interrogabo te, et indica mihi. | μὴ κρίσιν μετὰ ἱκανοῦ ἐκκλίνει; ἐλέγχων δὲ Θεὸν, ἀποκριθήσεται αὐτήν. |
| 3 | Numquid irritum facies iudicium meum, et condemnabis me, ut tu iustificeris? | Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ, |
| 4 | Et si habes brachium sicut Deus? et si voce simili tonas? | τί ἔτι ἐγὼ κρίνομαι, νουθετούμενος καὶ ἐλέγχων Κύριον, ἀκούων τοιαῦτα οὐθὲν ὤν; ἐγὼ δὲ τίνα ἀπόκρισιν δῶ πρὸς ταῦτα; χεῖρα θήσω ἐπὶ στόματί μου. |
| 5 | Circumda tibi decorem, et in sublime erigere, et esto gloriosus, et speciosis induere vestibus. | Ἅπαξ λελάληκα, ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ οὐ προσθήσω. |
| 6 | Disperge superbos in furore tuo, et respiciens omnem arrogantem humilia. | Ἔτι δὲ ὑπολαβὼν ὁ Κύριος, εἶπε τῷ Ἰὼβ ἐκ τοῦ νέφους, |
| 7 | Respice cunctos superbos, et confunde eos, et contere impios in loco suo. | Μὴ, ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀπόκριναι. |
| 8 | Absconde eos in pulvere simul, et facies eorum demerge in foveam. | Μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρίμα· οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι, ἢ ἳνα ἀναφανῇς δίκαιος; |
| 9 | Et ego confitebor quod salvare te possit dextera tua. | Ἢ βραχίων σοί ἐστι κατὰ τοῦ Κυρίου, ἢ φωνῇ κατʼ αὐτοῦ βροντᾷς; |
| 10 | Ecce behemoth quem feci tecum, foenum quasi bos comedet. | Ἀνάλαβε δὴ ὕψος καὶ δύναμιν, δόξαν δὲ καὶ τιμὴν ἀμφίασαι. |
| 11 | Fortitudo eius in lumbis eius, et virtus illius in umbilico ventris eius. | Ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους ὀργῇ, πὰντα δὲ ὑβριστὴν ταπείνωσον. |
| 12 | Stringit caudam suam quasi cedrum; nervi testiculorum eius perplexi sunt. | Ὑπερήφανον δὲ σβέσον, σῆψον δὲ ἀσεβεῖς παραχρῆμα. |
| 13 | Ossa eius velut fistulae aeris; cartilago illius quasi laminae ferreae. | Κρύψον δὲ εἰς γῆν ὁμοθυμαδόν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας ἔμπλησον. |
| 14 | Ipse est principium viarum Dei: qui fecit eum applicabit gladium eius. | Ὁμολογήσω ὅτι δύναται ἡ δεξιά σου σῶσαι. |
| 15 | Huic montes herbas ferunt: omnes bestiae agri ludent ibi. | Ἀλλὰ δὴ ἰδοὺ θηρία παρὰ σοὶ, χόρτον ἶσα βουσὶν ἐσθίουσιν. |
| 16 | Sub umbra dormit in secreto calami, et in locis humentibus. | Ἰδοὺ δὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπʼ ὀσφύϊ, ἡ δὲ δύναμις αὐτοῦ ἐπʼ ὀμφαλοῦ γαστρός· |
| 17 | Protegunt umbrae umbram eius: circumdabunt eum salices torrentis. | Ἔστησεν οὐρὰν ὡς κυπάρισσον, τὰ δὲ νεῦρα αὐτοῦ συμπέπλεκται. |
| 18 | Ecce absorbebit fluvium, et non mirabitur, et habet fiduciam quod influat Iordanis in os eius. | Αἱ πλευραὶ αὐτοῦ, πλευραὶ χάλκειαι, ἡ δὲ ῥάχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός. |
| 19 | In oculis eius quasi hamo capiet eum, et in sudibus perforabit nares eius. | Τουτέστιν ἀρχὴ πλάσματος Κυρίου· πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. |
| 20 | An extrahere poteris Leviathan hamo, et fune ligabis linguam eius? | Ἐπελθὼν δὲ ἐπʼ ὄρος ἀκρότομον, ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ. |
| 21 | Numquid pones circulum in naribus eius, aut armilla perforabis maxillam eius? | Ὑπὸ παντοδαπὰ δένδρα κοιμᾶται, παρὰ πάπυρον καὶ κάλαμον καὶ βούτομον. |
| 22 | Numquid multiplicabit ad te preces, aut loquetur tibi mollia? | Σκιάζονται δὲ ἐν αὐτῷ δένδρα μεγάλα σὺν ῥαδάμνοις, καὶ κλῶνες ἀγροῦ. |
| 23 | Numquid feriet tecum pactum, et accipies eum servum sempiternum? | Ἐὰν γένηται πλημμύρα, οὐ μὴ αἰσθηθῇ· πέποιθεν, ὅτι προσκρούσει ὁ Ἰορδάνης εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ. |
| 24 | Numquid illudes ei quasi avi, aut ligabis eum ancillis tuis? | Ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ δέξεται αὐτόν, ἐνσκολιευόμενος τρήσει ῥῖνα. |
| 25 | Concident eum amici? divident illum negotiatores? | Ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ, περιθήσεις δὲ φορβαίεαν περὶ ῥῖνα αὐτοῦ; |
| 26 | Numquid implebis sagenas pelle eius, et gurgustium piscium capite illius? | Ἤ δήσεις κρίκον ἐν τῷ μυκτῆρι αὐτοῦ, ψελλίῳ δὲ τρυπήσεις τὸ χεῖλος αὐτοῦ; |
| 27 | Pone super eum manum tuam: memento belli, nec ultra addas loqui. | Λαλήσει δέ σοι δεήσει, ἱκετηρίᾳ μαλακῶς; |
| 28 | Ecce spes eius frustrabitur eum, et videntibus cunctis praecipitabitur. | Θήσεται δὲ μετὰ σοῦ διαθήκην; λήψῃ δὲ αὐτὸν δοῦλον αἰώνιον; |
