Collatio
Iob 12
Vulgata Clementina et Septuaginta (editio Sixtina, 1587), versu post versum.
| Vulgata Clementina | Septuaginta (editio Sixtina, 1587) | |
|---|---|---|
| 1 | Respondens autem Iob, dixit: | Ὑπολαβὼν δὲ Ἰὼβ, λέγει, |
| 2 | Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia? | Εἶτα ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι, ἢ μεθʼ ὑμῶν τελευτήσει σοφία; |
| 3 | Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum; quis enim haec quae nostis ignorat? | Κᾀμοὶ μὲν καρδία καθʼ ὑμᾶς ἐστι. |
| 4 | Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum: deridetur enim iusti simplicitas. | Δίκαιος γὰρ ἀνὴρ καὶ ἄμεμπτος ἐγεννήθη εἰς χλεύασμα· |
| 5 | Lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum. | Εἰς χρόνον γὰρ τακτὸν ἡτοίμαστο πεσεῖν ὑπὸ ἄλλων, οἴκους τε αὐτοῦ ἐκπορθεῖσθαι ὑπὸ ἀνόμων· |
| 6 | Abundant tabernacula praedonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum. | οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μηδεὶς πεποιθέτω πονηρὸς ὢν ἀθῶος ἔσεσθαι, ὅσοι παροργίζουσι τὸν Κύριον, ὡς οὐχὶ καὶ ἔτασις αὐτῶν ἔσται. |
| 7 | Nimirum interroga iumenta, et docebunt te; et volatilia caeli, et indicabunt tibi. | Ἀλλὰ δὴ ἐρώτησον τετράποδα ἐάν σοι εἴπωσι, πετεινὰ δὲ οὐρανοῦ ἐάν σοι ἀπαγγείλωσιν. |
| 8 | Loquere terrae, et respondebit tibi, et narrabunt pisces maris. | Ἐκδιήγησαι γῇ, ἐάν σοι φράσῃ, καὶ ἐξηγήσονταί σοι οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης. |
| 9 | Quis ignorat quod omnia haec manus Domini fecerit? | Τίς οὖν οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα; |
| 10 | In cuius manu anima omnis viventis, et spiritus universae carnis hominis. | Εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων ζώντων, καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου. |
| 11 | Nonne auris verba diiudicat? et fauces comedentis, saporem? | Οὖς μὲν γὰρ ῥήματα διακρίνει, λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται. |
| 12 | In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia. | Ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία, ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη. |
| 13 | Apud ipsum est sapientia et fortitudo; ipse habet consilium et intelligentiam. | Παρʼ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις, αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις. |
| 14 | Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. | Ἐὰν καταβάλῃ, τίς οἰκοδομήσει; ἐὰν κλείσῃ κατʼ ἀνθρώπων, τίς ἀνοίξει; |
| 15 | Si continuerit aquas, omnia siccabuntur; et si emiserit eas, subvertent terram. | Ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὕδωρ, ξηρανεῖ τὴν γῆν· ἐὰν δὲ ἐπαφῇ, ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας. |
| 16 | Apud ipsum est fortitudo et sapientia; ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur. | Παρʼ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχὺς, αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις. |
| 17 | Adducit consiliarios in stultum finem, et iudices in stuporem. | Διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους, κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησε. |
| 18 | Balteum regum dissolvit, et praecingit fune renes eorum. | Καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους, καὶ περιεδησε ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν. |
| 19 | Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat: | Ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους, δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψε. |
| 20 | commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens. | Διαλλάσσων χείλη πιστῶν, σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω. |
| 21 | Effundit despectionem super principes, eos qui oppressi fuerant relevans. | Ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπʼ ἄρχοντας, ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο. |
| 22 | Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis. | Ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους, ἐξήγαγε δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου. |
| 23 | Qui multiplicat gentes, et perdit eas, et subversas in integrum restituit. | Πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτὰ, καταστρωννύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά. |
| 24 | Qui immutat cor principum populi terrae, et decipit eos ut frustra incedant per invium: | Διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς· ἐπλάνησε δὲ αὐτοὺς ἐν ὁδῷ ᾗ οὐκ ᾔδεισαν. |
| 25 | palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios. | Ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς, πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων. |
